Ο νέος είναι αλλιώς (και στο φεστιβάλ)
Γκάνγκστερ σε κακόφημα καμπαρέ «ντύνονται» ο Κώστας Βουτσάς και ο Φαίδων Γεωργίτσης στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Κάρολου Ζωναρά, «Ο γιος του Τσάρλι»
Ζήτω η ανεξαρτησία! Οι έξι από τις επτά ταινίες πρωτοεμφανιζόμενων νέων Ελλήνων σκηνοθετών του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είναι ιδιωτικής παραγωγής
Το 80% των θεατών (κοντά 165.000 πέρυσι) του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είναι ηλικίας από 20 έως 35 χρόνων. Ανέντακτοι και στις πρώτες επαγγελματικές και προσωπικές επιλογές. Ιδού λοιπόν ένας επιπλέον λόγος για να εστιάσει και το Φεστιβάλ στις (εφτά) πρώτες ταινίες μεγάλου μήκους νέων Ελλήνων σκηνοθετών που θα διαγωνιστούν για τα φετινά Κρατικά Βραβεία του υπουργείου Πολιτισμού.
Σημασία δε έχει ότι οι 6 από τις 7 είναι ανεξάρτητες παραγωγές! Και καμία από αυτές δεν είναι παραγωγή του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, του «πατέρα-αφέντη» του εγχώριου σινεμά, ενώ η μία και μοναδική «κρατική» είναι κυπριακής παραγωγής, ενισχυμένη από το εκεί υπουργείο Παιδείας-Πολιτισμού.
Διαστροφικά παιχνίδια στον χώρο του υποκόσμου, ανεκπλήρωτοι ή κατεστραμμένοι έρωτες, σχέσεις στα πρόθυρα νευρικής κρίσης και μικροί, καθημερινοί ήρωες περνούν από τα καρέ των επτά πρωτόλειων ταινιών του φεστιβάλ. «Ακροβατώντας ανάμεσα στο ψυχολογικό δράμα και στο σινεμά του φανταστικού, η «Ιστορία 52» είναι μια παράδοξη ιστορία για το τέλος και την αρχή μιας ερωτικής σχέσης», μας πληροφορεί ο 32χρονος
ΙΝFΟ
Το 49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης κάνει πρεμιέρα απόψε με την βραβευμένη με Χρυσό Λέοντα ταινία του Ντάρεν Αρονόφσκι, «Ο παλαιστής», με τον Μίκι Ρουρκ.
Αλέξης Αλεξίου για την ταινία του η οποία κατάφερε να βγει σε κινηματογραφικές αίθουσες και να αρέσει… Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ένα ζευγάρι- Γιώργος Κανακάκης, Σεραφίτα Γρηγοριάδου: γνωρίζονται σε φιλικό σπίτι, κάνουν σχέση, εκείνη μετακομίζει στο σπίτι του κι ένα πρωινό «εξαφανίζεται» το ίδιο ξαφνικά όπως μπήκε στη ζωή του…
Καυτό καλοκαίρι στην Κύπρο τον Ιούλιο του ΄74. Ένα ερωτικό τρίγωνο- δύο αδέλφια αγαπούν την ίδια κοπέλα…- χαρές, παιχνίδια και σκιές που θα απλωθούν σε όλο το νησί με την τραγωδία της εισβολής των Τούρκων και θα αλλάξουν για πάντα τον «Τελευταίο γυρισμό» των ανθρώπων… Αυτή είναι η ιστορία της ταινίας της 37χρονης Κορίνας Αβραμίδου από τη Κύπρο όπου «η ζωή μιμείται την τέχνη κι ενώ στο νησί παίζεται η τραγωδία του Ευριπίδη “Τρωάδες”, σκηνές λιτές, μα γεμάτες σιωπηλό πόνο και προδοσία, σκιαγραφούν τη χαμένη αθωότητα, τον έρωτα, τον πόλεμο», μας εξηγεί η ίδια.
«Σ΄ έναν κόσμο που είναι φτιαγμένος από γκάνγκστερ, πόρνες και τραβεστί, σ΄ έναν κόσμο όπου το ερώτημα “ποιος είμαι;” δεν έχει ποτέ μονομερή απάντηση», υποστηρίζει ο Κάρολος Ζωναράς, κινούνται οι ήρωες της ταινίας του «Ο γιος του Τσάρλι». Κι αν σκεφτείς ότι στο κακόφημο καμπαρέ του ήρωα της ταινίας μαζεύονται
ναρκομανείς, έμποροι ουσιών, κομπιναδόροι κάθε είδους αλλά κι ένας ρακένδυτος νεαρός, μάλλον έχει δίκιο… Όσο για τον ίδιο τον Κάρολο Ζωναρά, μπορεί να κάνει εδώ την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, αλλά δεν είναι «νέος» στον χώρο καθώς έχει πίσω του δέκα μικρού μήκους ταινίες!
Άνθρωπος της ψηφιακής εποχής μας ο 38χρονος Ελευθέριος Κατσαρός, δίνει το «παρών» στο φετινό Φεστιβάλ με το φιλμ κινουμένων και ψηφιακών σχεδίων «Κι ενώ το σκάφος εκινδύνευε». Πρόκειται για ένα φιλμ «σπουδή στα τρισδιάστατα γραφικά, με μια ιστορία που διαδραματίζεται σε μέλλοντα χρόνο, αλλά όχι με πρόθεση μελλοντολογίας», αναφέρει ο ίδιος. Όλα στην ταινία του συμβαίνουν σε ένα τουριστικό διαστημόπλοιο κατασκευασμένο από έναν Έλληνα εφοπλιστή, που προορίζεται για διαπλανητικά ταξίδια αλλά παρουσιάζει προβλήματα με την ασπίδα προστασίας από το πρώτο κιόλας ταξίδι…
Αφήνουμε για ξεχωριστή αντιμετώπιση τον Αλέξανδρο Αβρανά καθώς το φιλμ του «Without» διαγωνίζεται στο διεθνές τμήμα του Φεστιβάλ και περνάμε στον Αντώνη Καλογιάννη και στην ταινία «Προς το παρόν». Ήρωάς της (Γιώργος Παπαπαύλου) ένας νεαρός ο οποίος φθάνει σε ένα νησί όπου χρόνια προβλήματα ταλανίζουν τους κατοίκους του… Με τον ίδιο να τη χαρακτηρίζει ως «σύγχρονη καλοκαιρινή ιστορία, μια ταινία για τη δύναμη της πίστης, για την αγάπη, για τη γενναιοδωρία και τη συμπόνια».
Σε διπλανά διαμερίσματα…
«Η “Τρυφερότητα” είναι μια ταινία για την ομορφιά, αλλά και τα αδιέξοδα των ανθρωπίνων σχέσεων στη σημερινή μεγαλούπολη», λέει για την ταινία του ο Παναγιώτης Καραμήτσος, με πολλά χρόνια στον χώρο των κινηματογραφικών, τηλεοπτικών και διαφημιστικών παραγωγών, που κάνει τώρα την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του. Ηρωίδες είναι δύο γυναίκες (Ρασμί Σούκαλη, Αλεξάνδρα Παυλίδου) η μία νεαρή και η άλλη ηλικιωμένη, φαινομενικά άσχετες και άκρως αντίθετες μεταξύ τους, που μέσα από τη γνωριμία τους- ζουν σε διπλανά διαμερίσματα – θα αναδυθεί η ομοιότητά τους, δύο άνθρωποι μόνοι, γεμάτοι αδιέξοδα και εμμονές…














