Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Καταστροφή, αγάπη μου (ουάουα)

Κυρία Φοίβη μου, C΄ est la catastrophe!!!

Πες μου σε παρακαλώ, πεπειραμένη Αθηναία καθώς είσαι, πώς γίνεται ο καταλληλοκαλυτερότερος, όπως τον λες, να παίρνει Άριστα στα προφορικά, έτσι όπως τα λέει πειστικά και με στόμφο, και στα… γραπτά (καλά, αυτά εξ αντιγραφής) και η χώρα, χρόνια πέντε, να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο;

Και σαν να μην έφτανε η κακεντρέχεια και η απαιδευσιά τους που μας κατρακύλησαν στου κακού τη σκάλασου θυμίζω μερικά που πρέπει να μην ξεχνάμε: την περίφημη απογραφή τους που μας βούλιαξε οικονομικά, τον βασικό μέτοχο που μας ξεφτίλισε διεθνώς, την ασύστολη σπατάλη, το ξέφρενο φαγοπότι των κουμπάρων, των γαλάζιων παιδιών και στελεχών, το έγκλημα των ομολόγων, το colpo grosso με το Βατοπέδι κ.λπ. κ.λπ.-, ήρθε από πάνω η διεθνής κρίση κι έδεσε. Ήταν λέει στραβό το κλήμα, το ΄φαγε και ο γάιδαρος… Μ΄ άλλα λόγια, σκέτη καταστροφή.

Και σε ρωτώ, πώς τα κατάφερε η Νέα Διακυβέρνηση, που τόσα υποσχέθηκε σεμνά και ταπεινά, τη δοξασμένη Ελλάδα που τους παρέδωσε ο Σημίτης, με τα «μπράβο Κώστα» των εταίρων, τα μεγάλα έργα, τους Ολυμπιακούς, την ΟΝΕ, την Κύπρο στην Ε.Ε. και τόσα άλλα, πώς μπόρεσαν, λέω, να την καταντήσουν κλωτσοσκούφι;

Και σε ό,τι αφορά τον Σημίτη, που άφησε ανεξίτηλες εντυπώσεις το πέρασμά του από τη χώρα (για μένα είναι τρίτος μετά τον Τρικούπη και τον Βενιζέλο- όλοι οι υγιώς σκεπτόμενοι αυτού του τόπου το παραδέχονται), πώς γίνεται να βρίσκεται έξω από το κόμμα του; Κι άλλη μιαν απορία έχω, θα στην πω, δεν αντέχω, τι εννοούσε ο Νίκος, ο αδελφός ντε, όταν έλεγε πως το δαχτυλίδι ήταν θαμπό; Ολόκληρο κόμμα του χάρισε ο Σημίτης, στο χέρι του ήταν να τα κάνει ν΄ αστράφτουν, και το δαχτυλίδι και το κόμμα, και όχι να σέρνεται πίσω από τον Καραμανλή… Κι ένα τελευταίο για να κλείσω: για λίγα κίνησα και πολλά μου βγήκαν, σχώρα με, πώς γίνεται μετά τον Αρμαγεδδώνα, την ολική καταστροφή (πού ΄ναι το χαμόγελο, η περηφάνια και η αισιοδοξία μας την εποχή Σημίτη…), πες μου σε παρακαλώ, αν μπορείς, για θα σκάσω, πώς γίνεται να προηγείται το ΠΑΣΟΚ με 3,5 μονάδες, αντί για 13,5%. Αλλ΄ αυτό, άσ΄ το καλύτερα, μην το ψάχνεις που λέει κι ο φίλος μου ο Στράτος (συνταξιούχος εκπαιδευτικός, κοντάει τα 90, καλή του ώρα κι αυτουνού εκεί που αποτραβήχτηκε στον Κάλαμο), γιατί όλοι, λίγο πολύ, ξέρουμε την απάντηση! Φιλικότατα, Αντώνης Σ. από Κηφισιά «Γεννήθηκες για την καταστροφή/ και ήρθες να γκρεμίσεις μια ζωή/ και τώρα τρελοκόριτσο γελάς…» τραγουδούσε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης στο «Τρελοκόριτσο», αγαπητέ Αντώνη. Δεν πάει μούρλια (σαν φούσταμπλούζα ασορτί);


