Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Για το σκρίνιο σας…

Αγαπητή Φοίβη, Και ενώ οι ολυμπιονίκες μας δωρίζουν τα μετάλλιά τους στο σόι τους (σε κουμπάρους, συμπέθερους, μπατζανάκηδες), ο αρχηγός της ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας τι δώρο νομίζετε ότι έκανε στον μακεδονομάχο νομάρχη; Όλοι υποθέτουμε: μια εικόνα του Εσταυρωμένου ή της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας, του πολιούχου Αγίου Δημητρίου ή έστω… ένα κομποσκοίνι, βρε αδελφέ!

Έλα όμως που δεν ήταν τίποτα από αυτά, τα ευλογημένα, αλλά ένα «επιτραπέζιο ασημένιο ρολόι Cartier»!

Τι να μετράει ο συμπαθής Παναγιώτης;

Πόσο μπορεί να κρατήσει την αναπνοή του κάτω απ΄ το νερό (όπως μας επέδειξε προ ημερών); Ή, μήπως, τις ώρες του στη νομαρχία (στοχεύει στη δημαρχία);

Ή, ακόμα, τις ώρες του στη Ν.Δ.;

Πάντως λίγη «αφύπνιση» χρειάζεται, γιατί η πολλή μπορεί να οδηγήσει στην επανάσταση και τότε αυτός, που συνήθως την πληρώνει, είναι ο… αρχηγός!

Φιλικά, Μάρα Σωτ., Κηφισιά Πωπώ, πολύ νεοπλουτίστικο δώρο (ούτε η κυβέρνηση της Δεξιάς του Κυρίου να το έκανε, που είναι μέσα στα σινιέ, τα πολυτελή και τα μπιχλιμπίδια, με τα λεφτά που τρώει, τρώει, τρώει και δεν χορταίνει). Θα την πω την αμαρτία μου, αγαπητή Μάρα. Περίμενα περισσότερο χιούμορ και τόλμη από τον αγαπητό εκκλησιαστικό Προκαθήμενο. Να του δώριζε καμιά μουτσούνα, ας πούμε, από εκείνες που συνηθίζει να δοκιμάζει όταν δεν χορεύει με αρκούδες…


Φτου να μην αβασκαθούν

Αγαπητή Φοίβη, Οπλισμένος με μεγάλη υπομονή και υπόσχεση «να μη σπάσω την τηλεόραση», παρακολούθησα τη συνέντευξη του «ελεύθερου πολιορκημένου» αλλά πάντα «καταλληλότερου» από τη γενέτειρά μου.

Δεν θα κάνω σχόλια για ερωτήσεις- απαντήσεις. Άλλωστε, οι συντάκτες της εφημερίδας σας θα έχουν πολλή δουλειά (πλην του σκιτσογράφου Χαντζόπουλου, ο οποίος κατά παράδοση θα τα φορτώσει στον Γ. Παπανδρέου). Θα μείνω όμως στις απορίες που μου δημιούργησαν τα «σκονάκια» που διάβαζε σχεδόν κάθε φορά ο «καταλληλότερος». Τόσα χρόνια, δεν έμαθε πια απ΄ έξω τα ίδια παραμύθια; Έλεος, με τέτοια μαθησιακά προσόντα αναρωτιέμαι σε ποια σχολή θα μπορούσε να περάσει, ή μήπως συμβαίνει τίποτε άλλο. Πάντως σκηνικά «έσκιζε», με τόσες υπέροχες και ευτυχισμένες φιγούρες τριγύρω του. Έμοιαζαν σαν μεσάνυχτα σε χαράδρα και ο Βουλγαράκης αρόδο.

Με εκτίμηση, Δρ Περικλής Παπαδόπουλος, Παπάγου Υ.: Εντυπωσιακότερη ήταν, πάντως, η κόρη του «επίτιμου». (Φτου!). Κάνω λάθος, ή σωστά μου θύμισε τη Γιούλια της Ουκρανίας;

Φτύστε τους όλους, αγαπητέ Περικλή, και θα μας τους ματιάξετε και μετά θα μας φάνε και ό,τι μας έχουν αφήσει αφάγωτο. Φτύστε τους, που δεν τους βρήκε καμιά μελιτζάνα και ντομάτα από αυτές που τους πέταξαν. Όσο για τον Βουλγαράκη, εκείνος ξέρει. Αρόδοοοοοοο…


Άλα γυάλα, μες στη γυάλα

Κύριε «Ασυγχώρητε»!

