Ανατολίτικο παζάρι για το αζέρικο αέριο

ΣΤΗ ΣΚΙΑ της πρόσφατης ρωσο-ουκρανικής διένεξης για το αέριο και με την Ελλάδα να επείγεται να εξασφαλίσει επιπλέον ποσότητες φυσικού αερίου για το μέλλον (πόσω μάλλον μετά την απόφαση να τεθεί εκτός σχεδιασμού ο λιθάνθρακας) καταφθάνει σήμερα στην Αθήνα ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίεφ.

Επίσκεψη, ωστόσο, που δεν αποκλείεται να αποτελέσει ένα ακόμη επεισόδιο στο «ανατολίτικο παζάρι» που διεξάγεται για διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους μεταξύ των κυβερνήσεων της Αθήνας, της Άγκυρας και του Μπακού για το επιπλέον αέριο που διεκδικεί η Ελλάδα τόσο για τις δικές της ανάγκες όσο και για να «γεμίσει» τον Τουρκο-Ελληνο-Ιταλικό αγωγό (ΤGΙ).

Κι αυτό διότι τα πάντα συνεχίζουν να εξαρτώνται από τη στάση της Τουρκίας, τις σχέσεις της με την Ευρώπη και τις αξιώσεις της ως χώρας-τράντζιτ του αζέρικου αερίου.

Παρ΄ ότι από τα μέσα του 2007 έχουμε συμφωνήσει με το Αζερμπαϊτζάν να μας προμηθεύει 1 δισ. κυβικά μέτρα τον χρόνο για την κάλυψη των αναγκών μας, αυτό δεν εφαρμόζεται αφού ακόμη δεν έχουν συμφωνηθεί οι όροι διέλευσης, δηλαδή η τιμή που θα εισπράττουν οι Τούρκοι. Έτσι, πέρυσι εισηγάγαμε σχεδόν 750 εκατ. κ.μ. αερίου.

Αγώνας δρόμου για τις ποσότητες
Η δεύτερη εκκρεμότητα αφορά τις ποσότητες που θα συμφωνήσει να «δεσμεύσει» το Αζερμπαϊτζάν για να εξάγονται από το 2013 και μετά μέσω του ΤGΙ, και της Ελλάδας, στην Ευρώπη. Το «παζάρι» είναι σκληρό, καθώς οι Αζέροι γνωρίζουν ότι χωρίς το δικό τους φυσικό αέριο κανένας αγωγός- ούτε ο ΤGΙ, ούτε ο άλλος αγωγός παρόμοιας χάραξης, ο Νabucco που προωθεί μια πλειάδα χωρών (Βουλγαρία, Αυστρία μεταξύ των οποίων και η Τουρκία)- είναι σε θέση να λειτουργήσει. Οι δύο κοινοπραξίες μάλιστα παρασκηνιακά εδώ και τουλάχιστον έναν χρόνο έχουν αποδυθεί σε έναν άτυπο αγώνα δρόμου, για το ποια θα καταφέρει να «καπαρώσει» όσο το δυνατόν μεγαλύτερες ποσότητες γίνεται από το κοίτασμα του «SahDeniz ΙΙ», χωρίς ωστόσο ακόμη καμία από τις δύο να έχει πετύχει τον στόχο της, αλλά και χωρίς το Μπακού να «ανοίγει τα χαρτιά του».