Ζητά και τα ρέστα ο Εφραίμ
▅ Λίμνη Βιστωνίδα. Το Πρωτοδικείο Ροδόπης είχα αποφασίσει να απορρίψει την αγωγή της Μονής Βατοπεδίου ωστόσο πριν εκδώσει την απόφασή του, Μονή και Δημόσιο με κοινή δήλωση παραιτήθηκαν από τη δίκη. Τέσσερα χρόνια μετά, ο ηγούμενος Εφραίμ προσπαθεί να σταματήσει τη δημοσιοποίηση της απόφασης
Ανεπίτρεπτη χαρακτηρίζουν οι πληρεξούσιοι δικηγόροι της Μονής Βατοπεδίου την επιχειρούμενη από τον Άρειο Πάγο δημοσίευση της απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, που αφορούσε αντιδικία μεταξύ της Μονής και του ελληνικού Δημοσίου και έληξε με κοινή δήλωση παραίτησης των διαδίκων χωρίς ποτέ να εκδοθεί.
Σε επιστολή που απέστειλαν προς τον πρόεδρο και τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ.κ. Β. Νικόπουλο και Γ. Σανιδά, καθώς και στον αντιπρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Ι. Παπανικολάου, ο οποίος ως προϊστάμενος της Επιθεώρησης των δικαστηρίων έδωσε εντολή να δημοσιευθεί η επίμαχη απόφαση, οι νομικοί παραστάτες της Μονής αμφισβητούν τη νομιμότητα της πρωτοβουλίας. Παραθέτοντας σειρά νομικών
ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ
Η απόφαση του Πρωτοδικείου Ροδόπης δεν εξεδόθη ποτέ ύστερα από παραίτηση της Μονής Βατοπεδίου και του Δημοσίου
επιχειρημάτων επισημαίνουν τον κίνδυνο που δημιουργείται για τη λειτουργία της Δικαιοσύνης και των θεσμών, «κίνδυνος που δεν απειλεί μόνο τα συμφέροντα της Ιεράς Μονής ή του Δημοσίου, αλλά την ίδια τη διάκριση των εξουσιών και τη λειτουργία του πολιτεύματος», όπως αναφέρουν.
Αγωγή
Η υπόθεση που ανακινήθηκε από τον Άρειο Πάγο στο πλαίσιο του πειθαρχικού ελέγχου της προέδρου του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, αφορά την αγωγή που είχε καταθέσει η Μονή Βατοπεδίου κατά του ελληνικού Δημοσίου για τη διεκδίκηση της κυριότητας της λίμνης Βιστωνίδας και των παραλιμνίων εκτάσεων. Ενώ είχε πραγματοποιηθεί η διάσκεψη του δικαστηρίου, όπου κατά πλειοψηφία είχε ληφθεί η απόφαση να απορριφθεί η αγωγή, ο ηγούμενος της Μονής- αφού ενημερώθηκε για το αποτέλεσμα- ζήτησε από το ελληνικό Δημόσιο να παραιτηθούν από τη δίκη με κοινή δήλωση. Η παραίτηση αυτή είχε ως συνέπεια να παραμείνουν στην κυριότητα της Μονής οι εκτάσεις που της είχαν αναγνωριστεί με τις γνωμοδοτήσεις και τις δικαστικές αποφάσεις. Έτσι, την περασμένη εβδομάδα, τέσσερα χρόνια μετά τη δίκη, ο αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Ι. Παπανικολάου, έδωσε εντολή να δημοσιευθεί η απόφαση, ώστε να επιστρέψουν οι επίδικες εκτάσεις στο Δημόσιο.
