[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ] Κονδύλια για τις τράπεζες αλλά όχι για τη φτώχεια

Επί ημερών Βατοπεδίου, η κυβέρνηση διατεινόταν πως μόλις καταφέρει να «γυρίσει την ατζέντα» και να στρέψει την προσοχή των πολιτών στα προβλήματα της πραγματικής οικονομίας, θα προηγηθεί και πάλι στις δημοσκοπήσεις- διότι οι πολίτες δεν μπορούν παρά να εμπιστευθούν τον κ. Καραμανλή για να διαχειριστεί μια τέτοια δύσκολη κατάσταση.

O καιρός παρήλθε, το Βατοπέδιο πέρασε σε δεύτερο επίπεδο κι η οικονομία παίζει… πρώτο τραπέζι πίστα. Μονάχα που η Ν.Δ. όχι μόνον δεν προηγείται στα γκάλοπ, αλλά η διαφορά της από το ΠΑΣΟΚ διευρύνεταιτουλάχιστον, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Μetron Αnalysis που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα. Κάπου 2,5 μονάδες προηγείται η αξιωματική αντιπολίτευση- έναντι 0,4 στην προηγούμενη μέτρηση- ενώ για πρώτη φορά προηγείται το ΠΑΣΟΚ και στην παράσταση νίκης. Αίσθηση επίσης προκαλεί και η πτώση της δύναμης του ΣΥΡΙΖΑ στο 8,8%. Αιτία για το άνοιγμα της ψαλίδας, οι επιδόσεις της κυβέρνησης- σύμφωνα με το ίδιο γκάλοπ- στην οικονομία.

ΦΥΣΙΚΑ, εάν κανείς δει τα αποτελέσματα της χθεσινής Κυβερνητικής Επιτροπής που είχε θέμα την κρίση, κατανοεί τα ευρήματα της δημοσκόπησης: Ο υπουργός Οικονομικών λίγες ημέρες μετά την ανακοίνωση του πακέτου των 28 δισ. για τις τράπεζες λέει τώρα ότι δεν υπάρχει δυνατότητα μέτρων ανακούφισης των νοικοκυριών λόγω της δημοσιονομικής κατάστασης και χαρακτηρίζει ως μη σοβαρές τις προτάσεις που υποστηρίζουν συνάδελφοί του. Υπουργοί να λένε κατ΄ ιδίαν ότι πρέπει να χαλαρώσει το Σύμφωνο Σταθερότητας. Ο κ. Σουφλιάς να τονίζει ότι ο ίδιος επιθυμεί την αύξηση των δημοσίων επενδύσεων- αλλά δεν τη θέλει… ποιος άραγε; Κι η κ. Πετραλιά να ανακρούει πρύμναν για μέτρα που λίγο πολύ είχε προαναγγείλει το υπουργείο Απασχόλησης.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ, στις Βρυξέλλες, η Κομισιόν έκανε το ακριβώς αντίθετο- παρουσίασε ολοκληρωμένο πλαίσιο με γενναία μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης στην πραγματική οικονομία. Και το πλαίσιο αυτό θα αποτελέσει και τη βάση συζήτησης των «27» στη σύνοδο κορυφής της 7ης Νοεμβρίου- και, άρα, μπορούμε να ελπίζουμε πως ό,τι δεν αποφασίζεται στην Αθήνα θα έρθει διά της… εισαγωγής.