«Θα σου κάνω εγώ μια λιτότητα μούρλιαααα»
Φοίβη

Δεν υπάρχει ντροπή. Δεν υπάρχει τσίπα. Δεν υπάρχει έρμα. Δεν υπάρχει ελπίδα. Οι άνθρωποι έχουν κόλλημα με τις σάχλες. Και το δείχνουν σε κάθε ευκαιρία.

Εκεί που «πανηγυράκι» το ανέβαζαν, «σάχλα» το κατέβαζαν το πατιρντί της Γιουροβιζιόνας, μόλις ανακάλυψαν ότι μπορεί να τους «κόβει μονέδα» του έδωσαν να καταλάβει. Και να τα εκατομμύρια στην «εθνική» Αννούλα και να τα άλλα στην παλιμπαιδίζουσα Κακομοίρα και να τα φράγκα στον Sakis να μας το κουνάει.

Εκατομμύρια, όχι αστεία. Σαν κι αυτά που έριξαν και τις προάλλες για να «επιλέξουν» λέει το τραγούδι που «θα μας εκπροσωπήσει» με τον Sakis. Πάνω τα ξεκούδουνα να ξεβιδώνονται σε πανάκριβα σκηνικά, παραδίπλα οι Αδελφές (του Ελέους και της Θλίψης) να αραδιάζουν «ευφυολογήματα» (λέμε τώρα…) και κάτω να ανοίγουν σαμπάνιες, να τρώνε με χρυσά κουτάλια και να πίνουν εις υγείαν των κορόιδων: του ελληνικού λαού που τους τα πληρώνει με τον λογαριασμό της ΔΕΗ, υ-πο-χρε-ω-τικά, για να κάνουν το κομμάτι τους! Και την επομένη, σου λέει, τρέχουν οι «αρμόδιοι» (που άφησαν τους εκ-πολιτισμένους «αρμόδιους» των εκατομμυρίων της Γιουροβιζιόνας να αλωνίζουν με τον οβολό του λαού) να κάνουν συσκέψεις για τα μέτρα λιτότητας. Δεν ντρέπονται με τόοοοοση πρόκληση και τόσα ανούσια έξοδα;
Της ταλαιπωρίας

Αγαπητή κυρία Φοίβη, Το ότι έχουν κλείσει τον σταθμό του Θησείου του Ηλεκτρικού για επισκευές το κατανοώ. Εκείνο όμως που δεν κατανοώ είναι γιατί τα τρένα αντί να πηγαίνουν πλέον γρηγορότερα- με έναν σταθμό μείον- καθυστερούν πολύ (έως και πεντάλεπτο μέτρησα σε κάθε σταθμό απόγευμα Τετάρτης), με αποτέλεσμα να κάνουν την απόσταση Πειραιά- Μοναστηράκι από 20΄ κοντά στα 30΄ και να σαρδελοποιούν τους επιβάτες; Μήπως είναι άλλοθι;

Με αγανάκτηση, Ελένη Μαγγίρα Όλα για το καλώς φαίνεσθαι- μόνον τύποις και καθόλου ουσία- των «αρμοδίων» των μέσων μαζικής μεταφοράς γίνονται, αγαπητή Ελένη.

Και όλα με προσχήματα- ότι δήθεν κάτι φτιάχνουν. Έτσι κλείνουν το Μετρό (για να φτιάξουν δήθεν σταθμούς, ενώ αυτό δεν έγινε αντιστοίχως σε μετρό του εξωτερικού!) ή με πρόσχημα τους κλειστούς «λόγω επισκευών» σταθμούς ταλαιπωρούν το κοινό. Αλήθεια, οι δικοί τους μισθοί μειώθηκαν στην περίοδο οικονομικής κρίσης που διανύουμε; Ή μας ταλαιπωρούν το ίδιο… ακριβά;