Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ «Όχι» σε όλα
Το σύνδρομο του «όχι στην αυλή μου» όταν πρόκειται για έργα που ωφελούν τους πολλούς, υπάρχει παντού, δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Απλώς εδώ είμαστε πιο ακραίοι, πρωτοτυπούμε στις αιτίες που επικαλούμαστε και λέμε όχι σε όλα. Και δεν μιλάμε για το «όχι» των τοπικών κοινωνιών στον λιθάνθρακα- απόλυτα δικαιολογημένα- ούτε για το «όχι» των κατοίκων της Ν. Μάκρης στην έλευση του φυσικού αερίου από την Εύβοια με υποβρύχιο καλώδιο. Δεν μιλάμε καν για την αντίδραση των δημοτών Κορυδαλλού που «κέρδισαν» τη μάχη με τη ΔΕΗ όσον αφορά το Κέντρο Διανομής στην περιοχή τους, το οποίο κρίθηκε αυθαίρετο για τυπικούς λόγους και απειλείται με κατεδάφιση.
Αναφερόμαστε στα επιχειρήματα των τοπικών κοινωνιών ακόμη και όταν πρόκειται για επενδύσεις σε καθαρές μορφές ενέργειας. Για παράδειγμα, ενώ και αλλού έχουν αρνηθεί την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην περιοχή τους, πουθενά δεν τέθηκε θέμα στειρότητας των κατσικιών, αναπαραγωγής των αγελάδων και πετάγματος των μελισσών.
Πουθενά στον κόσμο δεν αρνήθηκαν κάτοικοι πόλεων την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων υποστηρίζοντας ότι η ακτινοβολία θα αλλάξει το κλίμα της περιοχής, επιχείρημα που χρησιμοποίησαν οι Σύλλογοι Κυνηγών της Μεγαλόπολης για να προσφύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά του έργου που προωθεί στην περιοχή η ΔΕΗ.
Λέμε δηλαδή «όχι σε όλα», όμως από τη στιγμή που χρειαζόμαστε ρεύμα και μάλιστα φθηνό θα πρέπει να συμφωνήσουμε και από ποια πηγή θα προέρχεται.
Λιθάνθρακα και λιγνίτη δεν θέλουμε, το φυσικό αέριο μας ενοχλεί, οι ΑΠΕ βλάπτουν την πανίδα, γενικώς η υποκρισία περισσεύει. Κάποιοι π.χ. στη Λακωνία φωνάζουν γιατί δεν θέλουν ανεμογεννήτριες στην περιοχή τους, αλλά παράλληλα αδιαφορούν αν στη γειτονική Αρκαδία, τα παιδιά της Μεγαλόπολης παρουσιάζουν προβλήματα υγείας λόγω του λιγνίτη. Έλα όμως που οι Λάκωνες που φωνάζουν για τις ΑΠΕ, καλύπτουν τις ανάγκες τους σε ρεύμα αποκλειστικά από τα λιγνιτικά εργοστάσια της Αρκαδίας. Δεν μπορούμε να κάνουμε πάντα τον «τζάμπα μάγκα» σε αυτή τη χώρα…














