Φαινόμενα
Πριν από τη μεγάλη συναυλία της Μαντόνας, ο Παναγιώτης Ψωμιάδης απεδείκνυε ότι κάθε εποχή αλλά και μιντιακό σύστημα αναδεικνύει το δικό του ποπ είδωλο
Επικοινωνιακές συγγένειες
Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr ,
Κάθε εποχή διεκδικεί τους δικούς της «ποπ σταρ», οι ΗΠΑ τη Μαντόνα, η εγχώρια τηλεόραση τον Ψωμιάδη
Με ένα παραληρηματικό συνονθύλευμα συγκινησιακού λόγου, που αξιοποίησε όλα τα στερεότυπα λαϊκών θεαμάτων και πολιτικής παρέμβασης, ο Παναγιώτης Ψωμιάδης στο δελτίο του Αlter το βράδυ της Τετάρτης απέδειξε την ομοιότητά του με τη Μαντόνα. Για τον απλούστατο λόγο ότι και οι δύο έχουν επινοήσει τον εαυτό τους και οι δύο μετατρέπουν τα στερεότυπα που συνθέτουν την εικόνα τους σε παρωδία, διατηρώντας την ίδια στιγμή τον έλεγχό τους (η Μαντόνα τα σεξουαλικά στερεότυπα, ο Ψωμιάδης του κοινωνικού και πολιτικού συντηρητισμού). Έχουν γραφεί αναλύσεις επί αναλύσεων για το πώς η Μαντόνα προβάλλει με σεξουαλικό τρόπο μέρη του σώματός της, για παράδειγμα τον αφαλό της, στον οποίον κάνει επίμονα κοντινά πλάνα η κάμερα σε ένα από τα βιντεοκλίπ της. Το προϊόν Μαντόνα στήθηκε μέσα από ένα παιχνίδι με τη σεξουαλικότητα, αλλά αυτό που παρέμεινε μοναδικό και θαυμαστό χαρακτηριστικό της ποπ σταρ ήταν ότι διατήρησε τον απόλυτο έλεγχο ακόμη και των επιμέρους στοιχείων της εικόνας της, από τις γέννες και τους γάμους της μέχρι την εμφάνισή της- ένα υβριδικό κατασκεύασμα αρρενωπών μυών και υπερτονισμένων συμβόλων της θηλυκότητας. Τηρουμένων των αναλογιών, ο Παναγιώτης Ψωμιάδης αναδείχθηκε μέσα από ένα μιντιακό, δικό του παιχνίδι με τα συντηρητικά κοινωνικά και πολιτικά στερεότυπα, υπερτονίζοντας τα φαντασιακά «ματσό» χαρακτηριστικά κινηματογραφικού λαϊκού ήρωα. Λίγες ημέρες πριν από τη μεγάλη συναυλία της Μαντόνα και ενώ τα πάνελα κάνουν συγκρίσεις με διάφορες Ελληνίδες σταρ της πίστας αναζητώντας ομοιότητες, ο Παναγιώτης Ψωμιάδης στο δελτίο του Χατζηνικολάου απεδείκνυε ότι κάθε μιντιακό σύστημα αναδεικνύει το δικό του ποπ είδωλο. Συμπυκνωμένη η ανδρόγυνη σεξουαλικότητα της Μαντόνα, υψηλή συγκέντρωση «ματσό» στοιχείων και συγκινησιακών εθνικοπατριωτικών συμβόλων η μιντιακή εικόνα του Παναγιώτη Ψωμιάδη. Ο τελευταίος μάλιστα ήδη από τις αρχές της εβδομάδας παρενέβαινε με την αμίμητη τηλεπαραθυράτη δραματουργία του στην πολιτική, μιλώντας για ανασχηματισμό και παύοντας ή διορίζοντας υπουργούς. Το βράδυ της Τετάρτης και ενώ είχαν φουντώσει φήμες για συνεργασία του με τον ΛΑΟΣ επιδίδεται σε ένα μοναδικό σολάρισμα: «Εγώ πόνεσα, εγώ έκλαψα, εγώ μάτωσα», λέει σε ένα εντυπωσιακό ξεκίνημα αντάξιο ενός «παιδιού του λαού», προκειμένου να αποστομώσει όσους τον κατηγορούν ότι σκέφτεται να εγκαταλείψει τη Ν.Δ. με τον υπόγειο συναισθηματικό εκβιασμό, που αποτελεί συστατικό της εγχώριας κουλτούρας των σχέσεων και αποθεώθηκε από τις παλιές, ελληνικές ταινίες. Κατόπιν αλλάζει ύφος, ανεβάζει τους τόνους και σαν μνηστήρας που έχει νομιμοποιήσει τα δικαιώματά του με την πίστη του στον ίδιο κομματικό χώρο, ζητεί αλλαγές προσώπων από τον Πρωθυπουργό να «φύγουν τα βαρίδια», συνεχίζει να ανεβάζει τους τόνους και φτάνει στην κορύφωση κοιτώντας κατευθείαν στην κάμερα και φωνάζοντας: «Άλλαξέ τους όλους Καραμανλή». Αμέσως μετά χαλαρώνει, χαμηλώνει τη φωνή και έχει άλλη φράση έτοιμη: «Κοιτάχτε, δεν είναι θέμα προσώπων, είναι θέμα πολιτικής». Αντίφαση; Αυτά ισχύουν στον ορθολογισμό όχι στην επιθεώρηση. Είναι η ώρα για μια προτροπή προς τους συναδέλφους του που θα χαϊδέψει τ΄ αυτιά του λαϊκού κοινού του: «Εγώ λέω να κατεβούμε στους δρόμους, να ανεβάσουμε το ηθικό του κόσμου» και αφού έχει διευρύνει τον ορίζοντα ώς τις ανάγκες του λαού, επιστρέφει στο μικροκομματικό ύφος: «Με πήραν τηλέφωνο ένα σωρό υφυπουργοί, μου είπαν “Παναγιώτη, βοήθησέ μας”, τι να βοηθήσω εγώ αν αυτοί δεν μπορούν να βοηθήσουν τον εαυτό τους;». Νέος ελιγμός η επίδειξη του αδιαμφισβήτητα σημαντικού ρόλου του, ενώ αρχίζει το παραλήρημα της μεγαλοπρεπούς «ταπεινότητας»: «Εγώ δεν θα γίνω μέρος του προβλήματος… Δεν μ΄ ενδιαφέρει η νομαρχία, ούτε ο δήμος, δεν θέλω καρέκλες εγώ, έχω επιχειρήσεις εγώ, έχω οικογένεια…».
Η δική μας λαϊκή απογευματινή
Ηρωικός, επικός, ανιδιοτελής, αλλά και «μάγκας», όπως πρέπει να είναι ο πρωταγωνιστής ενός λαϊκού θεάματος ο Παναγιώτης Ψωμιάδης σκύβει μπροστά, κοιτάζει κατευθείαν στην κάμερα και τονίζει με έμφαση: «Εγώ άμα θέλω να κατέβω δήμαρχος δεν χρειάζομαι κανένα χρίσμα». Έστειλε το μήνυμα και ακούμπησε στην πλάτη της πολυθρόνας. «Τέλος». Οι «τίτλοι»αθέατοι πλην ευανάγνωστοι- έπεφταν, ενώ στην οθόνη σχολιαστές και παρουσιαστής φαίνονταν χαλαροί, ευδιάθετοι με πλατιά χαμόγελα. Ε, ναι, η εγχώρια ποπ σκηνή είναι η τηλεοπτική ενημέρωση με τα τηλεπαραθυράτα της συγκροτήματα και τους δικούς της σταρ.













