Έβγαλα από πάνω μου… έναν άνθρωπο
Για το πώς έφτασα να ζυγίζω 158 κιλά- 1,70 μ. άνθρωπος- δεν έχω να σας αποκαλύψω κάποιο φοβερό μυστικό. Όλοι όσοι πίστεψαν κάποια στιγμή ότι το φάρμακο που θα τους απαλλάξει από τα βάσανά τους βρίσκεται στο… ψυγείο τους, γνωρίζουν ότι έρχεται μια μέρα που θα προτιμούσαν να ανέβουν στο Έβερεστ παρά στη ζυγαριά. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις, είναι να καταπίνεις συχνά και γρήγορα!
Μάλλον σάς ενδιαφέρει περισσότερο η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος: Το πώς από τον Σεπτέμβριο του 2005- τον «μαύρο Σεπτέμβρη» της ζωής μου- κατάφερα να μείνω ακριβώς ο μισός: 79 κιλά. Θα σας το πω το «μυστικό» μου, αλλά πολύ φοβάμαι ότι θα σας απογοητεύσω. Διότι δεν τοποθέτησα δακτύλιο στο στομάχι, δεν πήρα φάρμακα ή άλλα σκευάσματα, δεν ίδρωσα στο γυμναστήριο, δεν επισκέφθηκα διαιτολόγο, δεν έχω καν κάποια «μαγική» δίαιτα να σας προτείνω. Το αντίθετο, μάλιστα. Φιλοδοξώ αυτό το κείμενο να είναι το μανιφέστο ενός κοιλιόδουλου που έκανε την επανάστασή του, περιφρονώντας όλα τα must της ακμάζουσας βιομηχανίας της δίαιτας. Θέλω να σας πω πολύ απλά, ότι τον καλύτερο διαιτολόγο θα τον βρείτε μέσα σας- και είναι γυναίκα: η θέληση!
Η σταγόνα… Χρειάστηκε βέβαια να πέσω πολύ χαμηλά στην εκτίμησή μου πριν βάλω αυτό το στοίχημα με τον εαυτό μου, δεν μπορώ όμως να θυμηθώ ποια ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Το βλέμμα συμπόνιας μιας φίλης από τα παλιά που είχε να με δει αρκετά χρόνια και έπαθε σοκ; Η ευγενική αεροσυνοδός που μόλις κάθησα στη θέση μου έτρεξε να μου φέρει ένα πρόσθετο κομμάτι της ζώνης ασφαλείας για να κλείσει; Ο γιατρός που μου εξήγησε ότι δεν μπορούσα να υποβληθώ σε μέτρηση οστικής μάζας επειδή το μηχάνημα «σηκώνει» μέχρι 140 κιλά; Το ότι δεν τολμούσα να μπω σε κινηματογράφο επειδή τα καθίσματα τα έβρισκα πολύ… μικρά; Το ταξίδι στη Σαντορίνη την οποία λίγες ημέρες πριν από τη μεγάλη απόφαση επισκέφθηκα, αλλά ποτέ δεν τη γνώρισα επειδή αρνήθηκα να ανέβω πάνω από μία φορά τα εξουθενωτικά σκαλιά του ξενοδοχείου;
«Ανάπηρος». Όλα αυτά μάλλον θα σας φαίνονται αστεία. Μπορεί και να είναι. Το πραγματικά τραγικό είναι άλλο: ότι επί χρόνια επέτρεπα στην απόλαυση του φαγητού να μου στερεί σχεδόν όλες τις άλλες απολαύσεις της ζωής! Με μια δόση υπερβολής, ήμουν ανάπηρος στα 43 μου χρόνια.
