«Το φανταχτερό ύφος είναι εκτός εποχής»

«Η πρώτη κυρία φοράει τα ρούχα της με όμορφο τρόπο. Πάντα φαίνεται ότι της ανήκουν. Η εικόνα αυτή είναι εξαιρετικά αναζωογονητική και μεταφέρει ένα πολύ ισχυρό μήνυμα για τις γυναίκες όλου του κόσμου. Αυτή η κυβέρνηση- και μιλάω μόνο για τη σχέση της με τη μόδα- αληθινά διασκεδάζει με αυτήν. Στο παρελθόν όταν δούλευα με άλλους εξαίρετους ανθρώπους της Ουάσιγκτον είχα νιώσει ότι ήταν νευρικοί με τα ρούχα τους, επειδή θα τους κατέκριναν και δεν θα τους έπαιρναν στα σοβαρά. Οι πολιτικοί της Ουάσιγκτον υπήρξαν πολύ συντηρητικοί. Νομίζω όμως ότι τώρα έχουμε μία όμορφη κι έξυπνη πρώτη κυρία που αγαπάει τα ρούχα και τα απολαμβάνει. Και πρόκειται να στείλει το μήνυμά της σε όλες τις γυναίκες της Αμερικής: ότι δηλαδή μπορούν να φοράνε όμορφα ρούχα και να είναι σοβαρές». Τάδε έφη η Άννα Γουίντουρ σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις της στην εφημερίδα «Wall Street Journal», μιλώντας για το εξώφυλλο της αμερικανικής «Vogue» με τη Μισέλ Ομπάμα και για τον τρόπο που η μόδα βιώνει τις δύσκολες στιγμές της κρίσης.

Η πανίσχυρη διευθύντρια και η επιβλητική φιγούρα της στις πρώτες σειρές των σόου ενέπνευσε τους δημιουργούς της ταινίας «Ο διάβολος φορούσε Ρrada» με τη Μέριλ Στριπ να ερμηνεύει την απαιτητική και τελειομανή διευθύντρια ενός γκλάμορ γυναικείου περιοδικού. «Νομίζω ότι πρέπει να δίνουμε στις γυναίκες ρούχα που θα τις κάνουν να ονειρεύονται και ταυτόχρονα να παρουσιάζουμε πώς να συνδυάζουν τα φτηνά με τα ακριβά, όπως ντύνεται η Μισέλ Ομπάμα».

Η διευθύντρια του αμερικανικού γυναικείου περιοδικού θεωρείται ένας πανίσχυρος άνθρωπος.

Πρώτον, γιατί το περιοδικό πουλάει 1,2 εκατομμύρια αντίτυπα. Δεύτερον, γιατί είναι αυτή που διαπραγματεύεται στη βιομηχανία της μόδας ανάμεσα σε ταλαντούχους σχεδιαστές και επιχειρηματίες- ιδιοκτήτες ομίλων πολυτελείας.

Τρίτον, γιατί το προσωπικό της όραμα είναι να αναδεικνύει και να υποστηρίζει με υποτροφίες νέους σχεδιαστές. «Σε αυτό το ανταγωνιστικό περιβάλλον της μόδας είναι σημαντικό για όλους τους νέους άνδρες και γυναίκες που αποφοιτούν από τις διάφορες σχολές να σκέφτονται σοβαρά πριν αρχίσουν να δημιουργούν τις προσωπικές τους συλλογές. Όποιος θέλει να γίνει σχεδιαστής και νομίζει ότι θα είναι ο επόμενος Ραλφ Λόρεν, Κάλβιν Κλάιν ή Μάικλ Κορς δεν είναι ρεαλιστής. Θα τους βοηθήσει περισσότερο το να πάνε να μαθητεύουν δίπλα σε έναν Όσκαρ ντε λα Ρέντα ή μια Καρολίνα Χερέρα ή κάποιον άλλον που μπορεί να τους μάθει πράγματα».