Για κάθε ενδεχόμενο, φυσάτε ένα ρουθούνι κάθε φορά

Το φύσημα της μύτης μπορεί να φαίνεται απολύτως φυσικό, όμως μερικοί υποστηρίζουν ότι δεν κάνει καλό, καθώς αντιστρέφει τη ροή της βλέννας προς τους παραρρινικούς κόλπους και επιβραδύνει την αποστράγγισή τους. Και η έρευνα δείχνει πως έχουν δίκιο.

Για να ερευνήσει το θέμα, ο δρ Τζ. Όουεν Χέντλεϊ και άλλοι ερευνητές παιδικών λοιμωδών νόσων στο πανεπιστήμιο της Βιρτζίνιας πραγματοποίησαν υπολογιστικές τομογραφίες (CΤ scans) και άλλες μετρήσεις ενώ οι εξεταζόμενοι έβηχαν, φταρνίζονταν και φυσούσαν τη μύτη τους.

Σε μερικές περιπτώσεις, οι ερευνητές έριξαν σταγόνες από μια πυκνή χρωστική ουσία στο πίσω μέρος της ρινικής κοιλότητας.

Το βήξιμο και το φτάρνισμα προκάλεσαν μικρή μόνο πίεση στη ρινική κοιλότητα. Όμως το φύσημα της μύτης προκάλεσε τεράστια πίεση- «αντίστοιχη της μικρής (διαστολικής) αρτηριακής πίεσης» λέει ο δρ Χέντλεϊ- και προώθησε τη βλέννα στους παραρρινικούς κόλπους (ιγμόρειο, ηθμοειδής, μετωπιαίος και σφηνοειδής).

Ο δρ Χέντλεϊ λέει πως δεν είναι σαφές αν αυτό είναι βλαβερό, πρόσθεσε όμως πως όταν είναι κανείς άρρωστος μπορεί να στείλει στους παραρρινικούς κόλπους ιούς ή βακτηρίδια και να προκαλέσει πιθανόν περαιτέρω μόλυνση.

Η σωστή μέθοδος είναι να φυσάμε ένα ρουθούνι κάθε φορά και να παίρνουμε αποσυμφορητικά, λέει ο δρ Ανίλ Κουμάρ Λαλουάνι, πρόεδρος του τμήματος ωτορινολαρυγγολογίας στο Ιατρικό Κέντρο Langone του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Έτσι αποφεύγεται η συσσώρευση υπερβολικής πίεσης στους παραρρινικούς κόλπους που προκαλείται όταν φυσάμε και τα δύο ρουθούνια μαζί.