Το Πνεύμα του Τόνου

Γυναίκες θύματα
Της Εύας Κοταμανίδου

Σ΄ ένα φυλαγμένο απόκομμα εφημερίδας με έξι γυναικεία πρόσωπα, φριχτά παραμορφωμένα, προστίθεται συνειρμικά και το μαρτύριοτιμωρία με το βιτριόλι που υπέστη η Βουλγάρα ιστορικός, κοινωνιολόγος Κωνσταντίνα Κούνεβα, γιατί ήθελε να ζήσει ελεύθερη, όρθια, αξιοπρεπής. Και στις περιπτώσεις των έξι γυναικών, εκεί στο μακρινό Πακιστάν, όπως και στην περίπτωση της Κούνεβα, εδώ στην Ελλάδα, χέρι ανδρικό σηκώθηκε απειλητικό να τις εξολοθρεύσει, ρίχνοντας οξύ, βενζίνη, κηροζίνη να τις κάψει. Ο πατέρας, γιατί δεν ήθελε άλλο θηλυκό στην οικογένεια, οι αρραβωνιαστικοί, σύζυγοι, γιατί κατά την άποψή τους προσεβλήθησαν ή γιατί ήθελαν απλώς να τις ξεφορτωθούν. Η Ουρούγ, η Σαΐρα, η Νατζάφ, η Σαμίρ, η Ατίγια, η Σαμπίρα επέζησαν βαθιά πληγωμένες, αποτρόπαια παραμορφωμένες, θύματα μίσους, άγνοιας, απαξίας της γυναικείας, ανθρώπινης υπόστασης, μιας υπανάπτυκτης κοινωνίας, βουτηγμένης στα ήθη και στα έθιμα σκοταδιστικών ανατολίτικων θρησκευτικών πεποιθήσεων. Στην Ελλάδα της Δύσης της Δημοκρατίας, της ελευθερίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που σέβεται, εννοείται, τους νόμους και τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων, πώς δικαιολογείται παρόμοια πράξη; Αυτά τα νόμιμα δικαιώματα διεκδίκησε, ως όφειλε, η καθαρίστρια κ. Κούνεβα. Πού το σφάλμα της; Δυστυχώς δεν τραυματίστηκε θανάσιμα μόνον η Κούνεβα, η ίδια η Δημοκρατία μας τραυματίστηκε ανεπανόρθωτα με τα μισόλογα, την αδιαφορία, τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» των αντιπροσώπων της, χωρίς πράξεις υπεύθυνες, συνειδητές.

Τι να πεις; «Ελευθερία ανάπηρη πάλι μας τάζουν».

Πάλι και πάλι, χρόνια τώρα.