ΠΡΟΣΩΠΑ Γυναίκα ιμάμης στο Βέλγιο

Σε μια περίοδο που το Ισλάμ θεωρείται από τους Δυτικούς συνώνυμο του φονταμενταλισμού, της τρομοκρατίας και της άρνησης της ελευθερίας της συνείδησης, η πρόσφατη εκλογή από το συμβούλιο ενός τζαμιού στο Βέλγιο μιας γυναίκας για το αξίωμα του ιμάμη διαψεύδει τα στερεότυπα.

Η νέα ιμάμης του τζαμιού του Βερβιέ, η Χούρια Φάταχ, είναι 35 χρόνων. Η μητέρα της είναι Βελγίδα και η ίδια γεννήθηκε και έζησε στην Αλγερία, μέχρι που παντρεύτηκε έναν Βέλγο. Σπούδασε κοινωνικές επιστήμες και θεολογία και πήρε το πτυχίο της το 2007. Είναι μητέρα τριών παιδιών ηλικίας 10, 12 και 14 χρόνων και εργάζεται από το 1995 ως εθελόντρια στο τέμενος του Μπρεσού, στην επαρχία της Λιέγης. Όταν τη ρωτούν ποιος ακριβώς θα είναι ο ρόλος της μετά την εκλογή της, εξηγεί πως θα ασκεί τα καθήκοντα ενός ιμάμη- το μόνο που δεν θα κάνει θα είναι να ηγείται της προσευχής των ανδρών, επειδή αυτό το Ισλάμ δεν το επιτρέπει. Επίκεντρο της δράσης της, διευκρινίζει, θα είναι η εκπαίδευση των γυναικών και ο ρόλος τους στην προώθηση μιας πιο δίκαιης και ισόνομης κοινωνίας.

«Στο Ισλάμ, η γυναίκα είναι ίση με τον άνδρα», υπογραμμίζει η Φάταχ. Όταν όμως τη ρωτούν τι πιστεύει για τη μαντίλα και για τα κορίτσια που αρνούνται να συμμετέχουν στην κολύμβηση (είναι μάθημα υποχρεωτικό στα σχολεία του Βελγίου), γίνεται πιο συγκεκριμένη: «Πριν από την εφηβεία, τα κορίτσια μπορούν να συμμετέχουν στα μαθήματα κολύμβησης, αλλά αφού μπουν στην εφηβεία δεν μπορούν πλέον να δείχνουν στους άνδρες παρά μόνο το πρόσωπό τους και τα χέρια τους. Όσο για τη μαντίλα, στο Ισλάμ είναι υποχρέωση, αλλά όχι εξαναγκασμός. Από την εφηβεία και μετά, η μαντίλα είναι υποχρεωτική, όπως η προσευχή, η τήρηση του Ραμαζανιού…».

Μιλώντας στο ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων ΙQΝΑ, η Χούρια Φάταχ δυσκολεύεται να εξηγήσει τη διαφορά που έχουν στη θρησκεία ο εξαναγκασμός από την υποχρέωση. Επίσης, πώς μπορεί η γυναίκα να είναι ίση με τον άνδρα όταν δεν μπορεί να μη φοράει τη μαντίλα και δεν μπορεί να ηγηθεί της προσευχής των ανδρών; Ακόμη πιο αντιφατική είναι η άποψη της νεαρής ιμάμη ότι μπορεί κανείς να ζει σε πλήρη αρμονία με τη βελγική δημοκρατία και τους νόμους της τηρώντας παράλληλα τους αυστηρότερους κανόνες του Ισλάμ, τη στιγμή που ο βελγικός νόμος απαγορεύει τη μαντίλα στους χώρους εργασίας και υποχρεώνει τα κορίτσια να κάνουν μαθήματα κολύμβησης στο σχολείο. Πάντως το ιρανικό πρακτορείο «βγαίνει από τα αριστερά»: «τι θα πουν τώρα- ρωτάει- «οι Καθολικοί και οι Εβραίοι (και οι Ορθόδοξοι επίσης) που δεν έχουν ακόμη ούτε ιερείς ούτε ραβίνους γυναίκες; Και, κυρίως, τι θα πουν οι δικοί μας ιμάμηδες;».