«Από Δευτέρα αρχίζω δίαιτα»! Κανείς από τους δικούς μου ανθρώπους δεν με πήρε στα σοβαρά εκείνο το Σαββατόβραδο της 24ης Σεπτεμβρίου 2005. Δεν τους αδικώ. Επί χρόνια με κοιτούσαν παρακλητικά προσπαθώντας να μου πουν ότι, αν δεν χάσω κάποια κιλά, θα πάω «σαν το σκυλί στ΄ αμπέλι»- κι εγώ τους αγνοούσα. Έχει περάσει απ΄ το μυαλό μου η ιδέα ότι μπορεί και να ήθελα να αυτοκτονήσω, αν και μάταια προσπαθώ να βρω έναν λόγο. Ίσως να τον ξέρει ο άλλος μου μισός, αυτός που άφησα πίσω. Τους ζητώ συγγνώμη που δεν κατάφεραν να με πείσουν, αλλά τώρα ξέρω το γιατί- και το γνωρίζουν κι εκείνοι: η δίαιτα είναι καθαρά προσωπική υπόθεση, όπως και κάθε επιλογή τρόπου ζωής. Κοιτάζοντας πίσω στον χρόνο συνειδητοποιώ πως, κάθε φορά που προσπάθησα να κάνω το χατίρι κάποιου άλλου και να αρχίσω δίαιτα, απλώς κορόιδευα τον εαυτό μου. Μοιραία και τον άλλον.
Το τι ακριβώς θα έπρεπε να κάνω, ήταν το τελευταίο που με απασχολούσε. Ποιος από εμάς δεν γνωρίζει ότι ένα ταψί παστίτσιο παχαίνει περισσότερο από ένα… κοτέτσι βραστά κοτόπουλα; Ότι ένα κομμάτι από την πίτσα μάς προσφέρει απλόχερα θερμίδες αλλά δεν μας χορταίνει, ενώ μια μπριζόλα το αντίθετο; Σοβαροί να είμαστε! Άλλο με προβλημάτιζε: μήπως μαζί με τα πρώτα κιλά έχανα και το κίνητρο.
Στον Παράδεισο. Τέλος πάντων, ξεκίνησα. Ήμουν αποφασισμένος να διαβώ την Κόλαση με υπομονή, αλλά πολύ σύντομα- από τις πρώτες κιόλας εβδομάδες – βρέθηκα να περπατάω στον Παράδεισο! Θυμήθηκα πώς είναι να ξυπνάς ξεκούραστος, να περπατάς δίπλα στη θάλασσα χωρίς να σε εγκαταλείπει η μέση σου, να συμμετέχεις σε όποια «τρέλα» σκεφτεί η παρέα, να αγοράζεις τα ρούχα που σου αρέσουν και όχι μόνο εκείνα που σου κάνουν. Ένιωσα να ταξιδεύω αντίστροφα στον χρόνο, πίσω στα 40 μου και… βγάλε. Ανακάλυψα καινούργιες, υπέροχες γεύσεις- και η γυναίκα μου με την πεθερά μου νέους τρόπους μαγειρέματος. Ξέχασα σε ποιο συρτάρι έχω βάλει τα παυσίπονα για τον πονοκέφαλο. Αφήστε που ο γιατρός μου διάβασε τα αποτελέσματα των αιματολογικών μου εξετάσεων χωρίς να κουνάει το κεφάλι του! Τίποτε πια δεν μπορούσε να μου χαλάσει το κέφι ούτε καν ο συνάδελφος που, ενώ είχα χάσει 15 κιλά, με ρώτησε αν… πάχυνα κι άλλο! Κάθε Σάββατο πρωί, η ζυγαριά (ειδική παραγγελία και αυτή- κανονική… γεφυροπλάστιγγα για νταλίκες!) με χτυπούσε φιλικά στον ώμο. Κάθε μέρα που περνούσε, τα έκπληκτα βλέμματα των ανθρώπων που είχαν να με δουν κάμποσο καιρό με διαβεβαίωναν ότι βρίσκομαι στον σωστό δρόμο. Έτρωγα αρκετά για να μην πεινάω, αλλά έτσι κι αλλιώς με χόρταινε η ικανοποίηση!
Οι δύσκολες στιγμές. Υπήρξαν και δύσκολες στιγμές. Σε κάθε Παράδεισο καραδοκεί ένας όφις, αλλά στην περίπτωσή μου ο… Αδάμ δεν «τσίμπησε» και η… Εύα κάθε άλλο παρά συμμάχησε με το φίδι. Προσπαθούσα να αποφύγω τις κακοτοπιές (άλλοι τις λένε και πειρασμούς) και όταν αυτό ήταν αδύνατον, κατέφευγα σε ό,τι μπορούσε να μου θυμίσει αυτό από το οποίο έτρεχα να ξεφύγω: μια παλιά φωτογραφία (κράτησα αρκετές από την εποχή που ήμουν για λύπηση) ή το παντελόνι που φορούσα εκείνη την τελευταία μέρα της αυτοκαταστροφικής ζωής μου. Ένα γερό σοκ πάντοτε κόβει την όρεξη!
