Χορός στα βήματα της Ραλλούς Μάνου

Το «Ελληνικό Χορόδραμα» της Ραλλούς Μάνου επανεμφανίζεται με αναβιωμένα έργα της ιδρύτριάς του αλλά και ένα καινούργιο
Το ιστορικό «Ελληνικό Χορόδραμα» της Ραλλούς Μάνου επιστρέφει, τιμώντας την εμπνεύστρια και ιδρύτριά του, με την παράσταση «Ραλλού, στα βήματά σου…» που πραγματοποιείται με αφορμή τα είκοσι χρόνια από τον θάνατό της: ένα τρίπτυχο που περιλαμβάνει τις δημιουργίες της «Πιθοπρακτά» σε μουσική Ιάννη Ξενάκη και «Οιδίποδας Άνθρωπος» σε μουσική Γιώργου Κουρουπού, σε αναβίωση και στα βήματα της αρχικής χορογραφίας αντίστοιχα, αλλά και το καινούργιο έργο «Ιδιό-ρυθμον» σε χορογραφία Μπέττυς Δραμισιώτη. Το «Πιθοπρακτά» παρουσιάζεται στην πρωτότυπη μορφή του, σε διδασκαλία χορογραφίας Βούλας Μωραγέμου, γενικής διευθύντριας της σχολής χορού «Ραλλού Μάνου» και με σκηνικά και κοστούμια του Γιάννη Κύρου που επίσης δεν βρίσκεται πια στη ζωή και το «Οιδίποδας Άνθρωπος» σε «χορογραφία- μετά- τη- Ραλλού – Μάνου», όπως χαρακτηρίζεται, Αλίκης Καζούρη, διευθύντριας σπουδών στο επαγγελματικό τμήμα της σχολής και ιδρυτικού μέλους της ομάδας «Χορευτές» και με σκηνικά και κοστούμια Ανδρέα Πέρη.

Με το «Ιδιόρυθμον» η Μπέττυ Δραμισιώτη, από τα μόνιμα μέλη της χορευτικής ομάδας «Sine Qua Νon», επιχειρεί να ενδυναμώσει τη σύγχρονη εικόνα του «Ελληνικού Χοροδράματος» ακολουθώντας το πνεύμα της δημιουργού του. Η μουσική είναι των Sancho 003, ενός συγκροτήματος νεαρών μουσικών που θα παίζουν «ζωντανά» επί σκηνής και τα σκηνικά και τα κοστούμια της Κικής Μπάκα, επίσης της «Sine Qua Νon». Βασισμένο στη μουσική του Ιάννη Ξενάκη, το έργο «Πιθοπρακτά» διακρίνεται, όπως σημειώνεται, «από δύο στοιχεία: το δυναμικό και το λυρικό. Στη χορογραφία σ΄ αυτά αντιστοιχούν δύο γυναίκες: η Δυναμική- που ξέρει τι θέλει, η γυναίκα της πραγματικότητας- και η Λυρική, η ονειροπόλα,

ΙΝFΟ

Σήμερα και αύριο, στις 21.00, στο Θέατρο του Κολλεγίου Αθηνών (Στ.
Δέλτα 15, Παλαιό Ψυχικό. Πληροφορίες στο τηλ.
210-3220.640). Με την ενίσχυση του υπουργείου Πολιτισμού και τις χορηγίες της Εθνικής Τράπεζας και της ΤΕΡΝΑ Ενεργειακής.

η ιδανική Γυναίκα. Ο Άνδρας ταλαντεύεται ανάμεσα στις δύο αλλά διαλέγει τελικά τη δεύτερη. Είναι πάντα πιο ωραίο το όνειρο… Το Θηλυκό και το Αρσενικό, προσπαθούν να ενωθούν- σχεδόν το καταφέρνουν. Όταν, όμως, όλα φαίνονται πρόσφορα για ένα τέτοιο σμίξιμο, απομακρύνονται πάλι γιατί, ουσιαστικά, ποτέ δεν γίνεται απόλυτα αυτή η ένωση».

Το χορόδραμα «Οιδίποδας Άνθρωπος» επικεντρώνεται «στην κορύφωση του τραγικού μύθου, την αποκάλυψη της εξουθενωτικής διττής σχέσης των ηρώων. Το ζεύγος των χορευτών μεταφράζει χορευτικά την ανάλγητη στιγμή. Δίνεται, επίσης, μία λύση πολύ διαφορετική, για την κίνηση του χορού: η ομάδα, που είναι κρυμμένη και ακίνητη, κλεισμένη σε πέπλα, φαντάζει σαν κινούμενα αγάλματα ενώ οι ακίνητες κολόνες του σκηνικού αρχίζουν να παίρνουν διάφορα σχήματα, ανάλογα με τα λόγια που ακούγονται μαζί με τη μουσική». Στο «Ιδιό-ρυθμον», κατά τη χορογράφο, «το ένα σώμα δίνει αξία στο άλλο, καθώς συν-κινείται, συν-υπάρχει, συν-ερευνά τον χώρο. Όλοι γινόμαστε δέκτες ετερόκλητων και ποικίλων ερεθισμάτων, που στη συνέχεια εναρμονίζουμε στον δικό μας ρυθμό. Ζούμε βλέποντας δίπλα μας και άλλους να ζουν. Ο παλμός της δικής τους ζωής δίνει ρυθμό στη δική μας. Αυτή είναι η ιδιορρυθμία μας. Γι΄ αυτό η μουσική είναι η εκκωφαντική μας σιωπή, αλλά οι καρδιές μας, στο τέλος, χτυπούν στον ίδιο ρυθμό».