Η χρονιά της μεγάλης ανατροπής

Βελλίδειο και Εξάρχεια: 6 Σεπτεμβρίου και 6 Δεκεμβρίου. Δύο ημέρες, με τρεις μήνες διαφορά, που σχεδόν όλοι στη Ν.Δ. θεωρούν ότι σφράγισαν την κατρακύλα της κυβέρνησης Καραμανλή και οδήγησαν σε πλήρη ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Μέσα σε αυτές τις ενενήντα ημέρες, το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο πέρασε μπροστά στις δημοσκοπήσεις, πρώτη φορά έπειτα από οκτώ χρόνια, αλλά και άνοιξε την ψαλίδα με τη Ν.Δ. με ταχύτητα πρωτόγνωρη στα μεταπολιτευτικά χρονικά.

Υπουργοί και επιτελικά στελέχη του κόμματος αναγνωρίζουν ότι η συνέντευξη Καραμανλή στη ΔΕΘ κατέληξε σε επικοινωνιακό Βατερλώ που ήταν η αρχή της κατάρρευσης, η οποία επιταχύνθηκε από τις κινήσεις που έγιναν στη συνέχεια για την αντιμετώπισή της. Σοβαρό παράγοντα θεωρούν και τον φόνο του 15χρονου μαθητή στα Εξάρχεια, όχι μόνο επειδή δημιούργησε συνθήκες παρατεταμένης αναταραχής στη χώρα, αλλά γιατί οδήγησε και σε διαχειριστικό Βατερλώ της κυβέρνησης, συμπληρώνοντας το παζλ της καταστροφής.

Ο κ. Καραμανλής πορεύεται πλέον σε ένα άλλο πολιτικό τοπίο, που δεν έχει την παραμικρή σχέση με εκείνο που υπήρχε ένα χρόνο νωρίτερα. Η αριθμητική διαφορά δεν είναι εμφανής μόνο στις δημοσκοπήσεις αλλά και στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα. Ξεκίνησε το 2008 με 152 βουλευτές και περιμένει τον νέο χρόνο με το οριακό 151. Αρκετοί στη Ν.Δ. θεωρούν ότι ο… κακός ο χρόνος φαινόταν από την αρχή και στο Μαξίμου έπρεπε να μετρήσουν τις ενδείξεις. Η κυβέρνηση υποδέχθηκε το 2008 μέσα στη δίνη του σκανδάλου Ζαχόπουλου, ενώ δεν είχε συνέλθει ακόμη από την αποπομπή του Βασ. Μαγγίνα για το εξοχικό- αναψυκτήριο με τους ανασφάλιστους Ινδούς στο Κορωπί. Κάποιοι από τους αναλυτές της Ρηγίλλης, μάλιστα, έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου ακόμη και την ώρα των πανηγυρισμών για την εκλογική νίκη, τον Σεπτέμβριο του 2007. Η Ν.Δ. είχε βγει από τις κάλπες με απώλεια 364.000

ψήφων- αριθμός ιδιαίτερα μεγάλος, που θα μπορούσε να οδηγήσει τον Κ. Καραμανλή στην αντιπολίτευση εάν το ΠΑΣΟΚ είχε διατηρήσει τη εκλογική δύναμη του 2004. Κομματικές πηγές υποστηρίζουν ότι η μεγάλη φθορά είχε επισημανθεί, αλλά το Μαξίμου προτίμησε να την αποδώσει στις πυρκαγιές. Ανησυχητικές ενδείξεις.
Οι ενδείξεις εξακολουθούσαν να είναι ανησυχητικά τις πρώτες ημέρες του 2008, αλλά με το ΠΑΣΟΚ βαλτωμένο σε ποσοστά επιπέδου 25%- 27% και την εκλογική του βάση να φυλλορροεί προς τον Συνασπισμό, σε Μαξίμου και Ρηγίλλης ένιωθαν ασφαλείς και ανίκητοι. Μήνα με τον μήνα η Ν.Δ. έχανε έδαφος, αλλά η αποσυσπείρωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης έκρυβε το πρόβλημα, όπως παραδέχονται σήμερα οι ίδιες κομματικές πηγές. Σε κάθε δημοσκόπηση τα αποτελέσματα ήταν χειρότερα από της προηγούμενης, με εξαίρεση τον Απρίλιο που, λόγω του βέτο στα Σκόπια, η Ν.Δ. κατάφερε να φρενάρει πρόσκαιρα τη φθορά. Με απόσταση ασφαλείας από το ΠΑΣΟΚ (της τάξης των 3- 3,5 μονάδων) πορεύτηκε έως τις αρχές Ιουλίου, ενώ οι επιτελείς του Μαξίμου σχεδίασαν τις διακοπές τους με τη βεβαιότητα ότι η ρήξη του Γ. Παπανδρέου με τον Κ. Σημίτη, από τα μέσα Ιουνίου, θα έβαζε το ΠΑΣΟΚ σε νέο κύκλο εσωστρέφειας, ίσως ακόμη και σε διαδικασίες διάσπασης από τον Σεπτέμβριο.

