Βάλτωσε η υποθαλάσσια

Από την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, στο οποίο έχουν προσφύγει κάτοικοι της Θεσσαλονίκης, εξαρτάται η κατασκευή της υποθαλάσσιας οδικής αρτηρίας της πόλης. Προς το παρόν το έργο έχει μπλοκάρει, όπως παραδέχθηκε χθες ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιώργος Σουφλιάς.

Η υποθαλάσσια αρτηρία, μαζί με το μετρό- το οποίο βρίσκεται στη φάση να συναρμολογηθούν οι μετροπόντικες- είναι τα έργα που εκτιμάται ότι θα δώσουν λύση στο έντονο κυκλοφοριακό πρόβλημα της Θεσσαλονίκης. Η σύμβαση για την κατασκευή της υποθαλάσσιας έχει υπογραφεί και κυρωθεί από τη Βουλή εδώ και ενάμιση χρόνο, παρά το γεγονός ότι κάτοικοι είχαν ήδη προσφύγει στο ΣτΕ, διαφωνώντας με παρεμβάσεις στη φυσιογνωμία της παραλιακής ζώνης και το Ανώτατο Δικαστήριο δεν έχει λάβει ακόμη απόφαση.

«Περιμένουμε την απόφαση. Εμείς δεν έχουμε ευθύνη», δήλωσε ο υπουργός, ο οποίος ωστόσο δεσμεύτηκε ότι παρά τα προβλήματα που υπάρχουν, η κυβέρνηση δεσμεύεται ότι η υποθαλάσσια θα κατασκευαστεί.

Εξάλλου, ο κ. Σουφλιάς παρά το γεγονός ότι προχθές, στη διάρκεια της επίσκεψής του στη Βόρεια Ελλάδα, δεσμεύτηκε ότι ολόκληρη η Εγνατία Οδός

ΟΜΟΛΟΓΗΣΕ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ

Ο Σουφλιάς χθες παραδέχθηκε ότι στο τμήμα Άραχθος- Δρίσκος θα παραδοθεί μόνο το ένα ρεύμα κυκλοφορίας αντί για ολόκληρο στο τέλος του 2008

θα δοθεί σε κυκλοφορία στο τέλος του 2008, χθες παραδέχθηκε ότι στο τμήμα από τη γέφυρα Αράχθου μέχρι τη σήραγγα του Δρίσκου θα παραδοθεί μόνο το ένα ρεύμα κυκλοφορίας. Ο υπουργός απέδωσε την καθυστέρηση στο πρόβλημα που αντιμετώπισε η κατασκευαστική εταιρεία ΑΕΓΕΚ και δήλωσε ότι το έργο θα ολοκληρωθεί από την εταιρεία Ιόνια Οδός, η οποία την εξαγόρασε.

Ο κ. Σουφλιάς επισκέφθηκε τα εργοτάξια του μετρό και του αερολιμένα «Μακεδονία» στη Θεσσαλονίκη και δήλωσε ότι ο πρώτος μετροπόντικας θα αρχίσει τη διάνοιξη της σήραγγας τον ερχόμενο Δεκέμβριο, διανύοντας απόσταση περίπου 10 μέτρων ημερησίως, σε βάθος που κυμαίνεται από 16 μέχρι 31 μέτρα.

Το συζητούν από το 1985
Σημειώνεται ότι η κατασκευή της υποθαλάσσιας οδικής σήραγγας στη Θεσσαλονίκη αναφέρθηκε για πρώτη φορά επίσημα το 1985, αφού προβλεπόταν από το νομοθετημένο Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης.

Το 1994, το ΥΠΕΧΩΔΕ προχώρησε στην αξιολόγηση των μέχρι τότε διατυπωμένων προτάσεων, από την οποία διαπιστώθηκε η αναγκαιότητα εμπεριστατωμένης και επιστημονικής τεκμηρίωσης και μελέτης του έργου. Τελικά, η προκαταρκτική μελέτη του έργου ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1997 και η έγκριση της επικρατέστερης εναλλακτικής λύσης έγινε από τον Νοέμβριο του 1998.

Η προμελέτη του έργου ολοκληρώθηκε το 1999 και τρία χρόνια αργότερα εγκρίθηκε η διακήρυξη της πρώτης φάσης (προεπιλογής). Εκδήλωσαν ενδιαφέρον επτά όμιλοι, αποτελούμενοι από 40 συνολικά εταιρείες (23 διεθνείς και 17 ελληνικές), από τους οποίους επελέγησαν στην επόμενη φάση του διαγωνισμού πέντε όμιλοι. Η δεύτερη φάση του διαγωνισμού (ανάδειξη του αναδόχου) ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2004. Στις 31-10-2006 υπογράφηκε η σύμβαση μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της αναδόχου κοινοπραξίας, η οποία κυρώθηκε από τη Βουλή στις 13-2-2007.


[ ΓΝΩΜΗ ] Το δίκαιο αίτημα ενός Πανεπιστημίου

Το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας ασφυκτιά. Στις υπάρχουσες κτιριακές του εγκαταστάσεις στη Θεσσαλονίκη έχει επέλθει το αδιαχώρητο. Η ανάγκη για αναβάθμιση της ποιότητας του εκπαιδευτικού έργου, αλλά κυρίως για τη στέγαση νέων ήδη δρομολογημένων έργων για ανάπτυξη της έρευνας και νέων καινοτόμων επιστημονι- κών δραστηριοτή- των, προσκρούει στην άρνηση του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για παραχώρηση των αμέσως παραπλεύρως του Πανεπιστημίου ευρισκομένων κτιρίων τού μέχρι πρόσφατα εκεί στεγαζομένου 424 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου.

Συντεχνιακά συμφέροντα εργαζομένων στο στράτευμα και κυρίως αποστράτων με τη γνωστή στον τόπο εσωκομματική τους δικτύωση, πραγματικότητα ιδιαίτερης σημασίας για τη σημερινή κυβερνητική πλειοψηφία, αντιτίθενται στην παραχώρηση. Για λόγους τόσο δικούς τους και ταυτόχρονα τόσο ιδιοτελείς! Κι όμως, οι χώροι αυτοί που σήμερα ερημώνουν και οι διατηρητέες εγκαταστάσεις του πρώην στρατιωτικού νοσοκομείου που σήμερα καταρρέουν, θα μπορούσαν με δαπάνες του Πανεπιστημίου Μακεδονίας όχι μόνο να συντηρηθούν και να ξανα-αποκτήσουν ζωή, αλλά και να συμβάλουν τα μέγιστα στη λύση του προβλήματος χώρων ενός δυναμικού και αναπτυσσόμενου δημόσιου πανεπιστήμιου, όπως το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Να δώσουν ακόμα μια ώθηση στην ανάπτυξη όχι μόνο του Πανεπιστημίου αλλά και της πόλης ευρύτερα.

Ο Στέλιος Δ. Κατρανίδης είναι καθηγητής και αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας