Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)
είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Το τρις εξαμαρτείν
Φοίβη

Δύο χρόνια παραμένει κλειστό το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, προκειμένου να ετοιμαστεί η επανέκθεση της συλλογής των μινωικών αρχαιοτήτων και επί έναν χρόνο λειτουργεί μόνο μία αίθουσά του με τα χάιλαϊτς του μουσείου. Οι απώλειες κερδών από την πτώση της επισκεψιμότητας και σε επίπεδο γοήτρου διεθνώς από τους δυσαρεστημένους τουρίστες είναι από αυτές που δεν υπολογίζονται. Κι όπως πάει θα τριτώσει το κακό. Γιατί όπως καταγγέλλει με επιστολή της προς τον υπουργό Πολιτισμού η νομάρχης Ηρακλείου, κινδυνεύουν να χαθούν τα κονδύλια από το Γ΄ ΚΠΣ που αφορούν τις εργασίες συντήρησης και επανέκθεσης του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου αν δεν εκταμιευθούν ώς τις 31 Δεκεμβρίου. Κι αν εκταμιευθούν όμως, πότε θα προλάβουν να ετοιμάσουν το μουσείο για την επόμενη σεζόν; Η νομάρχης απειλεί να διακόψει τις εργασίες ελλείψει πιστώσεων. Δεν είναι μόνο αυτό το συγχρηματοδοτούμενο έργο που βρίσκεται σ΄ αυτή τη δεινή θέση. Το ΥΠΠΟ έφαγε τη μισή χρονιά καθυστερώντας την καταβολή της πρώτης δόσης σε όλα τα έργα, ώς τον Ιούνιο και δύο μήνες πριν από το τέλος του έτους κατακρατεί τα κοινοτικά χρήματα. Παράδειγμα, στην αναστήλωση της Αρχαίας Μεσσήνης «χρωστάει» 700.000

ευρώ. Στο κλειστό Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών εκατομμύρια, και σε μικρότερα μουσεία που παραμένουν κλειστά γιατί δεν έχουν ολοκληρωθεί εργασίες επανέκθεσης ελλείψει… ρευστού όπως της Βραυρώνας ή της Χαιρώνειας ουκ ολίγα.


Πάνε τα τρόφιμα

Αγαπητή Φοίβη, Είμαι κάτοικος Ζωγράφου. Το περιστατικό που περιγράφω είναι πραγματικό γεγονός και συνέβη πριν από 3-4 ημέρες.

Ένα μικρό διαμέρισμα, στην καρδιά της Αθήνας. (Βλέπε μικρό σπίτι στο λιβάδι σε σύγχρονη version.) Ανυποψίαστοι ένοικοι κοιμούνται και ξυπνούν χωρίς να φαντάζονται τι μπορεί να συμβαίνει…

στο μπαλκόνι τους! Η νοικοκυρά του σπιτιού διαθέτει ένα ψυγείο έξω στο μπαλκόνι, στο οποίο αποθηκεύει τα επιπλέον τρόφιμα. Μήνες τώρα.

Μπαίνουν και βγαίνουν τρόφιμα όχι γιατί περισσεύουν αλλά για να καταφέρουν να διατηρηθούν παραπάνω διάστημα. Μια νύχτα λοιπόν (καθότι βαθιά νυχτωμένοι οι ένοικοι) κάποιος ανέβηκε στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου και απέσπασε από το «θησαυροφυλάκιο» τα αγαθά. Σίγουρα, ήταν πεινασμένος ο κλέφτης μας και λάτρης του καλού κρασιού καθώς πήρε και 2 μπουκάλια κρασί συν τοις άλλοις. Μεμονωμένο περιστατικό; Πειρατική επιδρομή ενός πεινασμένου; Ή μήπως το μαχαίρι πρέπει να μπει πιο βαθιά; Μήπως αυτό το περιστατικό φωτογραφίζει τη σύγχρονη κοινωνία; Να φοβάμαι γενικά ή να ανησυχώ μόνο για μένα;

Άρτεμις Θύμιου Αν ήθελα να το παίξω Κλουζό, θα έλεγα ότι η επιδρομή έγινε τουλάχιστον από δύο πρόσωπα. Σε αυτό συνηγορούν τα δύο μπουκάλια κρασί αλλά και το πρόβλημα του πώς να κατέβεις από ένα μπαλκόνι με γεμάτα τα χέρια. Κατά τα άλλα συμφωνώ. Τα στοιχεία λένε ότι ένας στους τέσσερις στον κόσμο στερείται βασικά είδη διατροφής. Κάπου 950 εκατομμύρια άνθρωποι δηλαδή. Κάποιοι δεν θα υπάρχουν και στα μέρη μας; Λέτε να ξαναγυρίζουμε σε εκείνες τις περιγραφές των πεινασμένων, στα μυθιστορήματα του 19ου αιώνα στην Ευρώπη;

Μπορεί. Αυτά είναι συγκοινωνούντα δοχεία άλλωστε. Αν κάποιοι θέλουν περισσότερα, κάποιοι άλλοι θα πάρουν λιγότερα. Απλά μαθηματικά είναι αυτά. Και κάποιοι που έχουν ελάχιστα θα αρχίζουν να κλέβουν. Νομοτέλεια της ζωής. Γι΄ αυτό, μάλλον να φοβάστε γενικά και όχι μόνο για σας.


Μελετάτε γιατί χανόμαστε

Αγαπητή κυρία Φοίβη, Άργησα πολύ να συνδράμω τη στήλη σου γιατί αυτό το διάστημα μελετάω επισταμένως την Ιστορία της Ρωσίας των αρχών του 20ού αιώνα, προσπαθώντας να καταλάβω τι το χειρότερο (από τα όσα διαπράττουν ορισμένοι ημέτεροι καλόγεροι) διέπραξε ο κακότυχος Γκριγκόρι Ρασπούτιν (τότε), με αποτέλεσμα να τον φάει το μαύρο σκοτάδι, αλλά ταυτόχρονα οι πράξεις του να επιταχύνουν κάποιες εξελίξεις που άλλαξαν την πορεία όχι μόνον αυτής της χώρας, αλλά του κόσμου ολόκληρου. Εδώ, στις ημέρες μας το μόνο που άλλαξε (για την ώρα…) είναι το ότι η Βιστωνίδα από θάλασσα έπαψε να ανήκει στα ψάρια (αθερίνα, λαβράκια και άλλα…).

Δεν συνεχίζω, γιατί πρέπει να τελειώσω τη μελέτη της Ιστορίας…

Πάντοτε απορών Μιχάλης Δωρής Πάντως και τώρα, Ιστορία γράφεται. Προστίθενται σελίδες τόσο στην Ιστορία του Αγίου Όρους όσο και στην Πολιτική Ιστορία του τόπου και τις σχέσεις Εκκλησίας- Κράτους.

Θα συμφωνείτε ότι τα πράγματα είναι αρκετά σοβαρά. Φαίνεται ότι τα παγιωμένα δίκτυα είναι πολύ βαθιά ριζωμένα. Όσο για τη Βιστωνίδα… Εδώ ολόκληρο Αιγαίο δεν ανήκει στα ψάρια του, θα ανήκει μια λίμνη; Τουλάχιστον να δούμε αν τα σκάνδαλα θα ταράξουν τα λιμνάζοντα ύδατα.