ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Αδιέξοδα

O λόγος στους αναγνώστες Ο Δ.Φράγκος, Κηφισίας 104, Αθήνα, γράφει:

«Στις εφημερίδες αναφέρονται πλήθος περιπτώσεων καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού. Και όμως, η ιστορία αυτή είχε σαν ιδεολογικό υπόβαθρο την πλήρη ελευθερία. Την οικονομική ελευθερία. Έναν κόσμο στον οποίο όλοι θα δούλευαν για την κοινωνία και η κοινωνία θα ήταν ο εργοδότης. Για μια τέτοια κοινωνία θα έπρεπε να υπάρχει και ο μορφωμένος πολίτης. Είναι γνωστό ότι ο σοβιετικός λαός είχε πολύ υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Οι θεσμοί που το σοσιαλιστικό σύστημα διακήρυξε, διαστρεβλώθηκαν. Η πλήρης ελευθερία έγινε πλήρης ανελευθερία.

Μα, είναι το μοναδικό στην Ιστορία; Η Γαλλική Επανάσταση το 1789 ξεκίνησε με τις επιδιώξεις να δώσει ελευθερία, ισότητα και αδελφότητα. Αντί γι΄ αυτό εξετράπη σε αγριότητες, που σε καμιά περίπτωση δεν συμβιβάζονταν με τα παραπάνω.

Το όργανο των επιδιώξεών της έγινε η γκιλοτίνα. Έφτανε ο χαρακτηρισμός “εχθρός του λαού”, για να χάσει ο πολίτης το κεφάλι του. Η Επανάσταση σκότωνε όχι μόνο τους εχθρούς, αλλά και τα ίδια τα παιδιά της. Την πτώση της από τις αδυναμίες της την πρόλαβε ο Μέγας Ναπολέων. Ο αστός αυτοκράτορας.

Αυτός που σε όποια χώρα επεβάλλετο, καταργούσε την αριστοκρατία και επέβαλλε την αστική τάξη. Όταν έπεσε και οι Βουρβόνοι επανήλθαν στο Παρίσι, βιάστηκαν να πουν: “Το αστικό πολίτευμα απέτυχε”. Και όμως, παρά τη στρατιωτική οχύρωση της φεουδαρχίας μέσω της Ιεράς Συμμαχίας (το σημερινό ΝΑΤΟ), οι αστικοί θεσμοί επεβλήθησαν σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο Ναπολέων, το θηρίο, έγινε Μέγας. Μήπως, αυτοί που διακήρυξαν ότι ο σοσιαλισμός απέτυχε, βιάστηκαν; Το ιστορικό παράδοξο της επικράτησης των αστικών θεσμών, παρά την ήττα της αστικής επανάστασης, μήπως επαναληφθεί με τους θεσμούς της Οκτωβριανής Επανάστασης, έτσι ώστε να ξεπεραστούν τα παγκόσμια αδιέξοδα;».

Ο Ν.Αθανασόπουλος, Κρέμου 129, Καλλιθέα, γράφει:

«Τα δάνεια (δημόσια και ιδιωτικά) είναι καταστροφικά για τις δημόσιες και ιδιωτικές οικονομίες και αναρωτιέμαι: πού βρίσκονται τόσα χρήματα για στήριξη και ενίσχυση των τραπεζών, καθ΄ ην στιγμήν έχουμε δημόσιο χρέος τεράστιο και πληρώνουμε εκατομμύρια ευρώ για τόκους, ενώ η χώρα έχει χαμηλές συντάξεις και 2.000.000 συνέλληνες που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας;

Πιστεύω ότι με μια σωστή και συνετή διαχείριση, εμείς οι πολίτες-δανειολήπτες, δεν θα είχαμε ανάγκη ούτε από δανεισμό ούτε από πιστωτικές κάρτες και όλα αυτά μαρτυρούν ότι ξοδεύουμε περισσότερα από ό,τι εισπράττουμε.

Αυτό δείχνει τσαπατσουλιά και έλλειψη συντονισμένου-νοικοκυρεμένου προγράμματος, που μας οδηγεί στην υπερκατανάλωση με τις γνωστές αρνητικές συνέπειες.

Καλή και χρήσιμη η στήριξη των τραπεζών για να μην καταρρεύσει η οικονομία, αλλά τι θα γίνει με το δημόσιο χρέος, που είναι βραχνάς;».