[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Ταινίες τεμπέληδων

ΤΑΙΝΙΕΣ για την ψυχή μας, για τον πολύ κόσμο ή γιατί είμαστε «καλλιτέχνες» του Δημοσίου, που το ελληνικό κράτος επιχορηγεί- όπως τους περισσότερους, άλλωστε, τομείς της σύγχρονης ελληνικής ζωής για να υπάρχουμε; Στο πρόσφατο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και οι 22 ελληνικές ταινίες- το σύνολο της φετινής παραγωγήςπου παίχθηκαν εκεί (ευτυχώς που το φεστιβάλ είναι διεθνές και οι 165.000

σινεφίλ μπόρεσαν να δουν εκατοντάδες ξένες ταινίες, να τις ευχαριστηθούν και να τις συγκρίνουν, τηρουμένων των αναλογιών, με τις δικές μας)… Κατ΄ αρχήν είναι ενθαρρυντικό και δείγμα αλλαγής νοοτροπίας το γεγονός ότι οι 8 από τις 22 φετινές ταινίες είναι ανεξάρτητες παραγωγές. Άλλο αν κι αυτές προσβλέπουν στην εκ των υστέρων κρατική υποστήριξη, κάτι που είναι πια σύμφυτο του ευρωπαϊκού τοπίου, στο οποίο όχι μόνο η συντριπτική κινηματογραφική πλειοψηφία είναι «συμπαραγωγές», αλλά όλη σχεδόν η οικονομία της Γηραιάς Ηπείρου είναι «κρατική», καθώς υποστηρίζεται από διάφορα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και ναι μεν οι ελληνικές ταινίες δεν πρωτοτυπούν και σαν την πλειοψηφία της ελληνικής οικονομίας δεν μπορούν να είναι ανταγωνιστικές, αλλά το μέγα πρόβλημα και ερώτημα που μπαίνει είναι το «γιατί»; Τα χρήματα παραγωγής, σίγουρα πια, δεν είναι ο λόγος καθώς πολλές απ΄ αυτές είναι συμπαραγωγές με άλλες ευρωπαϊκές χώρες ή ενισχυμένες από ευρωπαϊκά προγράμματα. Η κύρια απάντηση είναι: το μυαλό και η δουλειά που γίνεται στο σενάριο. Οι περισσότερες ελληνικές ταινίες είναι στον «αέρα» και «ξεκάρφωτες» σαν την ελληνική κοινωνία. Υπάρχει μια καλή ιδέα, αλλά ελάχιστοι σκηνοθέτες μας έχουν στρωθεί να τη δουλέψουν. Όλα γίνονται άρπακόλλα. Με ευκολία. Ή με «βαθυστόχαστους» και ξεπερασμένους κουλτουριάρικους συμβολισμούς- υπάρχουν, βέβαια, και οι εξαιρέσεις… Η αλήθεια είναι μία: οι περισσότεροι σκηνοθέτες μας είναι καλομαθημένοι τεμπέληδες που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους, είναι βουτηγμένοι στη διαπλοκή και τις ίντριγκες, για να πάρουν φράγκα και βραβεία. Τώρα, αν τις ταινίες τους τις δει ο κόσμος, στα παλιά τους τα παπούτσια μιας και ούτε έχουν ιδρώσει- πνευματικά- για να τις κάνουν ούτε έχουν ρισκάρει δικά τους χρήματα. Όλα γίνονται με λεφτά των «κορόιδων»- ελληνικό κράτος και ευρωπαϊκά ταμεία- που τους συντηρεί. Τεμπέληδες και…

βαθυστόχαστους.