Αν ξανασυμβεί, μεταναστεύω

ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ του ΄80, οι περίφημοι UΒ40 είχαν βγάλει ένα τραγούδι που είχε γίνει μεγάλη επιτυχία. Οι Βρετανοί όδευαν προς τις κάλπες και η κ. Μάργκαρετ Θάτσερ όδευε για ακόμα μία εκλογική νίκη. Ο τίτλος του τραγουδιού ήταν «Αν ξανασυμβεί, μεταναστεύω»- και εννοούσε ότι αν οι Συντηρητικοί νικούσαν και πάλι, η μόνη επιλογή που απέμενε ήταν ο ξενιτεμός.

Η κ. Θάτσερ- παρ΄ ότι είχε γίνει μισητή σε μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων- νίκησε και σε εκείνες τις εκλογές. Οι UΒ40 δεν μετανάστευσαν. Η ζωή συνεχίστηκε. Και μετά ήλθε ο κ. Τ. Μπλερ…

Ποιο είναι το συμπέρασμα; Ότι, πρώτον, η κυβέρνηση Καραμανλή μπορεί, και αυτή, να εμπνεύσει σπουδαία τραγούδια. Όπως επίσης ότι, δεύτερον, δεν είναι αυτονόητο πως θα χάσει τις εκλογές- ακόμα και αν ο κ. Δ. Σαββόπουλος τραγουδήσει «Καλύτερα στη Γιούτα, παρά τον Πέτρο Δούκα».

Μπορεί να φορολογήσουν τον αέρα που αναπνέουμε. Μπορεί να φορολογήσουν την κατοχή πιρουνιών και κουταλιών, να βάλουν έκτακτο φόρο για τις γλάστρες στα μπαλκόνια. Μπορεί να μας τα παίρνουν κατευθείαν από την τσέπη, αλλά αυτό δεν σημαίνει οπωσδήποτε ότι θα χάσουν και τις εκλογές.

Το σωματίδιο του Θεού
ΜΠΟΡΕΙ Ο κ. Γ. Βουλγαράκης να εκπλήσσει με τη φαντασία που επιδεικνύει στην κατασκευή επιχειρημάτων για τις φορομαγκιές του. Μπορεί οι μισοί υπουργοί να τον βρίζουν από μέσα τους και οι άλλοι μισοί απέξω τους. Μπορεί ο κ. Κ. Καραμανλής- λόγω οικογενειακής παράδοσης- να αναζητεί σε κάποιον άλλο πλανήτη το σωματίδιο του Θεού. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αυτονοήτως θα χάσει και τις εκλογές…

Οι κυβερνήσεις ενίοτε αυτοκτονούν, αλλά οι κοινωνίες δεν το συνηθίζουν, πλην εξαιρέσεων.

Για τον κ. Γ. Παπανδρέου ήλθε η ώρα της κρίσης. Αν κατορθώσει να εμφανιστεί ως- πιστευτόςαυριανός πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη, θα έχει κάνει ένα μεγάλο βήμα. Τόσο ο ίδιος όσο και το ΠΑΣΟΚ. Και όπως επιμένουν οι Κινέζοι, κάθε μεγάλη πορεία ξεκινά από ένα βήμα.