Ο Καραμανλής πορεύεται πλέον σε ένα άλλο πολιτικό τοπίο, που δεν έχει την παραμικρή σχέση με εκείνο που είχαν διαμορφώσει ένα χρόνο νωρίτερα οι εκλογές του 2007

Ιούλιο άρχισε η μεταστροφή του εκλογικού σώματος

Ωστόσο, από τον Ιούλιο άρχισε να καταγράφεται η ευδιάκριτη μεταστροφή στο εκλογικό σώμα, που ωστόσο από την κυβέρνηση πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Τον Ιούνιο, για παράδειγμα, το μηναίο βαρόμετρο της Ρublic Ιssue έδινε προβάδισμα στη Ν.Δ. 6 ποσοστιαίων μονάδων (37% έναντι 31% στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος) και τον Ιούλιο η ίδια εταιρεία μείωνε τη διαφορά στις 3,5 μονάδες (35% έναντι 31,5%).

Πρώτη φορά ύστερα από καιρό τα δύο κόμματα δεν έπεφταν ταυτόχρονα, αλλά διαφαινόταν τάση αντιστροφής: η Ν.Δ. έπεφτε, το ΠΑΣΟΚ ανέβαινε. Το κλίμα δυσφορίας αποτυπωνόταν και στις περιοδείες του Κ. Καραμανλή- στην ανοιχτή συγκέντρωση της ΟΝΝΕΔ στην Αρχαία Ολυμπία, στα μέσα Ιουλίου, τα επιτελικά στελέχη της Ν.Δ. είχαν πάθει… κατάθλιψη.

Παρά ταύτα, ουδείς από κυβέρνηση και κόμμα σήμανε συναγερμό και ο Αύγουστος ήλθε καυτός για τη Ν.Δ., αιφνιδιάζοντας υπουργούς και βουλευτές που βρίσκονταν στις παραλίες. Το σκάνδαλο της εκβιαστικής μίζας με τον διευθυντή του γραφείου του πρώην υπουργού Αιγαίου Αρ.

Παυλίδη σήμερα όλοι ομολογούν ότι προκάλεσε μεγάλη ζημιά και βάρυνε το κλίμα πριν από τη ΔΕΘ, αλλά τον Αύγουστο η κυβέρνηση είχε επιλέξει ρόλο θεατή. Βουλευτές της Ν.Δ. παραδέχονται ότι η δίωξη σε βαθμό κακουργήματος που ασκήθηκε στο δεξί χέρι του πρώην υπουργού καθιστά επιβεβλημένη τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής, αλλά στη ΔΕΘ ο Πρωθυπουργός τον κάλυψε πλήρως (σ.σ.: παρεμπιπτόντως, η υπόθεση παραγράφεται τον προσεχή Ιούνιο). Σε αυτό το κλίμα, το γαλάζιο αντάρτικο γενικεύτηκε και οκτώ βουλευτές αρνήθηκαν την πρωθυπουργική πρόσκληση σε δείπνο, ενώ στα τέλη του μήνα ήλθαν οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου και τις real estate μπίζνες της οικογένειας Βουλγαράκη.

Οι πιέσεις στο Μαξίμου και προσωπικά στον Κ. Καραμανλή να αναλάβει πρωτοβουλίες ήταν πλέον πολλαπλές. Ωστόσο, στις 6 Σεπτεμβρίου από το βήμα της ΔΕΘ ο Πρωθυπουργός υποσχέθηκε παράταση της λιτότητας και κάλυψε τους πάντες και τα πάντα. Από το πρωθυπουργικό «ναυάγιο» στη ΔΕΘ άρχισε η πορεία της μεγάλης καθόδου για τη Ν.Δ., που συνεχίζεται μέχρι σήμερα χωρίς σταματημό. Στο Μαξίμου κατάλαβαν τι είχε συμβεί δύο ημέρες αργότερα, από τις κυλιόμενες μυστικές δημοσκοπήσεις, αλλά όσες κινήσεις ακολούθησαν έγινα μέσα σε κλίμα πανικού, χωρίς αποτέλεσμα.