Κι εγώ από το σχολείο έμαθα ότι τραγωδίες έγραφε ο Ευριπίδης. Έμαθα όμως ακόμη ότι στην «Ελένη» του, η ιδεατή εικόνα του τραγικού είναι εξασθενημένη… Αυτό δεν το λέει ο Αθερίδης! Το υποστηρίζουν με επιμονή θεατρολόγοι, φιλόλογοι, φιλόσοφοι, μελετητές (ημεδαποί και αλλοδαποί) δύο χιλιάδες χρόνια τώρα και βάλε…

Όλοι αυτοί, λοιπόν, αμφιταλαντεύονται αν η «Ελένη» είναι τραγωδία ή κάτι άλλο… Εσείς γιατί είστε τόσο απόλυτος;

Κακό αυτό! Αν ρίχνατε μια λιγότερο αβαθή ματιά στο κείμενο, θα εξακριβώνατε το αναμφισβήτητο, ότι στο έργο εμπεριέχονται συστατικά που θα ξεδιπλωθούν αργότερα στη Νέα Κωμωδία του Μενάνδρου καθώς και στην κατοπινή ευρωπαϊκή και παγκόσμια θεατρική παραγωγή.

Ο Θοδωρής Αθερίδης, λοιπόν, δεν θέτει – όπως γράφετε- την αρχαία ελληνική γραμματεία υπό αμφισβήτηση. Αντιθέτως! Αν είχατε δει την παράσταση θα διαπιστώνατε- είμαι βέβαιος γι΄ αυτόότι έχει διδάξει το έργο σεβόμενος το ήθος, το ύφος και το πνεύμα του ποιητή… Η παράσταση του Αθερίδη ήταν μια ανάσαση του φετινού θεατρικού θέρους! Γιατί αν παρακολουθήσατε το θεατρικό μας καλοκαίρι, εκτός της «Ελένης» και ελαχίστων άλλων εξαιρέσεων, κατά τα άλλα, πώς το λέει ο Διονύσιος Σολωμός; «Άλλος σου έκλαψε εις τα στήθια, αλλ΄ ανάσαση καμιά!».

Δείτε λοιπόν την παράσταση, ξαναδιαβάστε με προσοχή το έργο και επειδή είστε έντιμος, είμαι βέβαιος ότι θα… επανέλθετε, όπως τότε με το κινηματογραφικό έργο «Η ζωή των άλλων»…

Αυτά και θα συνεχίσω να σας εκτιμώ και να σας διαβάζω!

Μόνο με αγάπη, Ντίνος Καρύδης (που προσπαθεί να γίνει ηθοποιός)

ΥΓ: Τελικά η διαφορά σας με τον Θοδωρή Αθερίδη είναι ότι εκείνος αναρωτιέται, ενώ εσείς είστε απόλυτος! Λάθος, αλλά γι΄ αυτό είμαστε άνθρωποι, για να κάνουμε λάθη και να προσπαθούμεκαι να… επανερχόμαστε!!! Σας ευχαριστώ.

Είστε τόσο ταπεινόφρων με εκείνο το «προσπαθεί να γίνει ηθοποιός», αγαπητέ Ντίνο, αλλά πολύ λιγότερο στα εγκώμια (σωστά ή λάθος, θα τα κρίνει η ιστορία και η αισθητική…)

και- φευ- τόσο λάθος. Σε λάθος στήλη στείλατε την επιστολή σας για μια άλλη στήλη και λάθος ανθρώπους εννοείτε και… υπονοείτε. Τι κρίμα. Και ήμουν έτοιμη με τέτοιους διθυράμβους να προσπέσω ως Σμαράγδα Καρύδη-Ελένη στα ποδάρια της Θεονόης-Γιώργου Καπουντζίδη (σε πολύ πετυχημένη τραβεστί) και να παρακαλέσω για συγχώρεση (παρ΄ ότι δεν έχω καμία απολύτως σχέση με κανέναν «Ασυγχώρητο»μηδέ συγχωρεμένο, ευτυχώς).

ΥΓ: Δεν την στέλνετε στον «Ασυγχώρητο» την επιστολή σας;

Μπορεί εκείνος να σας πιστέψει.