«Μαρτύριο πέρα από τα ανθρώπινα όρια»

«Οι εικόνες με κυνηγάνε έξι μήνες τώρα. Το βλέμμα του την τελευταία φορά που έφυγε από το σπίτι και το παραμορφωμένο πρόσωπό του που αντίκρυσα στην αναγνώριση. Αυτό που του έκαναν ήταν φρικτό. Πέρασε μαρτύριο πέρα από τα ανθρώπινα όρια».

Η κ. Βαρβάρα είναι η μητέρα του 34χρονου Παναγιώτη Κατάρα, που υπήρξε θύμα ενός από τα στυγερότερα εγκλήματα που έχουν γίνει στην Ελλάδα. Με εντολή «βαρόνου» ναρκωτικών βρήκε μαρτυρικό θάνατο για εκδίκηση και παραδειγματισμό, από έξι άτομα που εκτέλεσαν τις οδηγίες του. Τον περασμένο Φεβρουάριο, τον απήγαγαν και τον οδήγησαν σε δασική περιοχή της Πάρνηθας.

Έδεσαν τα χέρια του σε σχήμα σταυρού από κορμούς δένδρων, τον βασάνισαν και τον λιθοβόλησαν μέχρι θανάτου.

Το πτώμα βρήκε την 1η Μαρτίου ένας περιπατητής ο οποίος ειδοποίησε την Αστυνομία.

Το σκηνικό του εγκλήματος έδειχνε την πρωτοφανή μανία των δολοφόνων και εκδικητική βία. Το θύμα είχε βασανιστεί απάνθρωπα.

Τα πόδια του ήταν σφικτά τυλιγμένα με μονωτική ταινία.

Το κεφάλι τυλιγμένο μέχρι τα μάτια με ταινίες.

Το πρόσωπο δεν αναγνωριζόταν από τα αίματα και τις πληγές από τα χτυπήματα με πέτρες. Αυτό που διακρινόταν, ήταν τα σημάδια από τη μακροχρόνια χρήση ναρκωτικών. Χρειάστηκαν συστηματικές έρευνες πέντε μηνών, κατά τη διάρκεια των οποίων αστυνομικοί του Τμήματος Δίωξης Εγκλημάτων Κατά Ζωής υποδύθηκαν τους χρήστες ναρκωτικών για να φθάσουν στον βασικό προμηθευτή του θύματος. Διείσδυσαν στον καταυλισμό-γκέτο Αγ. Σωτήρα στο Μενίδι, όπου διαπίστωσαν ότι βαποράκια και φύλακες των ναρκωτικών ήταν ακόμη και παιδιά δέκα- δώδεκα χρόνων. Ο εντολέας και οι έξι δολοφόνοι εντοπίστηκαν και έπειτα από πολύ προσεκτική επιχείρηση συνελήφθησαν και βρίσκονται όλοι προφυλακισμένοι.

Λύνει τη σιωπή της. Η μητέρα του 34χρονου θύματος λύνει τη σιωπή της και μιλάει για τον αγώνα που έκανε για να σώσει το παιδί της από τα ναρκωτικά και δυστυχώς τον τραγικό επίλογο. «Τουλάχιστον σκέφτομαι ότι αυτοί που τον βασάνισαν τόσο, είναι στη φυλακή. Είναι μια παρηγοριά», λέει.

Ο Τάκης της ήταν το παιδί της διπλανής πόρτας που μεγάλωσε με τα δυο μικρότερα αδέλφια του σε μια ήσυχη γειτονιά της Νέας Ιωνίας. Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε πριν από δέκα χρόνια, όταν μπλέχτηκε στα ναρκωτικά, και μαζί η «οδύσσεια» της μητέρας του.

Μεγάλωσε, όπως λέει κ. Βαρβάρα, με πολλή στοργή, αφοσίωση και αγάπη. «Στα οκτώ του χρόνια είχε ένα ατύχημα. Είχε πέσει από φωταγωγό, από ύψος οκτώ μέτρων και είχε χτυπήσει. Παιδάκι ακόμα, ταλαιπωρήθηκε ένα μήνα στο νοσοκομείο με δυο χειρουργικές επεμβάσεις. Από τότε τον προσέχαμε παρά πολύ. Ήταν ο μεγαλύτερος, ο πιο ευαίσθητος και ο πιο αγαπημένος».

Μετά το λύκειο, στα 17 του ο Παναγιώτης εργάστηκε σε κατάστημα με ηλεκτρονικούς υπολογιστές της γειτονιάς του. Μέχρι τα 23 του, πήγαινε πολύ καλά στη ζωή του. Πήγε φαντάρος, απολύθηκε, συνέχισε να εργάζεται σε συνεργείο αυτοκινήτων. Δεν του έλειπε τίποτα. Είχε το αυτοκίνητό του, τη μοτοσυκλέτα του. Για τη μητέρα του, ο Τάκης παρασύρθηκε από έναν παλιό του φίλο χρήστη, ο οποίος τον πλησίασε σε μια δύσκολη στιγμή της ζωής του, ύστερα από ερωτική απογοήτευση.

