[ Δρόμοι ]

Ο πρόεδρος…
… των χωρών της Ευρωζώνης Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ άσκησε την αυτοκριτική του: «Σφάλαμε οικτρά για την πορεία της οικονομικής κρίσης και νομίσαμε πως δεν θα έφτανε σε εμάς», ομολόγησε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Για άλλη μια φορά, η Ευρώπη νόμισε πως δεν είναι εξαρτημένη από τις ΗΠΑ. Κακώς. Δεν είναι τυχαίο που οι Ευρωπαίοι παρακολούθησαν με μεγάλο ενδιαφέρον τις αμερικανικές εκλογές. Η Αμερική είναι η νέα Ρώμη.

Στο αμερικανικό…
… περιοδικό «Νέισον», ο Αλεξάντερ Κόκμπερν δημοσίευσε μια καταλυτική κριτική για τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ, με τον τίτλο «Κατά Ομπάμα». «Από όσα έχουμε δει μέχρι σήμερα, οι θέσεις που πήρε ο Ομπάμα στα τέσσερα χρόνια του στη Γερουσία ήταν όλες κεντροδεξιές και μάλλον καιροσκοπικές», γράφει ο Κόκμπερν. Ακόμη και στην προεκλογική εκστρατεία του, τον Φεβρουάριο δήλωνε κατά των παρακολουθήσεων πολιτών χωρίς δικαστική εντολή και τον Ιούνιο τις ψήφιζε «ως χρήσιμο εργαλείο εναντίον της τρομοκρατίας και εναντίον όσων θα ήθελαν να επιτεθούν στις ΗΠΑ». Στην αρχή είχε προσεγγίσει τους Παλαιστινίους, αλλά κατόπιν έτρεξε στο εβραϊκό λόμπι και δήλωσε την υποστήριξή του στην ισραηλινή πολιτική. Είχε υποστηρίξει την «άμεση» αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ, ενώ τώρα μιλάει για «λελογισμένη». Και υπόσχεται να αυξήσει και άλλο τις αμυντικές δαπάνες, ενώ ο αντιπρόεδρός του Μπάιντεν δηλώνει πως οι σχέσεις με τη Ρωσία θα είναι η πρώτη σημαντική δοκιμασία της νέας κυβέρνησης.

Στην οικονομία…
… οι κυριότεροι σύμβουλοι του Ομπάμα είναι από τη νεοφιλελεύθερη παρέα του Σικάγου, με πρώτο και καλύτερο τον Όστμαν Γκούλσμπι, οπαδό των ιδεών του Φρίντμαν που έφεραν τον κόσμο στο σημερινό οικονομικό χάλι. Αν δεν γίνει υπουργός Οικονομίας ο Ρόμπερτ Ρούμπιν (πρώην του Κλίντον), σίγουρα θα γίνει ο Γκούλσμπι ή κάποιος από τους μεγαλοκαρχαρίες της Γουόλ Στριτ, ίσως κάποιος από την Goldman Sachs (που στην Αμερική τη λένε πια Government Sachs λόγω της πληθώρας των στελεχών της που υπηρετούν ως υπουργοί στις αμερικανικές κυβερνήσεις). «Άλλωστε, η Γουόλ Στριτ στήριξε την προεκλογική εκστρατεία του Ομπάμα με ποσά ρεκόρ», γράφει ο Κόκμπερν. Αν αυτό είχε συμβεί με τους Ρεπουμπλικανούς, οι απανταχού «προοδευτικοί» τώρα θα τσίριζαν για το μεγάλο κεφάλαιο που θέλει να βάλει στην κυβέρνηση τους δικούς του. Κι ας υποστηρίχτηκε ο Ομπάμα από έναν δεξιό σαν τον Κόλιν Πάουελ και από το δημοσιογραφικό όργανο του παγκόσμιου κεφαλαίου, τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς».

Οι προσδοκίες…
… των Ευρωπαίων από τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ είναι υπερβολικές. Θα ξαναδώσει, λένε, στην Αμερική το καλό όνομά της. Θα αποκαταστήσει το κύρος της νέας Ρώμης. Επειδή αυτός θα είναι ένας καλός αυτοκράτορας, ένας Τίτος Φλάβιος. «Τρελαθήκαμε εντελώς;» αναρωτιέται ο Κόκμπερν. «Από όσα έκανε ο ίδιος ο Μπους για να υπονομεύσει την αυτοκρατορία του, κανείς αντιιμπεριαλιστής του κόσμου δεν θα έκανε περισσότερα. Δεν θα έπρεπε να ζητάμε έναν Τίτο Φλάβιο, αλλά έναν Νέρωνα. Ζήτω ο Δομιτιανός!».