Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Στο Ακρωτήρι της… Κακής Ελπίδας
Φοίβη

Μόνον στο Ελλαδιστάν, όπου τα πάντα (ειδικά στον δημόσιο τομέα) ήταν, είναι και παραμένουν ανεξέλεγκτα, μπορεί να συμβεί αυτό το θαυμαστό:

Η ευθυνοφοβία μιας υπαλλήλου να καθυστερεί ένα σημαντικό έργο και να συντηρεί τη διεθνή ξεφτίλα… Πέρα από τα άλλα μέχρι σήμερα εμπόδια, τις υποθέσεις Ζαχόπουλου, τις εντολές των πρώην του εκ-Πολιτισμού να ανοίξει πάραυτα δίχως να ελεγχθεί αν είναι ακόμη ασφαλές, τις καθυστερήσεις, τις τεχνικές εκθέσεις και κόντρα εκθέσεις και άλλα χαριτωμένα.

Έτσι όμως το Ακρωτήρι της Σαντορίνης, ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς μας χώρους, παραμένει κλειστός και θα παραμένει ύστερα από τη διεθνή κατακραυγή για την πτώση του στεγάστρου του, που στοίχισε τη ζωή σε τουρίστα και καταστροφές στα αρχαία.

Τρία χρόνια τώρα μένει κλειστό. Και έφτασε στην τελική του ευθεία. Και κόλλησε σε κάποια κυρούλα του Δημοσίου μας, λέει, υπάλληλο του σουφλικού υπουργείου (μεγάλη η χάρη Του!) που αρνήθηκε- πάλι λέει- να παραλάβει τη νέα μελέτη για την έκδοση άδειας αντικατάστασης μέρους του στεγάστρου αν δεν βγει- άκουσον, άκουσον!- Προεδρικό Διάταγμα. Για να δεχθεί τον φάκελο, δεδομένου ότι η περιοχή αποτελεί αδόμητη ζώνη, ζητά Διάταγμα! Η κυρούλα! Κι ας προβλέπει ο Νόμος 2557 (με βάση τον οποίο εκδόθηκε η οικοδομική άδεια για το στέγαστρο) ότι με κοινή υπουργική απόφαση ΥΠΠΟ και ΥΠΕΧΩΔΕ μπορούν να τροποποιούνται οι όροι δόμησης.

Δεν μπορούν δηλαδή δυο κοτζάμ υπουργεία να βρουν λύση και να μην κρέμεται ένα έργο- του οποίου η καθυστέρηση μας ξεφτιλίζει διεθνώς- από τα… χείλη μιας κυρούλας;


Άντε να εξηγήσεις…

Καλημέρα σας, αγαπητή κυρία Αθηναίου Προφανώς (και τώρα πια ακόμα περισσότερο) κάτι με πιέζει σε αυτήν την πόλη. Είναι αυτό το πλαίσιο ζωής που έχει διαμορφωθεί σε αυτήν και το οποίο παλεύω να εξηγήσω στα δύο παιδιά μου, ταυτόχρονα με την προσπάθεια να τους μεταδώσω τι σημαίνει πολιτισμός και ειδικά τι σημαίνει ο πολιτισμός της πόλης.

Θα πρέπει να τους εξηγήσω γιατί δεν πρέπει να αδιαφορούν, να κατηγορούν και να βρίζουν (ακόμα και να χειροδικούν ή να χειρονομούν), αφού αν ήταν λίγο πιο μεγάλα- γύρω εκεί στα 19 (και όχι 10 και 7), αν είχαν γεννηθεί το 1989, ή ακόμα και το 1992 ή το 1993 για να είναι ακριβώς 15 ή 16, όπως ο νεαρός Αλέξης- θα είχαν γνωρίσει μόνο πρωτοσέλιδα σκανδάλων, όπου όλος ο πολιτικός κόσμος μας αλληλοκατηγορείται για σκανδαλώδη και άθλια συμπεριφορά (και όχι μόνο για κακή ή ανίκανητέτοιος λεπτός διαχωρισμός!!).

