«Όλο πιο γεωμετρικά, όλο πιο απλά, όλο πιο φορέσιμα»

Η επιστροφή των σχεδιαστών μόδας στα φορέσιμα και κυρίως στα πρακτικά ρούχα, ως αντίβαρο στην οικονομική κρίση που έχει- αναγκαστικά- φτάσει μέχρι τα ατελιέ τους (κρίση που εκείνοι εντοπίζουν και στους Ευρωπαίους πελάτες τους, παρ΄ ότι το δολάριο είναι πλέον πιο «φθηνό» έναντι του «ακριβού» ευρώ) είναι δεδομένη στις πασαρέλες της Εβδομάδας Μόδας της Νέας Υόρκης, για την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2009, όπως γράφει η Σούζι Μένκες της «Ιnternational Ηerald Τ ribune». Όμως στα μεγάλα ονόματα, που τα κράτησε για το τέλος η διοργάνωση, είναι εμφανής και η στροφή σε πιο γεωμετρικά σχέδια, παρατηρεί η Μένκες, και σε πιο «βατά» χρώματα, σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές με τις εκτυφλωτικές αποχρώσεις και τα «επιθετικά» ντεσέν.

Ο οίκος του Κάλβιν Κλάιν εμπνεύσθηκε από τα γιαπωνέζικα οριγκάμι (τα κομψοτεχνήματα από διπλωμένο χαρτί), καθώς όπως λέει ο σχεδιαστής του Φρανσίσκο Κόστα, «επιμένουμε στη γεωμετρία και στα “ελαφρά” σχέδια γιατί είναι πολύ… Κάλβιν», αλλά και πολύ ευκολοφόρετα. «Αυτή η μόδα που ξεδιπλώνεται σαν χαρτί», προσθέτει η Μένκες, «είναι και αυτή που δίνει νέα πνοή στην γκαρνταρόμπα δίχως να καταφεύγει στις εκκεντρικότητες του παρελθόντος».

Η Βέρα Γουάνγκ από την πλευρά της εμπνεύσθηκε από τα σχέδια της δυναμικής εικαστικού Νίκι ντε Σεν Φαλ για τα- επίσης γεωμερικά και μάλλον «ήσυχα», σε αποχρώσεις του λαδί- σχέδιά της με μωσαϊκά σε διάφανα υφάσματα, όπως οι εντυπωσιακές ημιδιαφανείς οργάντζες της.

Ο Τόμι Χίλφιγκερ ξέφυγε λίγο από τη μονότονη τριχρωμία του λογοτύπου του (κόκκινο, μπλε, λευκό) και πέρασε στα πορτοκαλί, ενώ θυσίασε, όπως γράφει η Σούζι Μένκες, το πολύ σπορ ντύσιμο- σήμα κατατεθέν του- «υπέρ των βραδινών αμφιέσεων με ψηλοτάκουνες γόβες. Πάντα όμως πρακτικές, λιτές και, κυρίως, φορέσιμες».