Το τέταρτο κουδούνι

«Ένιωθα ενοχικά για τις εκπομπές που έκανα» έλεγε σε συνέντευξή της η κ. Τατιάνα Στεφανίδου. Δηλαδή, γι΄ αυτή πού κάνει τώρα δε νιώθει ενοχικά; Μα, αυτό πια λέγεται πώρωση.

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Δεκαεννιά – ναι, δεκαεννιά- πρεμιέρεςκαινούργιες παραστάσεις, επαναλήψεις και παραστάσεις για παιδιά- μέτρησα ένα απ΄ τα Παρασκευοσαββατοκύριακα του Νοεμβρίου πριν φύγω για άδεια. Μήπως πρόκειται για υστερία θεάτρου;

Καθόλου, μα καθόλου δε θέλω να γίνω μάντης κακών, αλλά πολύ φοβάμαι- το βλέπω δηλαδή- ότι αυτός ο ξέφρενος πληθωρισμός – συν οι περιρρέουσες συνθήκες-, αργά ή γρήγορα, θα τη φέρει την κρίση στο θέατρό μας. Και θα ΄ναι Κρισάρα.

Στον Κωνσταντίνο Παπαχρόνη (στη φωτογραφία) είναι σήμερα αφιερωμένο «Το Τέταρτο Κουδούνι». Πίστευα ακράδαντα πως είναι μια απ΄ τις Μεγάλες Ελπίδες του ελληνικού θεάτρου. Δε θα ξεχάσω ποτέ τη συγκίνηση που μου πρόσφερε με τον Λευτέρη του στο «Γάλα». Ούτε το Ήθος και την Αξιοπρέπεια που κόμισα απ΄ τη συνέντευξή μας το 2006. Καλό ταξίδι. Όλα τ΄ άλλα είναι σιωπή.

Τελικά, ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος απέσυρε απ΄ το Ελληνικό Φεστιβάλ την πρότασή του να κάνει «Τρωάδες» του Ευριπίδη με Εκάβη την Λυδία Κονιόρδου- η παράσταση σχεδιαζόταν για το Φεστιβάλ Αθηνών, σε αντίθεση με τις «Τρωάδες» σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη με Εκάβη την Λήδα Πρωτοψάλτη που προορίζονται για το Φεστιβάλ Επιδαύρου. Μη επιθυμώντας να μπει σε ανταγωνιστική διαδικασία, όπως δηλώνει.

Το «Λόγω φάτσας», το έκτο απ΄ τα οκτώ μέχρι στιγμής έργα του Γιώργου Διαλεγμένου (φωτογραφία), που έχει παρουσιαστεί στη σκηνή μόνο μια φορά- αλλά για δυο συνεχόμενες σεζόν (1993- 1995) απ΄ τον Αντώνη Αντύπα, σε σκηνοθεσία του, στο «Απλό»- επανέρχεται στη σκηνή. Το ανεβάζει ο Δημήτρης Κομνηνός στο ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας- το «Θεσσαλικό»- στις 20 Φεβρουαρίου.

Πρωταγωνιστούν, Ελεάνα Απέργη η οποία, απ΄ τους πρωταγωνιστές του ΚΘΒΕ για μεγάλο διάστημα, επανεμφανίζεται ύστερα από αρκετά χρόνια, Πέπη Μεταλλείδου, Μανώλης Δεστούνης, Γιάννης Καλατζόπουλος, Λεωνίδας Γιαννακόπουλος. Τα σκηνικά και τα κοστούμια θα ΄ναι του Γιώργου Λυντζέρη.

Η παράσταση ενδέχεται να παιχτεί μετά το Πάσχα και στην Αθήνα. Στο θέατρο «Βικτώρια» του οποίου την επιχείρηση έχει αναλάβει ο Δημήτρης Κομνηνός, ιδρυτής απ΄ το 2004 της ομάδας «Στους 90 ο » με την οποία έχει ανεβάσει μέχρι τώρα το ομώνυμο έργο της Μάρσα Νόρμαν, την «Φαλακρή τραγουδίστρια» του Ιονέσκο για δυο σεζόν και, πέρσι, το «Σπιρτόκουτο», διασκευή για το θέατρο απ΄ την Χαρά Τσιώλη του σενάριου του Γιάννη Οικονομίδη για την πρώτη του ταινία.

Χρήστος Λούλης και Έμιλυ Κολιανδρή – απ΄ το άνθος της νέας γενιάς του θεάτρου μας- ήλθαν εις γάμου κοινωνίαν επισφραγίζοντας ενώπιον Θεού και ανθρώπων μακροχρόνιο ειδύλλιο- έτσι, κάπως, δεν τα ΄γραφαν αυτά οι παλαιοί κοσμικογράφοι; Κουμπάροι, ο Νίκος Καραθάνος, σκηνοθέτης του γαμπρού και επί σκηνής μαζί του- και μαζί με τους/τις άλλες έξι- στο «Οκτώ γυναίκες», κι ο ηθοποιός Θανάσης Ιωάννου που επίσης συμμετέχει στην ίδια παράσταση. Ευτυχισμένοι!

