Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Ράβε – ξήλωνε

ΛΕΝΕ ΟΤΙ το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι το ότι δεν εφαρμόζονται οι νόμοι. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που κάποιος θέλει να εφαρμόσει τον νόμο, αλλά ο ίδιος ο νόμος δεν δίνει αυτή τη δυνατότητα; Ας πάρουμε, για παράδειγμα, αυτό που συμβαίνει με τα αιολικά πάρκα. Δεν στέγνωσε ακόμη το μελάνι του νέου Χωροταξικού Νόμου (ψηφίστηκε τον Νοέμβριο), που ρυθμίζει πού μπορεί κανείς να τοποθετήσει στην Ελλάδα ανεμογεννήτριες, και φάνηκαν οι παραλείψεις του. Για την ακρίβεια, ο νομοθέτης αμέλησε να ξεκαθαρίσει ποιες αρμοδιότητες θα έχει σχετικά με το Χωροταξικό η καθεμία από τις δεκάδες αδειοδοτούσες υπηρεσίες που εμπλέκονται στο θέμα. Ποιος θα μπλοκάρει, λόγου χάριν, τον επενδυτή που επέλεξε να εγκαταστήσει ανεμογεννήτριες σε περιοχή όπου κάτι τέτοιο απαγορεύεται; Το ΥΠΕΧΩΔΕ, η ΡΑΕ, η οικεία Νομαρχία, κάποιος άλλος;

Άγνωστο. Δεν το λέμε εμείς, αλλά τα μέλη της Επιτροπής του υπουργείου Ανάπτυξης που συνεδρίασε χθες και η οποία έχει συσταθεί για να απλοποιήσει την αδειοδοτική διαδικασία των επενδύσεων σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Γιατί παρ΄ ότι ο νόμος φέρει φαρδιές- πλατιές τις υπογραφές όχι ενός, αλλά εννέα υπουργών, οι αρμόδιες υπηρεσίες κάποιων υπουργείων υποστηρίζουν πως δεν ενεπλάκησαν σε όλα τα στάδια της σύνταξής του. Και επομένως ο νόμος που ψηφίστηκε έπειτα από πολυετείς καθυστερήσεις για να μπαλώσει τα κακώς κείμενα, χρειάζεται τώρα μπάλωμα ο ίδιος. Σαν να μην έφτανε δηλαδή ότι στην Ελλάδα χρειάζονται 5 χρόνια και 27 εγκρίσεις για να λειτουργήσει ένα αιολικό πάρκο, προέκυψε τώρα και άλλο πρόβλημα. Ράβε- ξήλωνε, δουλειά να μη σου λείπει, όπως λέει η παροιμία.