[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Η μάχη συνεχίζεται…

ΛΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ το εναρκτήριο λάκτισμα. Οι δύο αντίπαλες ομάδες όρμησαν στην αρένα, έτοιμες να φαγωθούν.

Αρχέγονα απωθημένα βγήκαν στην επιφάνεια με μια αφορμή που στην ουσία δεν υπάρχει. Γυναίκεςάνδρες. Ή, ακριβέστερα, μητέρες εναντίον πατέρων. Η επικείμενη νομοθετική ρύθμιση που δίνει τη γονική μέριμνα (συμπεριλαμβανομένης της επιμέλειας) και στους δύο γονείς σε περίπτωση χωρισμού, πήρε διαστάσεις κοσμογονίας. Ενώ στην πράξη δεν αλλάζει σχεδόν τίποτε. Δεν στερεί δηλαδή από κανένα μέρος την… ευχαρίστηση του διαπληκτισμού ενώπιον των δικαστηρίων, της διαβολής τού ενός από τον άλλον με την επισημότητα που επιβάλλει η δικονομία, της διεκδίκησηςτέλος- αυτού του πολύτιμου αντικειμένου που λέγεται παιδί. Οι ώριμοι και υπεύθυνοι γονείς, που αντιλαμβάνονται ότι οι συνεχείς αντεγκλήσεις μόνο το παιδί βλάπτουν, θα επωφεληθούν. Θα ανακουφιστούν ίσως από την τακτοποίηση που επιβάλλει ο νόμος, απαλλάσσοντάς τους από τη δυσάρεστη μοιρασιά της ψυχής του παιδιού τους. Οι άλλοι, εκείνοι που χρησιμοποιούν το παιδί ως μοχλό πίεσης, θα εξακολουθήσουν να προσφεύγουν στα δικαστήρια για να τους δώσουν λύση. Ουδείς (ούτε καν ο νέος νόμος) τους απαγορεύει δυστυχώς να καθυβρίζονται έξω από τις δικαστικές αίθουσες- παρουσία του παιδιού πολλές φορέςαδιαφορώντας για τις συνέπειες. Γιατί προκλήθηκε τόση ανησυχία; Η καινοτομία της νέας διάταξης, αν θέλουμε να την αξιολογήσουμε με ψυχραιμία, είναι ότι επιχειρεί να ενεργοποιήσει την υπευθυνότητα που οφείλουν να επιδεικνύουν τόσο ο πατέρας όσο και η μητέρα έναντι των παιδιών, μετά τον χωρισμό τους. Το παιδί δεν είναι κτήμα κανενός, λέει με λίγα λόγια. Επειδή όμως ακούγεται σαν ευχή, σε μια κοινωνία όπου ο γονέας συγκάτοικος του παιδιού ορίζει την τύχη του και αντιστρόφως ο γονέας που φεύγει από το σπίτι ξεχνάει συχνά τι αφήνει πίσω του, η ρύθμιση έξυσε πληγές. Τρόμαξε τις γυναίκες και μάλλον ανακούφισε μια κατηγορία ανδρών. Ας μη βιάζονται ούτε οι μεν ούτε οι δε. Αν δεν προτίθενται να ρυθμίσουν οι ίδιοι τα του οίκου τους, νόμοι και δικαστικές αποφάσεις δεν οξύνουν την έχθρα. Όσο για την ειρήνη… υπάγεται στο πεδίο του πολιτισμού, όχι της δικαιοσύνης. Ο καβγάς λοιπόν συνεχίζεται απρόσκοπτα…