ΔΡΟΜΟΙ

Ζει…
… και απολαμβάνει τη σύνταξή του σε ένα άνετο διαμέρισμα στο Παλμ Σπρινγκς, χωρίς σκοτούρες (το διαμέρισμα είναι κατάδικό του, δεν το αγόρασε με δάνειο). Όχι, η Τσίτα δεν είναι ένας συνηθισμένος χιμπαντζής. Πριν από εβδομήντα χρόνια άρχισε να παίζει στο πλευρό του Τζόνι Βαϊσμίλερ στις ταινίες του Ταρζάν. Εβδομήντα έξι ετών σήμερα, έχει πει προ πολλού το στερνό αντίο στον Βαϊσμίλερ και τη Μορίν Ο΄Σάλιβαν (την κινηματογραφική Τζέιν) και έχει καταγραφεί στο Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες ως το μακροβιότερο πρωτεύον θηλαστικό (πλην του ανθρώπου). Ήρθε η ώρα να γράψει τα απομνημονεύματά του.

Ένας χιμπαντζής…
… θα μου πείτε, μπορεί να γράψει βιβλίο; Το μόνο εύκολο. Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στα μπεστ σέλερ του μήνα στην Αμερική. Τα περισσότερα από αυτά είναι γραμμένα από αφανείς συγγραφείς (πολλοί ματαιόδοξοι που δεν ξέρουν να γράψουν σωστά ούτε το όνομά τους, κερδίζουν την υστεροφημία τους βάζοντας φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους σε «αυτοβιογραφίες» που είναι γραμμένες από τέτοιους συγγραφείς). Αν μπορεί να γράψει την «αυτοβιογραφία» του ο Κλιφ Ρίτσαρντ, γιατί να μην μπορεί και η Τσίτα (που παρεμπιπτόντως δεν είναι χιμπαντζίνα, όπως υποδηλώνει το όνομά του, αλλά χιμπαντζής); Το βιβλίο «Εγώ, η Τσίτα» δεν αφήνει όρθιο τίποτα και κανέναν. Από τον Τσάρλι Τσάπλιν, που προσφερόταν να δείχνει τα απόκρυφά του στις νεαρές θαυμάστριές του, μέχρι τη Μορίν Ο΄Σάλιβαν που έντυνε το δεντρόσπιτο της ζούγκλας με δέρματα λεοπάρδαλης σαν να ήταν διαμέρισμα στο Μανχάταν. Ο μόνος που περνάει αλώβητος από το βιβλίο είναι ο πρώην Ολυμπιονίκης της κολύμβησης Βαϊσμίλερ, ένας Άδωνις που μπροστά του ο Μάικλ Φελπς μοιάζει με χιμπαντζή.

Πόσες αλήθειες…
… υπάρχουν άραγε στην ιστορία της Τσίτα; Περίπου όσες και σε όλες τις άλλες αυτοβιογραφίες. Το βιβλίο της είναι διασκεδαστικό, αλλά η Τσίτα δεν παραλείπει να αποκαλύψει τα αφάνταστα βασανιστήρια που υπομένουν στα πλατό οι ηθοποιοί του ζωικού βασιλείου. Διακόσια άλογα πέθαναν στα γυρίσματα της ταινίας «Η επέλαση της Ελαφριάς Ταξιαρχίας». Και η ίδια η Τσίτα δεν πέρασε λίγα. Οι λαθροκυνηγοί που την έκλεψαν το 1932 από τη λιβεριανή ζούγκλα, πρόσεξαν αμέσως το ταλέντο της στο κάπνισμα, το πιοτό και το πόκερ στη διάρκεια του ταξιδιού από την Αφρική στην Αμερική. Όμως, από αυτό το σημείο μέχρι να γίνει σταρ, η Τσίτα υπέφερε τα πάνδεινα. «Δεν μπορούσα ποτέ να το φανταστώ», γράφει, «πως η λιμοκτονία και το ξυλοφόρτωμα θα αποτελούσαν μέρος της εκπαίδευσής μου». Η Τσίτα…
… αντίθετα με τη Λάσι, τον Γκοτζίλα και τον Κέρμιτ, δεν διαθέτει δικό της αστέρι στο χολιγουντιανό «Walk of Fame». Όμως διαθέτει μια ιδιόκτητη κατοικία στο χλιδάτο Παλμς Σπρινγκς, που την κέρδισε με τον ιδρώτα τής γούνας της, αντίθετα με τους μεγαλόσχημους γείτονές της χρηματιστές, που παραθερίζουν εκεί και απολαμβάνουν τα πλούτη τους, ενώ οι πελάτες τους πηδούν από τα παράθυρα.