«Κάθε παράσταση είναι σαν να ανακαλύπτω τον τροχό»

Είναι γεγονός. Ο Ρόουαν Άτκινσον πάτησε ξανά το θεατρικό σανίδι ύστερα από είκοσι ολόκληρα χρόνια. Η αυλαία στο «Royal Dultry Lane» του Λονδίνου ανέβηκε πρόσφατα για το μιούζικαλ «Οliver» του Λιονέλ Μπαρτ – από το «Όλιβερ Τουίστ» του Ντίκενς- σε σκηνοθεσία του βραβευμένου (με Οliver 2008 για το «Μάκβεθ»)

και πολλά υποσχόμενου Ρούπερτ Γουλντ και οι θεατές είδαν στη σκηνή τον Ρόουαν Άτκινσον στον ρόλο του Φέιγκιν.

Απόδειξη ότι οι αντιστάσεις του ηθοποιού, που δεν επιθυμούσε να επανέλθει στο θέατρο, κάμφθηκαν τελικά από το «πες πες» του θεατρικού παραγωγού, συνεργάτη και φίλου του, Κάμερον Μάκιντος. Δεν είχε κανένα πρόβλημα με το έργο ή τον ρόλο. Αντιθέτως. «Ο Φέιγκιν είναι συναρπαστικός. Είναι κακός, μοχθηρός και πάντα είναι ωραίο να κάνεις τον κακό. Διότι αυτοί έχουν περισσότερη πλάκα από τους στρέιτ τύπους» λέει σε συνέντευξή του στο βρετανικό δίκτυο ΒΒC.

Ανέκαθεν του άρεσε ο Φέιγκιν.

«Είναι ένας ρόλος τον οποίον απολαμβάνω να βλέπω στη σκηνή». Απλώς όλο αυτόν τον καιρό απέφευγε όπως ο Διάβολος το λιβάνι το θέατρο, διότι δεν άντεχε να επαναλαμβάνεται. «Το παράδοξο με το θέατρο είναι πως πρέπει να λειτουργώ σαν να ανακάλυψα τον τροχό για πρώτη φορά κάθε βράδυ, σε κάθε παράσταση, πράγμα μονότονο και κουραστικό κατ΄ εμέ», εξηγεί ο Άτκινσον. Πάντως για τους επόμενους έξι μήνες κάθε βράδυ όπως φαίνεται θα ανακαλύπτει τον τροχό, αλλά για την ώρα έχει να αντιμετωπίσει νέες προκλήσεις. «Δεν είναι εύκολο να κρατώ το σώμα και το κεφάλι μου στη σωστή θέση», λέει.

Στο φαντασμαγορικό μιούζικαλ με τους τουλάχιστον 100 συντελεστές (ηθοποιούς και μέλη ορχήστρας) ο Φέιγκιν είναι ο μοχθηρός καμπούρης της υπόθεσης. «Η στάση του σώματος καθ΄ όλη τη διάρκεια της παράστασης δεν είναι η καλύτερη για τη μέση, την πλάτη, τον αυχένα και επομένως η καλή φυσική κατάσταση είναι ψηλά στη λίστα προτεραιοτήτων».

Παρά τις επιφυλάξεις του, είναι περίεργος να δει τι απήχηση θα έχει η παράσταση στους θεατές και στο θεατρόφιλο κοινό. «Εν τέλει, όπως συμβαίνει με τα μπεστ σέλερ ή τις αγαπημένες παιδικές ιστορίες, αυτό που έχει σημασία δεν είναι πόσο συχνά ακούς γι΄ αυτά, αλλά τα θετικά μηνύματα που λαμβάνεις. Εμείς γι΄ αυτό προσπαθούμε».