Φοίβη Αθηναίου
Ααααχ, τόσο πολύ πιάστηκε η μέση σου από τον «βαρύ» ανασχηματι σμόοοοοο;
Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα
Υπαλληλίσκοι και φαντάσματα
Αγαπητή Φοίβη, Αφού εκφράσω την έντονη αποδοκιμασία μου για τις πρόσφατες ένοπλες τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον αστυνομικών και τις ευχές μου για την αποκατάσταση της υγείας του τραυματία αστυνομικού, γεμάτος, όπως πιστεύω πολλοί συμπολίτες μου, από οργή και αγανάκτηση για το κατάντημα της χώρας μας επί εποχής «Καταλληλότερου» (τουλάχιστον ακόμη στις δημοσκοπήσεις), θέλω να καταθέσω ορισμένα «γιατί».
Γιατί ξαφνικά εμφανίστηκαν τώρα, υπό μορφήν ιππικού διάσωσης made in USΑ, οι τρομοκράτες; Μήπως για να μην τολμήσει κανείς πλέον να διαδηλώσει από εδώ και πέρα;
Γιατί ο «Καταλληλότερος» και ο ρέκτης υπουργός Παιδείας δεν επισκέφθηκαν για να συλλυπηθούν έστω τους γονείς του Αλέξανδρου ή να αφήσουν ένα λουλούδι στον τάφο του; Μήπως είχαν τρακ;
Γιατί οι ίδιοι δεν επισκέφθηκαν τον τραυματία από σφαίρα μαθητή ή έστω τους γονείς του; Μήπως φοβήθηκαν ότι θα εκτεθούν ως συναγωνιστές;
Ενθυμούμενος τον «Μικρό Ήρωα» των νεανικών μου χρόνων, θέλω να βροντοφωνάξω στον «Καταλληλότερο» και την κουστωδία του: «Σας καταλάβαμε παιδιά- φαντάσματα»!
Με εκτίμηση, Περικλής Παπαδόπουλος Δεν έχω παρά να θυμίσω, αγαπητέ Περικλή, τους στίχους από το τραγούδι του Θάνου Μικρούτσικου «Αυτούς τους έχω βαρεθεί» σε ποίηση Βολφ Μπίρμαν (μτφ. Δημοσθένη Κούρτοβικ) που τραγουδούσε με την τόση ιδιαίτερη φωνή της η πρόωρα χαμένη δραματική τραγουδίστρια του αγώνα, Μαρία Δημητριάδη: «Αξίζει τάχα μια πεντάρα/ των γραφειοκρατών η φάρα,/ στήνει με ζήλο περισσό,/ στο σβέρκο του λαού χορό,/ στης ιστορίας τον χοντρό τον κινητή, / την έχω βαρεθεί./ Και τι θα χάναμε χωρίς αυτούς όλους,/ τους προφεσόρους/ που καλύτερα θα ξέρανε πολλά/ αν δεν γεμίζαν ολοένα την κοιλιά/ υπαλληλίσκοι φοβητσιάρηδες, δούλοι παχιοί/ τους έχω βαρεθεί./ Κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος/ κέρδος ποτέ μα από παθήματα χορτάτος/ που συνηθίζει στην κάθε βρωμιά/ αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά/ κι επαναστάσεις στ΄ όνειρά του αναζητεί/ τον έχω βαρεθεί»…
Ούουου, κύριε Πραίτωρααααα
Αγαπητή κυρία Φοιβη Μετά τον άδικο θάνατο του πιτσιρικά από τον «πιστολέρο» και την απόλυτα δικαιολογημένη οργή λαού, είδα ότι ο κ. υπουργός: Τον «βασικό μέτοχο» τον πήρε πίσω, τον «Καποδίστρια» τον πήρε πίσω, μας λέει ότι της «νέας διακυβέρνησης» το μήνυμα για τα Σώματα Ασφαλείας είναι «δίπλα και στην υπηρεσία του λαού». Ο προηγούμενος υπουργός τους έλεγε: «Σεις είστε οι Πραίτωρες του λαού». Ποιος είπε τελικά την αλήθεια;
Με φιλικούς χαιρετισμούς, Τάκης Συν.
