«Το μακιγιάζ είναι παιχνίδι»

Ένα βιβλίο για το μέικ απ μπορεί να ανοίξει πολλά παράθυρα. Προς τον καθρέφτη, για να δούμε τις ατέλειες. Προς τον εσωτερικό μας κόσμο, για να δούμε την καλή ή κακή ψυχολογία μας. Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται εξοικείωση, χρόνο κι έναν επαγγελματία που δίνει οδηγίες.

Σαν τον Αχιλλέα Χαρίτο, μακιγιέρ των σταρ, ο οποίος βλέπει το μακιγιάζ σαν ένα ανανεωτικό, διασκεδαστικό παιχνίδι. Και αυτό πραγματεύεται και στο βιβλίο του.

«Έκανα βιβλίο, λέει, γιατί πιστεύω στη δύναμη που έχουν οι πολύ απλές και καθημερινές ιεροτελεστίες και στη δυνατότητα που έχουν οι άνθρωποι να αλλάξουν τη ζωή τους μέσα από αυτές. Κάτι που αποτελούσε κοινή πίστη σε κοινωνίες πολύ παλαιότερες. Έχω χρησιμοποιήσει το μακιγιάζ στο πλαίσιο αυτής ακριβώς της πίστης. Σαν παιχνίδι».

Όμως υπάρχουν κι άλλα πράγματα που ήθελε να πει μέσα από ένα βιβλίο: «Η διαφορετικότητα του καθενός είναι η δύναμή του. Και είναι ακριβώς αυτό που ψάχνω, ενισχύω και μελετώ. Η ομορφιά δεν μπαίνει σε κανόνες. Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Αυτό δίνει στην έννοια της ομορφιάς τον πλούτο και την έντασή της. Ποτέ δεν γοητεύτηκα από τη Μέριλιν Μονρόε. Αντίθετα, με τράβηξε η Μπετ Μίντλερ. Με ενδιαφέρουν μάλλον τα ιδιαίτερα πρόσωπα, παρά τα όμορφα που υπακούουν στους μαθηματικούς υπολογισμούς της ανθρωπομετρίας».

Οι πολυετείς συναναστροφές του με τις γυναίκες τού χάρισαν και την εμπειρία να τις ψυχολογεί. Η γραμμή του μολυβιού στα μάτια, ο τρόπος που έχει απλώσει τη σκιά, καθώς και η παλέτα των χρωμάτων του αποκαλύπτουν την προσωπικότητα. «Οι γυναίκες γύρω στα είκοσι με τριάντα ανακαλύπτουν τι τους ταιριάζει. Είναι επίσης η ηλικία κατά την οποία φλερτάρουν, εξωτερικεύουν τα συναισθήματά τους και βγαίνουν συχνά για να διασκεδάσουν. Αυτή η ετοιμασία για καλοπέραση και φλερτ αποτυπώνεται στον τρόπο που έχουν μάθει να κάνουν μακιγιάζ».

«Να κολακεύουν τα χαρακτηριστικά τους». Φτάνει οι γυναίκες όσο μεγαλώνουν να μη σταματήσουν να περιποιούνται τον εαυτό τους. «Καθώς μεγαλώνουν κι αποκτούν οικογενειακές υποχρεώσεις σταματούν να βάφονται, δεν έχουν πολύ χρόνο και ξεχνιούνται. Δεν είναι καλή αυτή η αμέλεια, γιατί έτσι χάνουν και την επαφή με τον εαυτό τους. Δεν εννοώ ότι πρέπει να αφιερώνουν πολύ χρόνο και χρήματα για το μακιγιάζ. Απλά να παρατηρούν τις αλλαγές του χρόνου πάνω στα χαρακτη- ριστικά τους και να βρίσκουν εκείνο που θα τα κολακεύει». Στις σελίδες του βιβλίου του Αχιλλέα Χαρίτου, μετά τις πρακτικές συμβουλές για κάθε τύπο και ηλικία γυναίκας, παρελαύνουν μεταμορφωμένες η Εβελίνα Παπούλια, οι αδελφές Μπέτυ και Ματθίλδη Μαγγίρα, η Τζένη Μπαλατσινού, η Δωροθέα Μερκούρη, η Μαρία Σολωμού και η Νόνικα Γαληνέα παρουσιάζοντας τα καλλιτεχνικά πορτρέτα της φαντασίας του, τα οποία αποτύπωσε ο φακός του Τάσου Βρεττού.

«Οι Ελληνίδες σε σύγκριση με τις υπόλοιπες Ευρωπαίες διαθέτουν χιούμορ. Έχουν επίσης έντονη τάση εξωστρέφειας κι αυτό συνδέεται με την προσωπικότητά τους. Χαίρομαι λοιπόν να βλέπω στην εμφάνισή τους αντιφάσεις που με παρασύρουν κι εμένα σε νέους πειραματισμούς με τα χρώματα και τα υλικά. Παρατηρώντας τους ανθρώπους στον δρόμο δεν σταματώ να σκέφτομαι πώς μπορούν κάποια πρόσωπα να βελτιωθούν και να εξελιχθούν. Οι συνδυασμοί που τα χρώματα μπορούν να δημιουργήσουν είναι ατελείωτοι κι έτσι σκέψεις για το μπορντό κραγιόν το καταμεσήμερο ή για τον συνδυασμό μιας κίτρινης μπλούζας με μπλε σκιά δεν με ξενίζουν. Απλά αν κάτι μου φαίνεται ανολοκλήρωτο ψάχνω να βρω τι του λείπει. Κι αυτά τα ερεθίσματα προκαλούν τη δημιουργικότητα και τη συνέχεια του παιχνιδιού. Άλλωστε όλα τα χρώματα φεύγουν με σαπουνάδα και νερό. Το μακιγιάζ σβήνει, το πρόσωπο μένει καθαρό κι ο επόμενος γύρος παιχνιδιού αρχίζει».

ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

«Είναι λάθος οι γυναίκες να σταματούν να περιποιούνται τον εαυτό τους όταν αποκτούν οικογενειακές υποχρεώσεις»

Κραγιόν, μια ιστορία 5.000 χρόνων!

Το κραγιόν εμφανίστηκε πριν από 5.000 χρόνια στην πόλη Ουρ των Σουμερίων Στην αρχαιότητα η βάση του μακιγιάζ λεγόταν ψιμύθιο και η σύστασή του περιείχε μόλυβδο Η Κλεοπάτρα έβαφε τα μάτια της με μαύρο κολ· το ίδιο κάνουν και οι σύγχρονες Αιγύπτιες Στη Βρετανία του 18ου αιώνα οι γυναίκες που φορούσαν κραγιόν θεωρούνταν μάγισσες. Σήμερα το χρησιμοποιεί το 92% των γυναικών