[ Πρόσωπα ] ΠΡΑ-ΑΤΣΑΡΝ ΠΟΥΣΙΤ Ηγούμενος στη Μονή της Τίγρης

Βαθιά στην καρδιά της Δυτικής Ταϊλάνδης, εκεί όπου ο ποταμός Κβάι διαρρέει τη ζούγκλα, βρίσκεται η βουδιστική Μονή της Τίγρης. Ο Πρα-Ατσάρν Πουσίτ είναι ο ηγούμενός της.

Όλα άρχισαν πριν από χρόνια, όταν λαθροκυνηγοί έφεραν στον Ναό Ουάτ Πα Λουάνγκ Τα Μπούα ένα τιγράκι, που είχαν σκοτώσει τους γονείς του. Ο Πουσίτ το φρόντισε και σιγά σιγά άρχισαν κι άλλοι να αφήνουν άρρωστα και ορφανά τιγράκια στο κατώφλι του ναού. Τα ζώα αυτά μεγάλωσαν, απέκτησαν μικρά και σήμερα 34 τίγρεις ζουν στο μοναστήρι του ναού. «Πιστεύω πως είναι τα μωρά μου, ο γιος μου, η κόρη μου, ο πατέρας μου, η μητέρα», λέει ο ηγούμενος. «Αν όχι σ΄ αυτή τη ζωή, τότε στην προηγούμενη». Οι βουδιστές πιστεύουν ότι τα ζώα είναι πλάσματα με αισθήματα, όπως οι άνθρωποι. «Όταν η τίγρη είναι θυμωμένη, όταν είσαι εσύ θυμωμένος, είναι το ίδιο. Όταν πεινάς, όταν η τίγρη πεινάει, είναι το ίδιο. Όταν είσαι κουρασμένος, όταν η τίγρη είναι κουρασμένη, είναι το ίδιο», εξηγεί ο Πουσίτ. Κάθε απόγευμα συρρέουν στον Ναό της Τίγρης έως και 1.000 τουρίστες απ΄ όλο τον κόσμο για να χαϊδέψουν τις τεράστιες γάτες και να φωτογραφηθούν μαζί τους. Ο ηγούμενος έχει προσλάβει πάνω από 50 ανθρώπους για να βοηθούν στη φροντίδα αυτής της διευρυνόμενης οικογένειας και της επιχείρησης που έχει δημιουργηθεί. Οι τουρίστες πληρώνουν 15 δολάρια για είσοδο και μέχρι 50 δολάρια για την πολύ ιδιαίτερη φωτογραφία με το κεφάλι της τίγρης στην αγκαλιά τους. Τα χρήματα καλύπτουν τα έξοδα για τη φροντίδα των ζώων (καθένα τρώει 6 κιλά κρέας την ημέρα) και για την κατασκευή ενός «Νησιού της Τίγρης», όπου ελπίζεται ότι θα μεταφερθούν σύντομα οι τίγρεις για να ζήσουν σε μεγαλύτερους χώρους.

Οι τίγρεις εδώ μοιάζουν πραγματικά ευτυχισμένες, γεγονός που έχουν διαπιστώσει πολλοί υπερασπιστές των δικαιωμάτων των ζώων. Από την άλλη, ο Πουσίτ ξέρει καλά τους κινδύνους από την πολύ στενή φυσική επαφή ανάμεσα στις τίγρεις και τους τουρίστες, αν και μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει τραυματισμός. Γι΄ αυτό αρχίζει την εξημέρωση των μικρών όταν είναι μόλις τριών εβδομάδων. Τα παίρνει από τις μητέρες τους και τα βάζει να ζήσουν με ανθρώπους όπως ο Τιμ Πόλαρντ, πρώην έφιππος αστυνομικός στον Καναδά και τώρα υπεύθυνος για να μεγαλώσει τα καινούργια τιγράκια του μοναστηριού. «Γίνομαι η μαμά τους μόλις τα πάρουμε από τη μαμά τους», λέει. «Ζω μαζί τους στο κλουβί».

Μοναχοί και εργαζόμενοι στο μοναστήρι γνωστοποιούν πως δέχονται συμβουλές από οποιονδήποτε έχει γνώσεις πάνω στα άγρια ζώα και προσκαλούν ειδικούς να μείνουν λίγο καιρό μαζί τους για να τους εκπαιδεύσουν. Όπως λέει η βουδιστική παροιμία, «αν βρισκόμαστε στη σωστή κατεύθυνση, το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε να προχωρούμε».