Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Αυτόματοι πωλητές

ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ημέρες όσοι ταξιδεύουν στις εθνικές οδούς διαπιστώνουν ότι η τιμή της βενζίνης είναι τουλάχιστον 20% ακριβότερη απ΄ ό,τι στα αστικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Φαινόμενο που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ούτε από τα έξοδα μεταφοράς, ούτε από τα ακριβά ενοίκια, ούτε από το αυξημένο κόστος λόγω της 24ωρης λειτουργίας, που επικαλούνται σαν αιτίες οι πρατηριούχοι. Κι όμως, λύσεις υπάρχουν και κάποιες μάλιστα από αυτές είναι απλές. Στους αυτοκινητοδρόμους της Γαλλίας, του Βελγίου και της Γερμανίας, ηλεκτρονικές πινακίδες τοποθετημένες σε συγκεκριμένα σημεία των εθνικών οδών και σε σταθερή απόσταση μεταξύ τους, ενημερώνουν τους οδηγούς για τις τιμές της αμόλυβδης στα δύο επόμενα πρατήρια, καθώς και για την απόσταση των πρατηρίων αυτών από το σημείο όπου βρίσκεται ο οδηγός. Με αυτόν τον τρόπο αυξάνονται οι επιλογές του οδηγού, καθώς δεν είναι υποχρεωμένος να εφοδιαστεί με καύσιμα από το πρώτο πρατήριο που θα συναντήσει, αλλά γνωρίζει την τιμή της βενζίνης σε κάποια απόσταση. Όσο για το αυξημένο κόστος της 24ωρης λειτουργίας που επικαλούνται ως αιτία διατήρησης των τιμών ψηλά οι πρατηριούχοι και κάποιες εταιρείες, η λύση θα μπορούσε να είναι οι αυτόματοι πωλητές για τις νυχτερινές ώρες. Οι αυτόματοι πωλητές είναι ευρέως διαδεδομένοι στην Κεντρική Ευρώπη, αλλά στην Ελλάδα λειτουργούν σε ελάχιστα πρατήρια και το κυριότερο είναι ότι αντιμετωπίζονται εχθρικά από τους εκπροσώπους του κλάδου. Ανησυχούν, λένε, ότι θα απελευθερωθεί πλήρως το ωράριο λειτουργίας τους, ενώ διστακτικές είναι και οι εταιρείες, οι οποίες θεωρούν ότι ο Έλληνας καταναλωτής δεν είναι εξοικειωμένος με κάτι τέτοιο. Από δικαιολογίες επομένως ένα σωρό, αφού λύσεις υπάρχουν. Η βούληση από τις εμπλεκόμενες πλευρές λείπει.