Τέτοια αμίμητα δακρύβλεχτα λένε οι υπουργάρες της σεμνής και ταπεινής διακυβέρνησης (με μηδενική ανοχή στη διαφθορά- Το ανέκδοτο!), αγαπητέ Τάκη, και μένουν αμετακίνητοι κάποιοι στους ντεμέκ ανασχηματισμούς. Οι των «Πραιτώρων» πήγαν σπίτι…
«Είδαν τα μάτια μας ντροπές…»
Φοίβη
Είδαν τα μάτια μας πολλά σ΄ αυτό το πολύπαθο εκ-Πολιτισμού μας (υπουργειάρααααα, ε;), με τόσες και τόσες πολύφερνες υπουργάρες που το έβλεπαν μόνον ως εφαλτήριο για τις πολιτικές τους βλέψεις και ως πάρεργοξεχασμένο από τους ανθρώπους και τη σεμνή και ταπεινή κυβέρνηση, της οποίας άλλωστε ο υπέρτατος άρχων είπε να το πάρει στους ώμους του και να το πάει, άραγε, πού; Στα τσακίδια; Είδαν τα μάτια μας πολλά να… μη γίνονται. Είδαν κλειστές τουαλέτες μουσείων (άκουσον, άκουσον) και κλειστά από τις 14.00 και τις 15.00 μουσεία, ντάλα Ιούλιο, σε τουριστική σεζόν, γιατί κανείς εκ-πολιτισμένος δεν έβαζε το χέρι στην τσέπη για να προσλάβει έκτακτους- κι ας τα σκορπούσαν για την πρόσληψη «ημετέρων» αχρήστων που δεν είχαν ούτε καρέκλα να καθήσουν στις Εφορείες Αρχαιοτήτων.
Είδαν τις επιχορηγήσεις για θέατρο, χορό, θεατρικό μουσείο, σημαντικά ιδρύματα να καθυστερούν αδικαιολόγητα, την ώρα που ξοδεύονταν αλόγιστα εκατομμύρια σε παράτες της κακιάς ώρας.
Άκουσαν τα αυτιά μας πολλά, από μπουρδολογίες με επίφαση πολιτικής σκέψης για «το τέλος του κρατικοδίαιτου εκ-Πολιτισμού» μέχρι αμέτρητα «θα και θα και θα» σε όλους τους τομείς (παράδειγμα το νομοσχέδιο για τον κινηματογράφο και την Ακαδημία του- αλλά όχι μόνον).
Είδαν τα μάτια μας σημαντικά αρχαιολογικά έργα να μένουν στη μέση λόγω έλλειψης κονδυλίων, την ώρα που επιχορηγούνταν ασύστολα σύλλογοι και ενορίες (!) της Αρκαδίας, της ευρύτερης περιοχής Θεσσαλονίκης και άλλων εκλογικών περιφερειών εκ-πολιτισμένων.
Είδαν τα μάτια μας να γίνεται το… απόλυτο τίποτα, είδαν την απόλυτη ακινησία, την απόλυτη ολιγωρία σε όλους τους τομείς, την ώρα που οι αρμόδιες υπουργάρες εξασφάλιζαν έξι ψωροεκατομμύρια (!) ευρώ για τις παράτες και τα ταρατατζούμ των εγκαινίων του Νέου Μουσείου Ακρόπολης (για να «λαδώσουν», λέει, τα ξένα μέσα ενημέρωσης, λες και το CΝΝ δεν θα ερχόταν για τα εγκαίνια ενός μουσείου που περιλαμβάνει από τα σημαντικότερα μνημεία του κόσμου, όπως η Ακρόπολη…).
Ιδού η κληρονομιά που άφησαν οι πρώην για τον νέο εκ-Πολιτισμού υπουργό (κι έχουν δει πολλούς τα μάτια μας…- αποπεμφθέντες και μη). Αν ήρθε για να κόβει κορδέλες σε εγκαίνια, να δίνει βραβειάκια της συμφοράς και να μας δείχνει τη μούρη του στα κανάλια (και αυτός…), ας κοιτάξει τουλάχιστον να συμμαζέψει την μπουρδολογία. Γιατί θα καταλήξει στον αγύριστο, όπως και πολλοί άλλοι. Αν ήρθε για να κάνει δουλειά στον εκ-Πολιτισμό (που θεωρείται παράδοση διεθνώς αποδεκτή για την Ελλάδα) καλώς να ορίσει…














