[ Πρόσωπα ] ΕΡΙΚ ΑΖΑΝ Εκδότης ανατρεπτικών βιβλίων

Πρώην χειρουργός και πρώην κομμουνιστής, ο Ερίκ Αζάν έχει ιδρύσει στο Παρίσι έναν πολύ προσωπικό εκδοτικό οίκο, τον La Fabrique, που εκδίδει έργα πολέμιων της κυρίαρχης ιδεολογίας.

Από τον La Fabrique εκδόθηκε το 2007 το δοκίμιο «Η εξέγερση που έρχεται», το οποίο υπέγραφε μια «Αόρατη Επιτροπή» και στο οποίο εκθειάζονταν πράξεις δολιοφθοράς: «Για να σαμποτάρουμε σήμερα αποτελεσματικά την κοινωνική μηχανή, πρέπει να κατακτήσουμε και να επινοήσουμε εκ νέου μέσα για να διακόπτουμε τα δίκτυά της. Πώς να αχρηστέψουμε μια γραμμή ΤGV (αμαξοστοιχίες υψηλής ταχύτητας) ή ένα δίκτυο ηλεκτροδότησης;». Τον Νοέμβριο, όταν συνελήφθη στο Ταρνάκ μια ομάδα αριστεριστών για δολιοφθορά στο δίκτυο ΤGV (ο υποτιθέμενος αρχηγός της, ο 34χρονος Ζυλιάν Κουπά, είναι ακόμη προφυλακισμένος), ο εισαγγελέας θεώρησε πως οι άνθρωποι αυτοί ήταν η «Αόρατη Επιτροπή» που υπέγραφε το ανατρεπτικό δοκίμιο και τους κατηγόρησε για τρομοκρατία. Έτσι ο εκδοτικός οίκος του Αζάν, που έχει μόνον έναν μισθωτό και έδρα έναν χώρο 40 τ.μ. στην Μπελβίλ, έγινε γνωστός στο ευρύτερο κοινό.

Η μητέρα του Ερίκ Αζάν γεννήθηκε άπατρις στην Παλαιστίνη και ο πατέρας του ήταν Εβραίος, γεννημένος στο Κάιρο. Ο ίδιος γεννήθηκε το 1936, έγινε καρδιοχειρουργός και ήταν κομμουνιστής μέχρι που το κόμμα τον απογοήτευσε υποστηρίζοντας τον πόλεμο στην Αλγερία. Εργάστηκε ως γιατρός σε χώρες που βομβαρδίζονταν, όπως ο Λίβανος, «αλλά γι΄ αυτά δεν πρέπει να μιλάμε», τονίζει. Απεχθάνεται «την εικόνα του ανδρείου χειρουργού, αντάρτη ανθρωπιστή, το σύνδρομο Κουσνέρ- ΒΗL… Θα μπορούσα να ανταλλάξω σφαίρες μ΄ αυτούς τους ανθρώπους», λέει για τον πρώην γιατρό χωρίς σύνορα και νυν υπουργό Εξωτερικών και τον «νέο φιλόσοφο» Μπερνάρ-Ανρί Λεβί. Το 1983 ανέλαβε τον εκδοτικό οίκο βιβλίων τέχνης του πατέρα του, τον οποίο πούλησε αργότερα, λόγω χρεών, στον όμιλο Ηachette. «Πίστευα πως θα πέσω σε αληθινούς εκδότες, πως θα μάθω πράγματα, όμως ο ερασιτεχνισμός μου ήταν καλύτερος απ΄ αυτή τη μεγάλη σκουριασμένη μηχανή», λέει εκ των υστέρων.

Το 1998, ο Αζάν ίδρυσε τον La Fabrique στο σπίτι του, με πρότυπο τις περίφημες Εditions de Μinuit του αείμνηστου Ζερόμ Λεντόν. Πληρώνει τους συγγραφείς του «όπως οι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι, ίσως και καλύτερα επειδή δεν χρειάζεται να ζητούν αυτά που τους οφείλονται». Στο εξωτερικό, πουλάει τα δικαιώματα των βιβλίων του στον πρώτο που τα ζητάει, χωρίς πλειστηριασμούς. Με τη φιλία για «τσιμέντο» («χωρίς αυτήν δεν γίνεται επανάσταση»), ο Αζάν άνοιξε τον δρόμο της πλήρους εκδοτικής ανεξαρτησίας. Γνώρισε στους Γάλλους τη σπουδαία Ισραηλινή δημοσιογράφο Αμίρα Χας, εκδίδει συγγραφείς πολέμιους της κυρίαρχης ιδεολογίας (Αλαίν Μπαντιού, Ζίγκμουντ Μπάουμαν, Ντανιέλ Μπενσαΐντ, Νόρμαν Φινκελστάιν…), επανεκδίδει Ωγκύστ Μπλανκί, Καρλ Μαρξ, Ροβεσπιέρο, Μάο Τσε-Τουνγκ. «Στον εμφύλιο πόλεμο που εξελίσσεται», λέει ο Ερίκ Αζάν, «ξέρω ποια είναι η παράταξή μου και μάχομαι μαζί της· με τα μικρά μέσα μου, με τις αστείες δυνάμεις μου».