Παρτ-τάιμ και ανασφάλιστοι πάνω από 1 εκατ. εργαζόμενοι

ΞΕΠΕΡΝΟΥΝ το ένα εκατομμύριο οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα που αναγκάζονται να εργασθούν με ευέλικτες μορφές απασχόλησης, ανασφάλιστοι και με μειωμένες αποδοχές (μερική και προσωρινή απασχόληση, εκ περιτροπής εργασία και εποχική απασχόληση). Η διεθνής οικονομική κρίση- σε συνάρτηση με την ακολουθούμενη κυβερνητική πολιτική- αναγκάζουν ανέργους και νέους που ψάχνουν για δουλειά να συμβιβαστούν με μισθούς πείνας και με ανασφάλιστη εργασία. Άλλωστε, όλα δείχνουν ότι οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης, η ευελιξία στις αμοιβές και στον εργάσιμο χρόνο έχουν δημιουργήσει- και στη χώρα μας- ένα νέο πρότυπο εργασίας.
Σύμφωνα με μελέτες του ΙΝΕ ΓΣΕΕ για την αγορά εργασίας (Γιάννης Κουζής- Άντα Σταμάτη), η μορφολογία των εργασιακών σχέσεων στην Ελλάδα αλλά και στον ευρωπαϊκό χώρο χαρακτηρίζεται από ελαστικοποίηση της εργασιακής νομοθεσίας εστιάζοντας:
● Στην αύξηση της «ανεξάρτητης» έναντι της εξαρτημένης εργασίας, με καταχρηστικούς συχνά όρους και με σοβαρότατες επιπτώσεις στον τομέα της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας.
● Στην αύξηση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης (μερική, προσωρινή) με συνέπεια το χαμηλό επίπεδο εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων και την αύξηση της ανασφάλειας στην εργασία.
● Στη χαλάρωση της σταθερότητας του προσώπου του εργοδότη μέσα από λειτουργία των ομίλων και των δικτύων των επιχειρήσεων, καθώς και από πρακτικές μεταβίβασης και συγχώνευσης επιχειρήσεων στην αύξηση της εντατικοποίησης του ρυθμού εργασίας και στη μείωση του ρόλου της συλλογικής διαπραγμάτευσης. Στο 20% του ΑΕΠ η αδήλωτη εργασία
Άλλα στοιχεία δείχνουν ότι οι ανασφάλιστοι εργαζόμενοι αυξήθηκαν μόλις τα τρία τελευταία χρόνια κατά 18,4%. Η πλειονότητα όσων έχουν δεύτερη εργασία αμείβεται με μαύρες αποδοχές και το 84% από αυτούς είναι ανασφάλιστοι. Η αδήλωτη εργασία υπολογίζεται ότι φθάνει το 20% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος και σε σημερινές τιμές ξεπερνά τα 42 δισ. ευρώ.
Η αύξηση του αριθμού των απασχολουμένων αφορά κατά 70% ευέλικτες μορφές. Μάλιστα, αυξάνονται ραγδαία η προσωρινή και η μερική απασχόληση, ακόμη και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (ένας στους τρεις προσλήφθηκε το 2007 με συμβάσεις αορίστου χρόνου, ενώ οι υπόλοιποι δύο με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, συνήθως διάρκειας 7-12 μηνών). Από το 2004 και μετά 74.000 περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται σε καθεστώς ημιαπασχόλησης. Περίπου 27.000 περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται σε θέσεις ημιαπασχόλησης γιατί δεν μπορούν να βρουν πλήρη απασχόληση.
Από το 2003 έως το 2006 οι συμβάσεις έργου ή οι συμβάσεις παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών, δηλαδή τα μπλοκάκια, σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα αυξήθηκαν κατά 77%.













