Αντιθέσεις και αποχρώσεις στην οθόνη

Με μια αξιοθαύμαστη οικονομία στην κινηματογραφική αφήγηση και με διαλόγους καίριους και μεστούς που καταγράφουν τη δραματική κλιμάκωση, ο Σαμ Μέντες αρθρώνει στην ομότιτλη ταινία τον δικό του «Δρόμο της Επανάστασης» συμπυκνώνοντας νοήματα, αντιθέσεις και αποχρώσεις, αφενός στον καθημερινό λόγο και αντίλογο του ζευγαριού, που αντανακλά τις εξελίξεις, δίχως να φλυαρεί ή να εκτρέπεται σε ρητορικές υπερβολές, και αφετέρου σε όσα η εύγλωττη εικόνα υποσημαίνει κάθε φορά ή συμπληρώνει. Ακολουθώντας τη βασική τεχνική του μυθιστορήματος, η κινηματογραφική ιστορία μετακινείται από το τραυματικό παρόν στο πάλαι ποτέ υποσχόμενο παρελθόν ή διχάζεται στην παράλληλη δράση των πρωταγωνιστών της- βασικών και δευτερευόντων- δίχως όμως να χάνεται ούτε ο ειρμός ούτε ο ρυθμός. Η εύστοχη, αν και ελλειπτική αναπαράσταση της δεκαετίας του 1950 στον δημόσιο (με τις λιγοστές αλλά εντυπωσιακές μαζικές σκηνές) και στον ιδιωτικό χώρο, έχει την πειστικότητα των περιγραφών του βιβλίου, προσανατολισμένη ωστόσο συνέχεια στη στήριξη της πλοκής. Όσο για τους διάσημους πρωταγωνιστές, Γουίνσλετ και Ντι Κάπριο, παίζουν σε εντυπωσιακή ευθυγράμμιση με τους απαιτητικούς τους ρόλους, εσωστρεφείς, αμήχανοι και απελπισμένοι, βλέποντας τη ραγισματιά στον έρωτα και τη ζωή τους να μεγαλώνει, ολοένα και πιο απειλητικά.