Επικαλούνται τη «συνήθη πρακτική»
ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ αποδίδουν «την όψιμη εντολή για δημοσίευση της απόφασης» στο γεγονός ότι η διάσκεψη του δικαστηρίου της Ροδόπης υπήρξε ευνοϊκή για τα συμφέροντα του Δημοσίου, ενώ αν συνέβαινε το αντίθετο θεωρούν πως δεν θα είχε δοθεί ανάλογη εντολή. Ανεξάρτητα όμως από την ουσία του θέματος, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι της Μονής Βατοπεδίου στηρίζουν την επιχειρηματολογία τους σε μια σειρά δικαστικών αποφάσεων σύμφωνα με τις οποίες «στη συνήθη δικαστηριακή πρακτική αν οι διάδικοι δηλώσουν από κοινού ότι δεν επιθυμούν την έκδοση απόφασης, είτε αμέσως, είτε μετά το πέρας της συζητήσεως, είτε και μεταγενέστερα μέχρι την έκδοση της απόφασης, ο δικαστής απέχει από την έκδοση απόφασης και εφαρμόζονται οι διατάξεις για τη ματαίωση της συζήτησης».
Καταλήγοντας υποστηρίζουν ότι στην περίπτωση μη έκδοσης απόφασης- όπως έγινε στην προκειμένη περίπτωση- διατηρείται η εκκρεμοδικία και μπορούν οι διάδικοι να επαναφέρουν την αγωγή προς νέα συζήτηση, οπότε εκδίδεται νέα απόφαση.
Οι δασολόγοι στο ΣτΕ για το δάσος της Ουρανούπολης
Η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ του Συμβουλίου της Επικρατείας θα κρίνει το ιδιοκτησιακό καθεστώς έκτασης 8.600 στρεμμάτων δάσους στην Ουρανούπολη Χαλκιδικής, που μεταβιβάστηκαν από το Ελληνικό Δημόσιο στη Μονή Βατοπεδίου δι΄ ανταλλαγής με παραλίμνια έκταση της Βιστωνίδας αφού αποχαρακτηρίστηκαν κατά παράκαμψη των αρμόδιων δασικών υπηρεσιών.
Στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσέφυγε η Πανελλήνια Ένωση Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων ζητώντας την ακύρωση της απόφασης του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Κ. Κιλτίδη, με την οποία έγινε δεκτή η 161/2008 γνωμοδότηση του Ε΄ Τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που χαρακτήρισε δασική την επίδικη έκταση προκειμένου να καταστεί δυνατή η ανταλλαγή της.
Η εν λόγω έκταση είχε χαρακτηριστεί το 1934 ως δάσος χθαμαλόν από την επιτροπή απαλλοτριώσεων Χαλκιδικής και το 1971 ως κοινόχρηστο δάσος από την επιτροπή οριστικών διανομών. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί ωστόσο δεν επέτρεπαν τη μεταβίβαση της έκτασης από το κράτος σε ιδιώτη ή νομικό πρόσωπο. Έτσι ζητήθηκε η γνώμη του νομικού συμβούλου Χ. Μπότσιου, ο οποίος υποστήριξε ότι η έκταση μπορεί να χαρακτηριστεί δασική- παρά την αντίθετη άποψη των αρμόδιων δασικών υπηρεσιώνκαι να ξεπεραστεί με αυτόν τον τρόπο το εμπόδιο.
Τελικά το Ε΄ Τμήμα του ΝΣΚ γνωμοδότησε υπέρ του χαρακτηρισμού της έκτασης ως δασικής, διευκολύνοντας έτσι την ανταλλαγή. Η απόφαση ελήφθη κατά πλειοψηφία, καθώς ο αντιπρόεδρος του Συμβουλίου έκανε λόγο για αναρμοδιότητα του Νομικού Συμβουλίου επί του θέματος. Τη γνωμοδότηση έκανε αποδεκτή στη συνέχεια ο αρμόδιος υφυπουργός Κ. Κιλτίδης την 1η Φεβρουαρίου 2008.
Έτσι άνοιξε ο δρόμος για τη νομιμοποίηση της μεταβίβασης της έκτασης-φιλέτο, που είχε πραγματοποιηθεί νωρίτερα- στις 22 Μαΐου 2007- με συμβόλαιο της Αικατερίνης Πελέκη, όπου το δάσος είχε μετατραπεί σε… οικόπεδο άρτιο και οικοδομήσιμο!














