Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Σεφέρης; Ποιος Σεφέρης;

Αγαπητή Ρhoebe, Διάβασα με ενδιαφέρον τη συνέντευξη του βραβευμένου (με κρατικό βραβείο μετάφρασης) Ντέιβιντ Κόνολι, μεταφραστή του Ελύτη, του Εγγονόπουλου, του Μάρκαρη, της Δημουλά. Και με μεγαλύτερο ενδιαφέρον διάβασα εκείνα που έλεγε ότι στα ελληνικά πανεπιστήμια δεν ξέρουν ούτε ποιος είναι ο Σεφέρης ούτε καν έναν μελοποιημένο από τον Μίκη Θεοδωράκη στίχο του. Μου έκανε αλγεινή εντύπωση. Τόση αγραμματοσύνη! Λέτε;

Με εκτίμηση, Δάφνη Κοτρονά Δεν έχω, αγαπητή Δάφνη, παρά να σας παραθέσω μαρτυρία του αναγνώστη Μιχάλη Κ., όπως την κατέθεσε στη διαδικτυακή έκδοση των «ΝΕΩΝ» κάτω ακριβώς από τη συνέντευξη του Ντέιβιντ Κόνολι: «Δυστυχώς, ο άνθρωπος έχει απόλυτο δίκιο. Θα αναφέρω το εξής χαρακτηριστικό: Είμαι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Θυμάμαι (μεταξύ πολλών άλλων) ότι την ημέρα κηδείας του Ελύτη, κομματική παράταξη της Φιλοσοφικής είχε διοργανώσει συναυλία της Καιτούλας της Γαρμπή, στο αίθριο εντός του κτιρίου του Πανεπιστημίου (έκτακτο, δεν βρίσκετε;). Θεωρούσα δεδομένο ότι η εκδήλωση θα αναβληθεί, για τον συμβολισμό του πράγματος και μόνο. Όπως φαντάζεστε, δεν αναβλήθηκε. Ενώ κηδευόταν ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Έλληνες ποιητές, η Καιτούλα και τα τσιφτετέλια έδιναν ρέστα στο κτίριο των φιλοσοφικών και φιλολογικών σπουδών. Ένα δείγμα μόνο της αθλιότητας του πανεπιστημιακού μας βίου. Ο Ελύτης ξεχάστηκε, η Καιτούλα- φευ- ακόμα τραγουδάει στη χώρα του πολιτισμού…».
Αυτοπραγμάτωση τώρα!

Κυρία Φοίβη μου, Στο πλαίσιο της υπουργικής αερολογίας (αποφεύγω άλλα κοσμητικά επίθετα για να μη σας φέρω σε δύσκολη θέση και σας) άκουσα- στο ζάπινγκ- υπουργό σε κρατικό κανάλι να δικαιολογεί τις εξεγέρσεις των νέων με κάτι ακατάληπτες φράσεις όπως «λόγω άλματος της τεχνολογίας», αλλά κυρίως με ακόμη ένα πιο ακατάληπτο περί «αυτοπραγμάτωσης».

Μήπως ξέρετε τι εννοούσε ο κρατικός λειτουργός (τον οποίο πληρώνουμε) με την αυτοπραγμάτωση;

Με απορία (σεμνή και ταπεινή), Νίκος Αλεξάκης Αν δεν είναι το αντίστοιχο της «αυτοϊκανοποίησης» που μπορεί να έχει στο μυαλό του- ίσως και στα έργα του- ο εν λόγω υπουργός, αγαπητέ Νίκο, νομίζω πως εξηγείται η «αυτοπραγμάτωση» από τις πράξεις του ιδίου και της συνοδείας του σε πτήση από τη Θεσσαλονίκη, όπου ποδοπάτησαν επιβάτες για να καθήσει τα υπουργικά οπίσθιά του ο μεγαλόσχημος και μάλιστα οι αγενείς άνδρες της «φρουράς» του (ένα τσούρμο μαζί με γραμματείς, φαρισαίους, μακιγιέρ, ιματζμεϊκερούδες ίσως και ντεκαπαζατζούδες δεύτερα πιστολάκια- θα σας γελάσω- που όλοι με τα χρήματα του ελληνικού λαού κάθησαν στην πρώτη θέση) θέλησαν να βγουν και από πάνω όταν κάποιοι τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν γιατί τους σπρώχνουν και γιατί περίμεναν πάνω από σαράντα λεπτά όλοι οι υπόλοιποι επιβάτες για να επιβιβαστεί η σεπτή κουστωδία της υπουργάρας. Μήπως αυτή είναι «αυτοπραγμάτωση» για την υπουργάρα;


«Παράλογη μεγαλομανία»

Για την ιστορία, ακόμη και ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων χαιρέτισε την απόφαση του εκ-Πολιτισμού μας για ματαίωση του σκανδαλώδους διαγωνισμού για την τελετή εγκαινίων του Νέου Μουσείου Ακρόπολης, ύψους 6.000.000 ευρώ. Σημειώνοντας, όπως και πάμπολλες φορές η στήλη: «Την ώρα που τα μνημεία κινδυνεύουν από την έλλειψη πόρων, οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μουσεία υπολειτουργούν, οφείλονται οδοιπορικά του 2007 και 2008, τα 6.000.000 ευρώ δεν ήταν παρά μια παράλογη μεγαλομανία». Τ΄ ακούνε οι απελθόντες;


Κολοφώνες και ξεσκονόπανα
Φοίβη

Παρακαλούνται οι ευπροσήγοροι αναγνώσται που στέλνουν συνθήματα όπως «Νικηταράς ο δενδροφάγος» και «Ομέρ Πριόνης» για τη δημαρχάρα μας να σταματήσουν γιατί φέρνουν την στήλην ταύτην εις πολύ δεινήν θέση. Αφήστε που νιώθει κι ένα μπρρρρ σαν να πλησιάζει ο σχιζοφρενής κολοφώνας με το πριόνι.

Το ίδιο ισχύει και για εκείνους τους αναγνώστας που έχουν αρχίσει πριν καν τον δούμε τον Παναή τις εξυπνάδες του τύπου «Τώρα ξέρουμε τι είχε το λιβάδι και δάκρυζε- Είχε μπει στα μάτια του η σκόνη του χρόνου» ή «Τόση σκόνη έχει χρόνος;

Να πάρουμε και ξεσκονόπανο».

Παρακαλούνται, να είναι κόσμιοι και να μην ειρωνεύονται μεγάλες προσωπικότητες της τέχνης και της πολιτικής. Θα ήθελαν να τους μοιάζουν;