«Έτρεξα παντού». Η κ. Βαρβάρα τυχαία ανακάλυψε την εμπλοκή του γιου της με τα ναρκωτικά. «Όταν κατάλαβα ότι ήταν εξαρτημένος τον έτρεξα παντού. Τότε ακόμα, ήθελε να αποτοξινωθεί. Μέσα σε τέσσερα χρόνια εξαντλήσαμε όλα τα γνωστά προγράμματα αποτοξίνωσης. Πηγαίναμε από τη μια στην άλλη θεραπευτική κοινότητα». Στο τελευταίο πρόγραμμα ο Τάκης παρουσίασε υποτροπή και πήρε χάπια. Σύμφωνα με τους κανονισμούς, έπρεπε να φύγει.

Αν και η κατάστασή του είχε επιδεινωθεί, ο Παναγιώτης δεν απομακρύνθηκε τελείως από το σπίτι του. Από τα ναρκωτικά το πόδι του παρουσίασε θρομβώσεις και έπειτα από ένα τροχαίο ατύχημα κούτσαινε. Στην πιάτσα τον αποκαλούσαν «κουτσό» επειδή επαιτούσε με το μόνιμα πρησμένο πόδι του τυλιγμένο σε σακούλα.

Ήταν αρχές Φεβρουαρίου, λίγες ημέρες πριν από τον μαρτυρικό θάνατό του, όταν τον είδε τελευταία φορά η μητέρα του. «Είμαι χάλια», μου είπε. «Προσπάθησα να τον κρατήσω στο σπίτι. “Μητέρα, δεν μπορείς να καταλάβεις τι είναι αυτό το πράγμα”. Ήταν το τελευταίο βλέμμα».

Έξι άτομα εκτέλεσαν τις εντολές του βαρόνου ναρκωτικών

Εφιάλτης η ώρα της αναγνώρισης

O εφιάλτης για την κ. Βαρβάρα ήταν η ώρα της αναγνώρισης. «Δεν ήθελα να παραδεχθώ την αλήθεια. Δεν είναι αυτός ο γιος μου, επέμενα. Η δικαιολογία που βρήκα, ήταν ότι δεν φορούσε το μπουφάν με το οποίο έφυγε από το σπίτι. Το πρόσωπο δεν αναγνωριζόταν. Έβλεπα τα ρούχα του που εγώ είχα αγοράσει και επέμενα. Όχι δεν είναι αυτό το παιδί μου. Δεν ήθελα να το παραδεχθώ. Είδα στη συνέχεια τις τομές από τα χειρουργεία. Μετά δεν θυμάμαι τίποτα. Το μόνο που θυμάμαι αμυδρά, είναι ότι βρέθηκα σε γραφείο για κατάθεση. Δεν θυμάμαι καν τι είπα στον άνθρωπο. Πώς επέστρεψα στο σπίτι. Τι έγινε μετά. Μέρες αργότερα είπα στον αστυνομικό ότι μπορεί να έχω κάνει λάθος και αυτός μου απάντησε, “δυστυχώς ταυτοποιήθηκε, είναι αυτός”».


Μπήκαν στις πιάτσες ναρκωτικών

Από την εμπειρία τους οι αξιωματικοί της Ασφάλειας, μόλις βρέθηκαν μπροστά στο σκηνικό του εγκλήματος κατάλαβαν ότι η υπόθεση είχε σχέση με ναρκωτικά. Φαινόταν ότι ο νέος είχε βασανιστεί για να αποκαλύψει κάτι και ότι οι δράστες τον αποτελείωσαν λιθοβολώντας τον από εκδίκηση και για παραδειγματισμό.

Τρεις νεαροί αστυνομικοί της Ασφάλειας ανέλαβαν να διεισδύσουν στις πιάτσες, να έλθουν σε επαφή με χρήστες και να συλλέξουν πληροφορίες.

Έπειτα από έρευνες που διήρκεσαν πάνω από δύο μήνες, οι αστυνομικοί μέσω των επαφών τους με χρήστες κατάφεραν να βρουν τον βασικό προμηθευτή του Παναγιώτη. Έναν μεγαλέμπορο ναρκωτικών στο Μενίδι, που δεν τολμούσε να τον πλησιάσει κανείς.

Οι φήμες στην πιάτσα των χρηστών πελατών του «βαρόνου» ανέφεραν ότι «έβαλε ανθρώπους και έβγαλαν από τη μέση ένα πρεζόνι». Οι πληροφορίες ακόμα ήταν γενικές και συγκεχυμένες. Με δόλωμα έναν άλλο χρήστη, οι αστυνομικοί έφθασαν στην πληροφορία για το κίνητρο. Το θύμα είχε κλέψει ηρωΐνη από την «καβάτζα» του εμπόρου, την οποία όμως επιτηρούσε συνέχεια παραμένοντας ώρες μέσα σε ένα κλειστό φορτηγό ο 12χρονος γιος του προμηθευτή, ο οποίος αντιλήφθηκε τον Παναγιώτη και τον φίλο του. Ο έμπορος αρχικά μέσω ανθρώπων του, τους έστειλε μηνύματα ζητώντας να του επιστρέψουν το εμπόρευμα.

Δεν υπάκουσαν και πούλησαν μέρος της ποσότητας.

Έξαλλος ο «βαρόνος» μέσω του αδελφού του έδωσε την παραγγελία σε χρήστες και πελάτες του, δύο ομογενείς από τη Ρωσία, έναν Έλληνα και δύο Τσιγγάνους, να «παραδειγματίσουν» τον χρήστη.