«Πρέπει να γνωρίσεις αυτό που κριτικάρεις»

«Λατρεύω τις μουσικές των Βαλκανίων, τον τρόπο που έχουν εκεί να αναμειγνύουν όλα τα συναισθήματα, τα γέλια, τα κλάματα», λέει ο Μανού Τσάο. «Λατρεύω ειδικά την τέως Γιουγκοσλαβία, που μου θυμίζει την πατρίδα του πατέρα μου, τη Γαλικία». Ο διάσημος τραγουδοποιός και τραγουδιστής, ιδρυτής των περίφημων Μάνο Νέγκρα και με 7 εκατομμύρια πωλήσεις στα τρία CD της σόλο καριέρας του, πέρασε φέτος και από Ρουμανία, Βουλγαρία και Ελλάδα σε μια περιοδεία που περιέλαβε συνολικά 23 χώρες, ανάμεσα στις οποίες και τις Ηνωμένες Πολιτείες. «Πρέπει να γνωρίσεις αυτό το οποίο κριτικάρεις», λέει ο- και κατά της παγκοσμιοποίησης- τροβαδούρος, που ασκεί κριτική στον σημερινό κόσμο χωρίς όμως φανατισμό. «Κάνω διάκριση ανάμεσα σε έναν λαό και την κυβέρνησή του. Βρίσκω, πάντως, ότι οι ΗΠΑ είναι μια περίεργη χώρα. Οι άνθρωποι μοιάζουν αναισθητοποιημένοι. Σου ΄ρχεται να τους πεις να θυμώσουν».

Την εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα τη βρίσκει σπουδαία υπόθεση αλλά… «Με συνεπήρε το γεγονός, αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι η αλλαγή μπορεί να έρθει από τα πάνω. Λίγες μέρες μετά την εκλογή, ήμουν στο Λονδίνο και ένας Αντιλέζος ταξιτζής μου είπε: “Ο Ομπάμα είναι ένας Τόνι Μπλερ βαμμένος μαύρος”. Μ΄ έκανε να γελάσω».

Για τον Τσάβες τι πιστεύει; «Η Βενεζουέλα φυσικά και δεν είναι ο παράδεισος, αλλά αυτό δεν σημαίνει και ότι ο Τσάβες είναι ο διάβολος προσωποποιημένος. Για μένα πρόκειται για επικοινωνιακό λιντσάρισμα, συγκρινόμενο με αυτό της Κούβας. Το ωραίο εκεί είναι ότι δεν πρόκειται για επανάσταση βγαλμένη από ένα βιβλίο, αλλά για επανάσταση που επινοείται μέρα με τη μέρα. Και ότι ο Τσάβες εμπιστεύεται τους νέους».

Τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, ο κάτοικος Βαρκελώνης σήμερα, Γαλλοϊσπανός μουσικός, δεν τη βλέπει πάντως όλες με το ίδιο μάτι. «Πιο πολύ με τραβάει το Μεξικό. Στην Αργεντινή, όταν σπάω μια χορδή, οι θεατές συνεχίζουν να τραγουδούν εν χορώ για να με βοηθήσουν. Αυτό προέρχεται από την κουλτούρα των ποδοσφαιρικών γηπέδων. Τη Βραζιλία χρειάστηκα καιρό για να την αγαπήσω. Στην αρχή τη θεωρούσα λίγο ράθυμη. Το Ρίο όμως είναι η πόλη που αγαπώ περισσότερο στον κόσμο. Έμαθα πορτογαλικά, έχω κι έναν γιο που ζει εκεί».

Υπερκινητική περίπτωση, ο Μανού Τσάο δεν ξεκουράζεται ύστερα από εξαντλητική περιοδεία. «Τα αεροπλάνα είναι αλήθεια δεν μου αρέσουν πολύ, θα μπορούσα όμως να περάσω τη ζωή μου σε ένα λεωφορείο κάνοντας τουρνέ», λέει. Άρα θα τον βλέπουμε συχνά.