Εκπαιδεύοντας τη μνήμη

«Είμαι εκ φύσεως πολύ οργανωτική αλλά όπως είναι λογικό δεν μπορείς να τα θυμάσαι όλα απ΄ έξω. Έτσι καταφεύγω στην τεχνολογία. Είμαι πολύ εξοικειωμένη με αυτήν και γι΄ αυτό πέρα από την ατζέντα μου επιλέγω να σημειώνω και στον υπολογιστή μου οτιδήποτε δεν πρέπει με τίποτα να ξεχάσω κατά τη διάρκεια της ημέρας», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Χαρά Κομίνη, γραμματέας σε μεγάλη δικηγορική εταιρεία.
Κίτρινα χαρτάκια «ποστ ιτ» σε όλο το γραφείο, υπενθύμιση στον Η/Υ ή το κινητό τηλέφωνο είναι οι πιο συνηθισμένοι τρόποι που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι για να μην ξεχάσουν επαγγελματικά ραντεβού, υποχρεώσεις, ονόματα και πρόσωπα. Η κ. Κομίνη λόγω του αντικειμένου της εργασίας της πρέπει καθημερινά να θυμάται πάρα πολλά πράγματα. «Επειδή συχνά αγχώνομαι και θέλω να είμαι οπωσδήποτε τυπική στη δουλειά μου, βάζω υπενθύμιση ακόμη και στο κινητό μου τηλέφωνο. Και μάλιστα όχι μόνο σχετικά με τη δουλειά», λέει. «Το κάνω ακόμη κι όταν δεν πρέπει να ξεχάσω να πάρω κάποιο τηλέφωνο».

Ο κύριος λόγος που γίνεται κανείς «ξεχασιάρης», σύμφωνα με τη νευρολόγο- ψυχίατρο και θεολόγο, αναπληρώτρια καθηγήτρια Νευρολογίας κ. Μάγδα Τσολάκη, είναι

ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ:

«Οι λίστες υποχρεώσεων και τα χαρτάκια “ποστ ιτ” δεν είναι πάντα η καλύτερη λύση αφού βάζουν τον εγκέφαλό μας να τεμπελιάζει»

ο φόρτος δουλειάς. Πιο συγκεκριμένα, «φαίνεται ότι όσο περνούν τα χρόνια ασχολούμαστε με όλο και περισσότερες ασχολίες. Ο εγκέφαλός μας κάνει την ίδια στιγμή ένα διπλό έργο που όταν ήμασταν νέοι ήταν δυνατό, αλλά όσο περνούν τα χρόνια η ικανότητά του μειώνεται», επισημαίνει η κ. Τσολάκη.

Ο κ. Δημήτρης Γκανούδης, ψυχολόγος και σύμβουλος σε εργασιακά θέματα, τονίζει ότι υπάρχει και μια σειρά άλλων παραγόντων που οδηγούν κάποιον να ξεχάσει πράγματα σχετικά με την εργασία του. «Μπορεί να ξεχνά κανείς γιατί απωθεί αυτό που πρέπει να κάνει. Ή γιατί δεν αποδέχεται τον άνθρωπο που του δίνει την εντολή. Επιπλέον μπορεί να ξεχνά γιατί η μνήμη γίνεται με την πάροδο των χρόνων επιλεκτική, δηλαδή εκτιμά τις πληροφορίες και τις συγκρατεί ανάλογα με τη σημαντικότητά τους», λέει.

Όπως υποστηρίζει η κ. Τσολάκη, οι λίστες υποχρεώσεων και τα χαρτάκια «ποστ ιτ» δεν είναι πάντα η καλύτερη λύση και πιθανόν, αντί να βοηθήσουν, να καταλήξουν μακροπρόθεσμα να μπερδεύουν ακόμη περισσότερο τη μνήμη μας. «Με αυτόν τον τρόπο βάζουμε τον εγκέφαλό μας να τεμπελιάζει. Γι΄ αυτό καλό είναι να τα χρησιμοποιούμε όταν δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς», επισημαίνει. Βέβαια αυτή είναι μια συμβουλή την οποία η πλειονότητα των εργαζομένων δεν ακολουθεί ή όταν την εφαρμόζει τα κίνητρα είναι διαφορετικά. «Εγώ προσωπικά αποφεύγω τα “ποστ ιτ” μόνο και μόνο επειδή τα χάνω», αναφέρει χαρακτηριστικά η κ. Κομίνη.

Υπάρχουν όμως, σύμφωνα με τους ειδικούς, μια σειρά από απλά τρικ με τη χρήση των οποίων μπορεί κανείς να εκπαιδεύσει τη μνήμη του. «Η άσκηση είναι η καλύτερη μέθοδος. Ο εγκέφαλός μας έχει φοβερή πλαστικότητα. Μπορούμε για παράδειγμα φεύγοντας από τη δουλειά μας να θυμίζουμε στον εγκέφαλό μας ότι ο ψηλός νεαρός που συναντήσαμε σήμερα ήταν πολύ ευγενικός και το όνομά του ήταν Νίκος», σημειώνει η κ. Τσολάκη.

Χρονική τοποθέτηση
Αν τώρα οι πληροφορίες που πρέπει να διαχειριστεί και φυσικά να θυμάται κάποιος είναι πιο περίπλοκες, «μία καλή στρατηγική είναι να κρατά σημειώσεις. Εάν όμως είναι λίγες στον αριθμό, καλό είναι να τις τοποθετήσει μέσα στον χρόνο. Δηλαδή, στις 7: 00 θα κάνω αυτό, στις 10: 00 θα πρέπει να κάνω εκείνο» υποστηρίζει η νευρολόγος – ψυχίατρος. Φυσικά, όπως επισημαίνει, κάποιες φορές και η χρήση της τεχνολογίας και των σημειώσεων είναι αναγκαία, κυρίως όταν κάποιος έχει μεγάλο φόρτο εργασίας και η θέση του συνεπάγεται πολλές υποχρεώσεις.

Ο κ. Γκανούδης προτείνει, για να μην ξεχνά κανείς τι πρέπει να κάνει, «να μην αφήνουμε εκκρεμότητες γιατί ακριβώς αυτά τα μικροπράγματα που αφήνουμε για την επόμενη ημέρα σίγουρα θα τα ξεχάσουμε». Ανάλογης λογικής είναι και η επόμενη άσκηση μνήμης που προτάσσει: «Πρέπει να μη βάζουμε δουλειά στην άκρη γιατί σίγουρα θα την ξεχάσουμε». Τέλος, υποστηρίζει ότι βοηθά πολύ τη μνήμη κάποιου «να γνωρίζει τη σπουδαιότητα αυτών που πρέπει να κάνει ώστε να τους δίνει προτεραιότητα και άρα να τα θυμάται».