Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Ατιμώρητοι οι τζογαδόροι

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ από 20 εκατ. δολάρια πήραν τουλάχιστον δύο στελέχη της Lehman Βrothers ως αποζημίωση, όπως τώρα (αποκαλύπτεται από έρευνα του Κογκρέσου), λίγες μόλις μέρες πριν από την κατάρρευσή της. Στελέχη υπεύθυνα- όπως και πολλοί συνάδελφοί τους σε άλλες ξένες τράπεζες- για αστρονομικές απώλειες δισεκατομμυρίων από επενδύσεις σε «τοξικά» προϊόντα, που γονάτισαν τελικά ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Πρόκειται ίσως για την επιτομή της σήψης ενός συστήματος που προσέφερε χρυσές ανταμοιβές σε στελέχη που ήταν διατεθειμένα να αναλάβουν υπερβολικό ρίσκο τζογάροντας ολόκληρες περιουσίες, χωρίς να υπάρχει δίχτυ ασφαλείας για τους πελάτες τους- αλλά με τη σιγουριά πως ό,τι και να γίνει η δική τους αμοιβή είναι εξασφαλισμένη.

Χρειάστηκε να φτάσουμε τελικά στο απροχώρητο, στην κρατικοποίηση τραπεζών σε Ευρώπη και ΗΠΑ, για να σωθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα από την πολιτική της επιβράβευσης του άκρατου τζόγου. Η απόφαση του Βρετανού πρωθυπουργού Γκ.

Μπράουν να «κόψει» τα χρυσά μπόνους από τους επικεφαλής τραπεζών που παίρνει το κράτος υπό την ομπρέλα του, βάζοντας φρένο «στην πρακτική της επιβράβευσης των αποτυχιών», όπως τη χαρακτήρισε, αποτελεί βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Τέτοιες πρωτοβουλίες όμως δεν πρέπει να είναι μόνο προνόμιο του κράτους. Χρειάζεται οι μέτοχοι και τα διοικητικά συμβούλια των ίδιων των εταιρειών να ελέγχουν αυστηρότερα τους μάνατζερ: Να τους ανταμείβουν για τις επιτυχίες τους, αλλά και να τους καθιστούν υπεύθυνους για τις αποτυχίες τους. Γιατί ελεύθερη αγορά δεν σημαίνει ασύδοτη αγορά.