«Τρίπτυχο» -ήτοι «Ρημαγμένη όχθη»/ Μήδειας υλικό»/ «Τοπίο με Αργοναύτες»του Χάινερ Μίλερ στην Αθήνα, απ΄ την ομάδα «Ασίπκα», στην Αθήνα, στις τουαλέτες του «Βios», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μπίτου, μέχρι προ ολίγων ημερών. «Η τριλογία» της Μήδειας»- το ίδιο έργο δηλαδή- και στην Θεσσαλονίκη, απ΄ την ομάδα «Ακτίς Αελίου», στο θεατράκι της- σκηνοθετεί ο Νίκος Σακαλίδης.

«Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης» του Άκη Δήμου στην Θεσσαλονίκη, απ΄ την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης», στο «Αμαλία» με σκηνοθέτη τον Γιάννη Μόσχο. «Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης» και στην Αθήνα, στο «Χορν»σκηνοθέτης ο Σταμάτης Φασουλής.

Κονταροχτυπιούνται πρωτεύουσα και συμπρωτεύουσα! Για τους θεατρόφιλους που ταξιδεύουν, χαράς ευαγγέλια.

Η θεατρική ομάδα -οι «Νέες Μορφές» -της οποίας ήταν συνιδρυτής, απ΄ το 1996 που δημιουργήθηκε μέχρι το 2004 που, αν και σε πλήρη ακμή και δράση, ανέστειλε τη λειτουργία της- το σκεπτικό τους για την αναστολή εντυπωσίαζε με την ωριμότητά του-, «έγραψε» στη σκηνή της Θεσσαλονίκης: πρότεινε και έπεισε. Ο Γιάννης Παρασκευόπουλος, ηθοποιός και ο βασικός σκηνοθέτης της ομάδας, που ΄χε υπογράψει μερικές έξοχες δουλειές της, έλειψε επί ένα διάστημα για να επανέλθει στην Θεσσαλονίκη και να ενταχθεί στο δυναμικό του ΚΘΒΕ. Κι αφού ανέβασε «Μήδεια» με το Εθνικό Θέατρο της Κραϊόβα, στη Ρουμανία, σκηνοθετεί φέτος για πρώτη φορά στο Κρατικό- για την Νεανική Σκηνή του: την «Ελένη» του Ευριπίδη (βασική φωτογραφία) έχοντας πλάι τους βασικούς συνεργάτες του απ΄ τις «Νέες Μορφές».

Είδα την παράσταση στους Λαζαριστές. Και νομίζω πως όχι απλώς ξελασπώνει τη φετινή- και όχι μόνο τη φετινή…- καλλιτεχνική εικόνα του θεάτρου. Πιστεύω πως αποτελεί ισχυρή πρόταση για το αρχαίο δράμα:

μια παράσταση συναρπαστική. Όπου κάθε εκσυγχρονιστική σκηνοθετική ιδέα πηγάζει απ΄ το κείμενο, όπου η κάθε λεπτομέρεια έχει ψαχτεί εξαντλητικά, όπου νέοι ηθοποιοί όπως η Αμαλία Τσεκούρα/ Ελένη και ο Χρίστος Στυλιανού/ Μενέλαος θριαμβεύουν. Θεσσαλονικείς, μην το χάσετε με τίποτα! Ελπίζω πως θα το δούμε και στην Αθήνα- Ελληνικό Φεστιβάλ ακούς;

Με τον Κώστα Τσιάνο (φωτογραφία) ξανασμίγει η Λυδία Κονιόρδου- αλλά ως διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. Τον κάλεσε – ως επί του θέματος «ελληνικό έργο» ειδικότατο- ν΄ ανεβάσει στο Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων», στο πλαίσιο τού αποκλειστικά ελληνικού ρεπερτορίου που κάνει το χειμώνα, την τρελή φάρσα «Μαλλιά κουβάρια» την οποία έγραψε ο Νικόλαος Λάσκαρις το 1897 και πρωτόπαιξε την ίδια χρονιά ο Δημήτριος Κοτοπούλης, πατέρας της Μαρίκας.

Στη διανομή, Ναταλία Στεφάνου, Ελένη Ζιώγα, Παντελής Παπαδόπουλος, Γιώργος Ψυχογιός, Θοδωρής Σκούρτας, Σπύρος Τσεκούρας, Γιώτα Μηλίτση, Σπύρος Αυγουστάτος. Τα σκηνικά και τα κοστούμια θα ΄ναι του Άγγελου Μέντη κι η μουσική της Σοφίας Καμαγιάννη που θα παίζει η ίδια ζωντανά στο πιάνο. Η πρεμιέρα, στις 17 Δεκεμβρίου.

Το «Μαλλιά κουβάρια», κατ΄ επανάληψη παρουσιασμένο, έχει να παιχτεί απ΄ το καλοκαίρι του 2007, όταν το ανέβασε στο Μαρούσι- το ΄χε παίξει και το 1998- ο τοπικός θίασος «Διθύραμβος» σε σκηνοθεσία Μιχάλη Ζωγραφίδη.

Έκλεισε τα εννιά. Στις 25 Νοεμβρίου. «Το Τέταρτο Κουδούνι».

Μαμά γερνάω. Σε πλατείες θεάτρων…