Φαινόμενα

Έμειναν γκρίζες ζώνες
Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr ,

Παρακολουθήσαμε τις σκληρότερες on camera συνεντεύξεις πολιτικού από την εποχή που η ιδιωτική τηλεόραση έθεσε τους όρους του δημόσιου διαλόγου
Στα 19 χρόνια λειτουργίας της ιδιωτικής τηλεόρασης δεν έχει βρεθεί άλλος υπουργός να απαντήσει on camera σε τόσο σκληρές ερωτήσεις για τη συμμετοχή του ή όχι σε υπό έρευνα σκάνδαλα ή για την προσωπική του περιουσία όσο ο Θόδωρος Ρουσόπουλος στην εκπομπή «Ανατροπή» του Γιάννη Πρετεντέρη. Μάλιστα το επόμενο πρωί επαναλήφθηκε στους ίδιους τόνους και με το ίδιο περιεχόμενο η «ανάκριση» στο «Καλημέρα Ελλάδα» από τους Γιώργο Παπαδάκη και Στρατή Λιαρέλη. Βέβαια, θέματα όπως το ασυμβίβαστο της συζύγου του ή ο τρόπος απόκτησης της ακίνητης περιουσίας του μπορεί να έμειναν στον αέρα, αναπάντητα, αλλά αυτό που έμεινε ως αίσθηση ήταν το θέαμα. Ο υπουργός όφειλε να επιλέξει την τηλεόραση και την έκθεση στην κάμερα. Όχι μόνο γιατί η ισχύς του μέσου, ακόμη και οι στρεβλώσεις στη λειτουργία του χρησιμοποιήθηκαν στο έπακρο από τους σκληρούς επικριτές του οι οποίοι διαμόρφωσαν και το κλίμα που τον οδήγησε στην παραίτηση, αλλά και γιατί ο ίδιος γνωρίζει και έχει αξιοποιήσει από τη θέση του υπεύθυνου για την επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης την ίδια ισχύ και τις ίδιες ακριβώς στρεβλώσεις.

Άλλωστε, χάρη στο ίδιο μέσο διαμόρφωσε το δημόσιο προφίλ του πολύ πριν μπει στην πολιτική. Το ίδιο πράττει και αυτή την κρίσιμη στιγμή για τον ίδιον. Εμπιστεύεται την τηλεόραση για «μια καινούργια αρχή», όπως τόνισε, και η καινούργια αρχή είναι να υπερασπιστεί τον εαυτό του και να απαντήσει σε όλα όσα του καταλογίζουν. Και δεν είναι λίγα. Κατ΄ αρχάς, διόλου τυχαία η επιλογή των εκπομπών. Το βραδινό κοινό της «Ανατροπής», πιο απαιτητικό, πιο πολιτικό, με οργανωμένη σκέψη και το πρωινό, λαϊκό κοινό του Γιώργου Παπαδάκη, ίσως το πιο ταλαιπωρημένο από την κυβερνητική πολιτική, με περισσότερο ενστικτώδεις αντιδράσεις και με τη δυνατότητα επικοινωνίας μέσω e-mail κατά τη διάρκεια της εκπομπής, με πολύ αποκαλυπτικούς και χρήσιμους για έναν πολιτικό αυτοματισμούς. Άλλωστε, διόλου τυχαία, το «Καλημέρα Ελλάδα» υπήρξε από τις πρώτες επιλογές του κ. Ρουσόπουλου, όταν ως υπουργός Επικρατείας ήθελε να προσδώσει σε μια κυβερνητική απόφαση έντονη χροιά προσφοράς στον λαό (π.χ. το τριχίλιαρο της κυβερνητικής αρωγής προς τους πυροπαθείς, που τους το ζητούν τώρα πίσω). Παρέμεινε και στις δύο εκπομπές ίδιος. Ίδιες και οι απαντήσεις του, σε παρόμοιες άλλωστε ερωτήσεις: το θέμα της προσωπικής του περιουσίας που θεωρείται ότι δεν συνάδει με το «σεμνά και ταπεινά», το σκάνδαλο του Βατοπεδίου που του το έχουν χρεώσει, το ασυμβίβαστο της δημοσιογραφικής παρουσίας της συζύγου του ενώ ο ίδιος ήταν υπουργός αρμόδιος για θέματα του Τύπου.

Οργανωμένος, προετοιμασμένος με χαρτιά και ντοκουμέντα που τα είχε μαζί του και στις δύο εκπομπές, ελάχιστα άφησε να ανέβει ο τόνος της φωνής του και μόνο μια δυο στιγμές φάνηκε ο κόμπος της προσπάθειας να παραμείνει ήρεμος από στιγμιαία σαρδάμ, που αμέσως διόρθωνε.

Σκληρός, άτεγκτος σε ορισμένες στιγμές ο Γιάννης Πρετεντέρης ζητούσε πιεστικά απαντήσεις όχι μόνο για το θέμα του Βατοπεδίου που παραμένει ένα κορυφαίο σκάνδαλο το οποίο ακόμη διερευνάται, αλλά και για την προσωπική περιουσία του κ. Ρουσόπουλου, για την οποία επίσης έχει επικριθεί σκληρά, αλλά και για τη θέση και τον ρόλο του δίπλα στον Πρωθυπουργό, τις ευθύνες του για την εμφάνισή του στην Έκθεση της Θεσσαλονίκης.

Ένα θεαματικό «δικαστήριο», όπου η ταχύτητα των ερωτήσεων και οι ισχυρισμοί διαμόρφωναν μια ιλιγγιώδη και συναρπαστική τραμπάλα μεταξύ ορθού λόγου και υπερβολής, στην οποία άλλαζαν θέση παρουσιαστής και καλεσμένος. Ο ένας αμυνόμενος με οργανωμένες απαντήσεις, αλλά με εμφανή την υπερβολή στην αυτοσυγκράτηση και την επικοινωνιακή νηφαλιότητα, ο άλλο επιτιθέμενος με όπλο την κοινή λογική, αλλά και την υπερβολή μιας επικοινωνιακής σκληρότητας.


Αναπάντητα ερωτήματα

Με χαρτιά και ντοκουμέντα τις καταθέσεις των μαρτύρων για το Βατοπέδιο, ο κ. Ρουσόπουλος προέβαλε το επιχείρημα ότι δεν εμφανίζεται στις καταθέσεις των μαρτύρων ότι εμπλέκεται ούτε υπάρχει υπογραφή του σε αμαρτωλό έγγραφο.

Μα, δεν είχε ακούσει τίποτε, ούτε κατά τη συνάντησή του με τον Εφραίμ στο σπίτι του; Όχι, δεν του είχε αναφερθεί τίποτε, ούτε είχε ασχοληθεί με το πρόβλημα που του είχαν εκθέσει κάτοικοι της περιοχής και στους οποίους είχε δηλώσει αναρμόδιος, όπως και οι ίδιοι λένε στις καταθέσεις τους. Για την προσωπική του περιουσία; Την ξεκίνησε με βάση τις υψηλές αμοιβές από τις τηλεοπτικές του δουλειές. Έμειναν θολές περιοχές, γκρίζες ζώνες, σκοτεινές γωνίες; Μα, η τηλεόραση δεν είναι δικαστήριο. Θέαμα είναι που επιβάλλει του όρους του, το γνωρίζουμε. Και αυτό κέρδισε. Αλίμονο αν πιστέψουμε ότι κέρδισε η δημοκρατία.