ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Βασανιστές

Δημοσιεύεται σήμερα το δεύτερο μέρος της επιστολής του γνωστού αντιστασιακού Λ. Παπαμερκουρίου:

«Στις 11-3-49 είχαμε φοβερή κακοκαιρία. Τη νύχτα χιόνιζε. Εκείνη τη νύχτα διάλεξαν οι Α.Μ. τους πέντε νεώτερους, Σεφτίλη, Πασπαλιάρη, Παπαγιαννάκη, Γιωτόπουλο και Ευσταθιάδη, τους γύμνωσαν και τους ανάγκασαν να στέκουν όρθιοι και ακίνητοι στο ένα πόδι. Όταν πια δεν άντεχαν να στέκονται, άρχιζε το άγριο ξυλοκόπημα. Ο Σεφτίλης έπαθε εγκεφαλική διάσειση και τύφλωση. Μεταφέρθηκε στο αναρρωτήριο των Φυλακών Αβέρωφ. Ο Δουκάκης και ο Πίσπας (από άλλη ομάδα) έκαναν αιμοπτύσεις. Ο Γιωτόπουλος χτυπημένος πολύ στα νεφρά, έμεινε πολλές μέρες ακίνητος. Τις μέρες εκείνες έφεραν ακόμη έναν νέο, τον Μανώλη Κολυβάνο, που τον χτύπησαν στο κεφάλι κι έχασε το φως του.

Τη νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου, ενώ χτυπούσε “Ανάσταση” η καμπάνα, τρομαχτικές κραυγές ακούγονταν από τις σκηνές. Εκείνη την ώρα είχαν κάνει νέο “νυχτερινό ντου” ο Φίφας και ο Μαυρολέων κ.λπ. κι είχαν πάρει τον Τατάκη και τον Γέμελο και τους έριξαν στη θάλασσα δεμένους μαζί από τα χέρια. Την Κυριακή του Πάσχα, οι επιθέσεις και τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν στην “απομόνωση” του αριστερού κλωβού. Τα ίδια συνεχίστηκαν όλη την εβδομάδα του Πάσχα έως το Σάββατο.

Πάνω από 100 κρατουμένους, ανάμεσα στους οποίους ήσαν οι Στ. Γρηγορόπουλος, Νίκος Πολυχρονίου, Κώστας Γεωργίζας, Δημ. Τατάκης, Κων. Γέμελος, Χρ.

Πετρόπουλος, Κ. Γιαννακόπουλος, Γ. Σιναπλίδης, Δημ. Τζανής, Γ. Μαστοράκης, Αλ. Δημάκος, Γεώργ. Μάρας, τους έδεναν μέσα σε τσουβάλια και τους έριχναν στη θάλασσα. Τους ανασέρνανε, τους χτυπούσαν ώρες μέχρις αναισθησίας και τους ξαναέριχναν στο νερό.

Τη νύχτα της 26-4-49 τον Γέμελο τον έβγαλαν μισοπνιγμένο. Ο Γιάννης Σιαφάκας, 19 χρονών, μη μπορώντας ν΄ αντέξει, το 5ο ή 6ο βράδυ (28-4-49) των μαρτυρίων, έσκισε την κοιλιά του. Ο Γρηγορόπουλος και ο Χασάπης ουρούσαν αίμα.

Στα απίστευτης μεσαιωνικής βαρβαρότητας γεγονότα, που περιγράφει η εφημερίδα, αναφέρεται ότι: “Τη νύχτα του Μ. Σαββάτου, ενώ χτυπούσε “Ανάσταση” η καμπάνα, ακούγονταν τρομαχτικές κραυγές” των βασανιζομένων. Ο παπάς γνώριζε τι γίνεται λίγο πιο έξω από την εκκλησία. Γνώριζε τι γίνεται σε όλη τη Μακρόνησο. Ήταν όμως και αυτός ένα απλό μέλος όλου του εγκληματικού, ορθόδοξου χριστιανικού κατεστημένου της χώρας. Και αφού η Μακρόνησος υπήγετο στις Κυκλάδες, ο τότε Μητροπολίτης της Σύρου γνώριζε τι συμβαίνει και ευλογούσε τους βασανιστές. Ο παπάς αυτός αργότερα έγινε Μητροπολίτης Πρεβέζης».

Σ.Σ.: Προ ημερών (4-11-08) έγινε ένα λάθος: επιστολή του Μιχ. Σταφυλά για τη Δομνίτσα αποδόθηκε στον Λ. Παπαμερκουρίου. Ο δαίμονας…