Θα πρέπει να τους εξηγήσω ότι καθημερινά στην Αθήνα, σε κάθε διασταύρωση, ή στροφή, ή φανάρι, ή οπουδήποτε, πεζός ή εποχούμενος, πρέπει να είσαι έτοιμος να βριστείς, να τσακωθείς (ή ακόμα και να έρθεις στα χέρια) επειδή κυκλοφορείς και πας στη δουλειά σου, επειδή κανένας δεν αφήνει 3 λεπτά χρόνο σε κάποιον για να παρκάρει αλλά θέλει να περάσει από πάνω του, κανένας δεν αφήνει κανέναν να περπατήσει στο πεζοδρόμιο…

Θα πρέπει να τους εξηγήσω ότι ο δήμαρχος, που κάνει διάκριση ανάμεσα σε Έλληνες και μη Έλληνες, ανάμεσα σε Αθηναίους και μη Αθηναίους, άφηνε άλλα κακόμοιρα παιδιά πίσω από το γραφείο του στην οδό Ικτίνου να «χτυπούν» πρέζα και να στοιβάζονται στην οδό Σοφοκλέους και στην οδό Σωκράτους, δημιουργώντας νέους «Αθλίους» και υποβαθμίζοντας το πιο ιστορικό και εμπορικό κέντρο.

Ναι λοιπόν, αγαπητή Φοίβη, η πόλη αυτή με πιέζει! Και με πιέζει ακόμα περισσότερο γιατί δεν βλέπω το σχέδιο που ζητείται! Σχέδιο με προοπτική! Υπάρχουν υπεύθυνοι για όσα είδαμε πρόσφατα. Δεν είναι μόνο η αυθαιρεσία της Αστυνομίας ή η απουσία της. Ούτε μόνο οι γνωστοίάγνωστοι που δρουν ανεξέλεγκτοι σε μια έτσι κι αλλιώς ανεξέλεγκτη πόλη. Υπεύθυνοι είναι αυτοί που δεν έχουν σχέδιο για την Αθήνα- και γενικότερα, βέβαια, για την κοινή μας κοινωνική, πολιτική και οικονομική ζωή.

Με εκτίμηση, Φώτης Γιαννόπουλος Πώς να σας βοηθήσει κανείς σ΄ αυτό τον κυκεώνα ευθυνοφοβίας κι ολιγωρίας, αγαπητέ Φώτη, να εξηγήσετε; Μόνο με ποίηση, ίσως. Γ ιατί, όπως γράφει ο Ου. Σ τίβενς, «Η ποίηση είναι η αναζήτηση του ανεξήγητου»…


Πεντακαθαριότητες

Αγαπητή κυρία Φοίβη Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε ένα θέμα όχι και τόσο αρεστό και εύοσμο. Πρόκειται για τα περιττώματα των σκύλων, των οποίων οι κάτοχοι κατά τον καθημερινό περίπατο αφήνουν αδιάφορα εκτεθειμένα στα πεζοδρόμια προσβάλλοντας την αισθητική της πόλης και δημιουργώντας σε εμάς τους ταπεινούς πεζούς τον κίνδυνο να «την πατήσουμε».

Έχω δει επανειλημμένως σε άλλες, λίγο πιο πολιτισμένες χώρες, τους κατόχους των ζώων να βγάζουν από την τσέπη πλαστική σακούλα, να μαζεύουν σχολαστικά τα περιττώματα και να ρίχνουν τη σακούλα στον πρώτο κάδο απορριμμάτων.

Θα ήταν υπερβολή αν απαιτούσαμε κι εμείς από τους φιλόζωους συμπολίτες μας την ίδια συμπεριφορά;

Με τιμή, Πάρις ο του Πριάμου Γ ια προσπαθήστε, αγαπητέ Πάρι. Γ ια προσπαθήστε. Κ αι, αν τα καταφέρετε (στην… πεντακάθαρη Αθήνα της δημαρχάρας μας) να βρείτε και κάδο απορριμμάτων, θα κερδίσετε βραβείο. Όπως μάλιστα γράφει και ο Νίκος Δήμου: «Τ ι ωφελεί να χτίζεις αξιοπρέπεια όταν σε περιμένουν περιττώματα και πύον;».