«Η φωτογραφία είναι η τζαζ των ματιών»

Ο Γουίλιαμ Κλάξτον, ο φωτογράφος της τζαζ και των ασπρόμαυρων πορτρέτων ηθοποιών του Χόλιγουντ πέθανε στο Λος Άντζελες, μία μέρα προτού συμπληρώσει τα 81 χρόνια, από καρδιακές επιπλοκές. Ο Κλάξτον ήταν εκείνος που έδωσε στην τζαζ μουσική των 50s εικόνα. Ο Τσάρλι Πάρκερ, ο Ντίζι Γκιλέσπι, ο Μέλ Τορμ, ο Ντιουκ Έλινγκτον, ο Τελόνιους Μονκ, ο Σταν Γκετζ πέρασαν μπροστά από τον φακό του και του χαμογέλασαν, ή αν δεν τον κοίταξαν με νόημα και περιπαικτικό βλέμμα, τον αγνόησαν κι έπαιξαν τρομπέτα, σαξόφωνο, πιάνο, κόντρα μπάσο.

Ο Κλάξτον αποκαλούσε τη φωτογραφία «τζαζ των ματιών» και προσπαθούσε να κρατήσει στο κάδρο του την ένταση του καλλιτέχνη, του ήχου και του μουσικού οργάνου. «Η φωτογραφία και η τζαζ είναι όμοιες στον τρόπο που αυτοσχεδιάζουν και στον αυθορμητισμό τους. Συμβαίνουν την ίδια στιγμή που ακούς κάτι, βλέπεις κάτι και το καταγράφεις για να μείνει παγωμένο για πάντα», έλεγε σε μία συνέντευξή του. Κι αναφέρει τη νύχτα που γνώρισε τον Τσάρλι Πάρκερ. Ήταν τότε που ο νεαρός φωτογράφος σύχναζε στο κέντρο του Λος Άντζελες. Μία νύχτα πέρασε από το κλαμπ Τίφανι όπου προσκάλεσε τον Πάρκερ και τους νεαρούς φαν του στο σπίτι των γονιών του. Εκεί, στο αυτοσχέδιο στούντιο φωτογραφίας που ο Κλάξτον είχε φτιάξει στην κρεβατοκάμαρά του, τράβηξε μερικά πορτρέτα του «Μπερντ» (όπως αποκαλούσαν τον Πάρκερ). Ο δημιουργός τους στο βιβλίο του «Jazz: William Claxton» έγραψε ότι ποτέ δεν είχε δει τον Μπερντ, ο οποίος έφυγε πρόωρα από προβλήματα ναρκωτικών, πιο ευτυχισμένο.

Στη συνέχεια της καριέρας του ο Κλάξτον υπέγραψε συνεργασίες με τα περιοδικά «Life», «Vogue», «Ρaris Μatch» και τα πορτρέτα του Φρανκ Σινάτρα, της Μάρλεν Ντίτριχ, της Μπάρμπαρα Στρέιζαντ και του Στιβ ΜακΚουίν, που ήταν η αφορμή για να δημιουργηθούν μακροχρόνιες φιλίες με σπουδαίους του Χόλιγουντ.