«Γιατί να μην εξαντλούμε όλες τις προθεσμίες;»
Το δωμάτιο με θέα δεν είναι απαραίτητο σε έναν συγγραφέα για να έχει έμπνευση στο γράψιμό του» λέει ο συγγραφέας Ίαν Ράνκιν
«Ένα δωμάτιο με θέα δεν νομίζω πως είναι τόσο σημαντικό για έναν συγγραφέα. Προσωπικά, όταν γράφω, αντικρύζω έναν γυμνό τοίχο κι αυτό μου κάνει καλό. Αν είχα θέα δεν θα δούλευα καθόλου. Το να βλέπεις τον κόσμο να περνάει πάνω κάτω τον δρόμο, σου παίρνει πολύ χρόνο. Όταν μετακόμισα στο Εδιμβούργο, το γραφείο μου ήταν ένας μικρός χώρος, χωρίς φυσικό φωτισμό και φιλοξενούσε το πλυντήριο. Η δουλειά σε ένα φιλικό περιβάλλον σίγουρα βελτίωσε το επίπεδο της ζωής μου, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι αυτό βελτιώνει την ποιότητα της γραφής μου» είναι η άποψη του Σκωτσέζου συγγραφέα Ίαν Ράνκιν για το πώς ο χώρος του σπιτιού επηρεάζει την έμπνευση στο γράψιμο των μυθιστορημάτων του. Ο συγγραφέας των δεκάδων μπεστ σέλερ αστυνομικών ιστοριών και δημιουργός του Επιθεωρητή Ρέμπους (οι περιπέτειες του οποίου κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο) ζει στο Εδιμβούργο με την οικογένειά του και μιλάει στους «Financial Τimes» για το νέο του σπίτι και την καθημερινή ρουτίνα του. «Δεν έχω υποχρεωτικό ημερήσιο πρόγραμμα. Αυτό είναι το καλό τού να είσαι συγγραφέας πλήρους απασχόλησης. Αν ετοιμάζω ένα μυθιστόρημα και χρειάζεται να γράψω, το αναβάλλω όσο τραβάει. Μέχρι να αρχίσει ο πανικός και τότε αναγκάζω τον εαυτό μου να καθήσει στο γραφείο από τις 10 το πρωί έως τις 3 το απόγευμα. Είναι η πιο βολική ώρα, επειδή τα παιδιά είναι στο σχολείο. Είμαι από εκείνους που εξαντλούν τα όρια προθεσμίας».
Το αγαπημένο σημείο του Ίαν Ράνκιν στο μεγάλο σπίτι με κήπο, όπου πρόσφατα μετακόμισαν, είναι το γραφείο του. «Είναι η πρώτη φορά που έχω έναν αληθινά ωραίο χώρο για να γράφω. Έχει παράθυρα σε δύο πλευρές, άπλετο φως, ένα γλυπτό τζάκι που μάλλον είναι αντίκα. Από το ένα παράθυρο βλέπω μόνο δέντρα. Η έκταση του δωματίου είναι τόσο μεγάλη που χωράνε δύο γραφεία. Στο ένα έχω εγκαταστήσει τον υπολογιστή που γράφω τα μυθιστορήματά μου και στο άλλο βάζω την αλληλογραφία και τους λογαριασμούς. Επίσης έχω χώρο για το πικάπ μου, τα CD μου, τα ηχεία, παλιούς δίσκους και έναν καναπέ για τις ώρες που ακούω μουσική».














