[ ΑΙΧΜΕΣ ] Καρφώματα

Γιατί μας κάνει εντύπωση ότι ο ένας υπουργός καρφώνει τον άλλον και οι δυο μαζί έναν τρίτο; Είθισται στην πολιτική, τα αλληλοκαρφώματα να δίνουν και να παίρνουν. Όταν μάλιστα υπάρχουν και τέτοια θέματα, όπως το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου, το να καρφώσεις τον προηγούμενο από εσένα ή τον επόμενο είναι όρος (πολιτικής) επιβίωσης. Όχι πως θα περιμέναμε να επιδείξουν αλληλεγγύη ή συντροφικότη- τα- αυτές είναι έννοιες άγνωστες για υπουργούς στην καθημερινό- τητά τους, όχι τώρα που βρίσκονται ένα βήμα πριν από το κατώφλι της Προανακριτικής- αλλά να υπερασπίσουν μια πολιτική, ε αυτό θα περιμέναμε να το δούμε. Ποια πολιτική όμως; Εδώ είναι το ζητούμενο. Επειδή όλα όσα έγιναν στο σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου δεν υπάκουαν σε καμιά πολιτική, παρά μόνο σε εκείνη που λέει ότι είμαστε εξουσία, το κράτος είναι δικό μας, οι θεσμοί είναι στην υπηρεσία μας, τίποτε δεν μας αγγίζει. Ό,τι δηλαδή χαρακτήρισε τη νεοδημοκρατική εξουσία πέντε χρόνια τώρα. Κατά τα λοιπά, αναπόφευκτο είναι να επισημάνουμε τη θλίψη που προκαλούν όλα αυτά. Θλίψη για ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα, το οποίο εξέθρεψε όλους αυτούς και τους έδωσε την ευκαιρία να διαχειριστούν τις τύχες του τόπου και τις δικές μας…