[ ΡΙΠΕΣ ] Παράλογα

ΤΑ όρια της φάρσας αγγίζει πλέον η υπόθεση της ένταξης των τραπεζών στο πακέτο των 28 δισ. ευρώ που τους δίνει η κυβέρνηση.

ΣΕ όλες τις άλλες χώρες η υπόθεση έχει λήξει εδώ και αρκετές εβδομάδες και κανείς σχεδόν δεν μιλά πια για το πρόβλημα. Το ζήτημα που τους απασχολεί είναι μόνο πώς θα μπορέσουν να δώσουν περισσότερα και φτηνότερα δάνεια στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις.

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ στην Ελλάδα παρακολουθούμε για μια ακόμα φορά ένα ακατανόητο παιχνίδι. Από τη μια πλευρά οι τράπεζες ισχυρίζονται ότι δεν έχουν ανάγκη βοήθειας και από την άλλη μιλάνε για πάγωμα των πιστώσεων προς την αγορά και διαπραγματεύονται καλύτερους όρους. ΤΗΝ ίδια στιγμή η κυβέρνηση λέει ότι η ένταξη των τραπεζών στο πρόγραμμα είναι εθελοντική, παρασκηνιακά όμως τους κάνει τα χατίρια, βελτιώνει το πακέτο και διαδίδει πως δεν υπάρχει περίπτωση να μην πάρουν μέρος.

ΕΙΝΑΙ προφανές ότι το οικονομικό επιτελείο δεν γνωρίζει τι θέλει. Γιατί φυσικά το ζητούμενο δεν είναι να πεισθούν οι τράπεζες να πάρουν τα 28 δισ. Αυτό που απαιτείται άμεσα είναι να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ώστε να αντέξουμε την επερχόμενη κρίση.

ΑΥΤΟ κατ΄ αρχήν συνεπάγεται να δοθεί ανάσα στα χρεωμένα νοικοκυριά, ιδίως για όσους έχουν μείνει ή κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι. Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ που έστω και κολοβά έχει αρχίσει να εφαρμόζεται μονομερώς από ορισμένες τράπεζες- να παγώσουν δηλαδή οι δόσεις για έναν χρόνο- θα έπρεπε να είναι ήδη στο τραπέζι των συζητήσεων του κ. Αλογοσκούφη με τους τραπεζίτες.

ΤΟ δεύτερο που απαιτείται είναι να συνεχίσουν να δίνονται δάνεια στους μικρομεσαίους και μάλιστα με καλούς όρους ώστε να παραμείνουν ανταγωνιστικοί.

ΑΥΤΑ οφείλει να διασφαλίσει η κυβέρνηση και γι΄ αυτό υποτίθεται προσφέρεται να βοηθήσει τις τράπεζες. Αν αυτές εμφανίζονται απρόθυμες, θα μπορούσε εύκολα να τις «πείσει»: αρκεί μια κρατική τράπεζα να πάρει τη βοήθεια και να αποκτήσει πλεονέκτημα ώστε να ακολουθήσουν όλες.

ΚΙ είναι κι αυτός ένας λόγος που η όλη διαμάχη παραπέμπει σε θέατρο έστω και του παραλόγου!