Τώρα με ρωτούν αν συνεχίζω τη δίαιτα. Μα, ποτέ δεν έκανα δίαιτα! Ποτέ ένα κομμάτι χαρτί δεν μου υπαγόρευσε τι, πόσο και πότε να φάω. Ποτέ δεν έβαλα χρονοδιάγραμμα ή ημερομηνία λήξεως. Αυτό που έκανα, ήταν να δω τη ζωή αλλιώς. Μοιραία, λοιπόν, είδα και το πιάτο μου με άλλο μάτι. Και ελπίζω, αυτό να μην αλλάξει ποτέ!
10 «τρικ» που μπορεί να σας βοηθήσουν
1Τρώτε περισσότερες φορές μέσα στην ημέρα και μειώστε, όσο πιο πολύ μπορείτε, τις ποσότητες. Η αίσθηση ότι σε 2-3 ώρες θα φάτε και πάλι, έστω δυο- τρεις μπουκιές, θα σας κάνει να μην προσπαθείτε να χορτάσετε… προκαταβολικά, φοβούμενοι ότι δεν θα αντέξετε μέχρι το επόμενο γεύμα.
2 Εντοπίστε τις 2-3 μεγαλύτερες αδυναμίες σας, δηλαδή τις παχυντικές τροφές που συνηθίζετε να τρώτε περισσότερο και σε ανεξέλεγκτες ποσότητες, και αν δεν μπορείτε να τις βγάλετε εντελώς από την καθημερινότητά σας, αντικαταστήστε τις με κάποια υποκατάστατα. Για παράδειγμα, αν καταναλώνετε πολλή φέτα, βάλτε στη θέση της ανθότυρο. Αν πίνετε πολλή μπίρα, προσπαθήστε να καλύψετε την ανάγκη σας για αλκοόλ με λευκό κρασί ή τσίπουρο. 3 Κάντε μια λίστα με τροφές- κυρίως σνακ- που δεν παχαίνουν (ή παχαίνουν πολύ λιγότερο από τις άλλες) αλλά σας αρέσουν κιόλας. Για παράδειγμα, στήθος βραστής ή ψητής γαλοπούλας σε φέτες, κριθαρένια παξιμαδάκια, καρότα ή ένα φρούτο. Στις «δύσκολες» στιγμές διαλέξτε κάποια από αυτές και σβήστε την πείνα σας. Μην αφήνετε ποτέ τον εαυτό σας να πεινάσει πολύ, αλλά ούτε και να χορτάσει πολύ.
4 Δοκιμάστε καινούργιες, διαφορετικές συνταγές για κάποια από τα φαγητά που σας αρέσουν. Για παράδειγμα, αν λατρεύετε τις μακαρονάδες, μη στερηθείτε εντελώς τα μακαρόνια, αλλά φάτε τα χωρίς «αμαρτωλές» σάλτσες, με λίγο τριμμένο τυρί ή μια απλή σάλτσα με βάση τη φρέσκια ντομάτα. Μαγειρέψτε τα λαδερά σας με ελάχιστο λάδι και προσθέστε στο πιάτο σας λίγο ωμό ελαιόλαδο. Ζυμώστε τα μπιφτέκια σας χωρίς ψωμί, με λίγη ντομάτα.
5 Πίνετε άφθονο νερό. Πέρα από το γεγονός ότι βοηθάει στην αποτοξίνωση του οργανισμού- όπως λένε οι ειδικοί- σας δίνει την αίσθηση του κορεσμού.
6Αλλάξτε, αν μπορείτε, κάποιες φαινομενικά αθώες μικρές καθημερινές συνήθειές σας. Δοκιμάστε, για παράδειγμα, να συνηθίσετε να πίνετε τον καφέ σας σκέτο. Αν μέχρι σήμερα βάζατε 2-3 κουταλιές ζάχαρη και πίνατε 2-3 καφέδες την ημέρα, θα γλιτώσετε πολλές «τζάμπα» θερμίδες.
7 Σηκωθείτε από το τραπέζι λίγο πριν βεβαιωθείτε ότι χορτάσατε. Σε λίγα λεπτά θα καταλάβετε ότι πράγματι δεν πεινούσατε άλλο.
8 Κόψτε ή περιορίστε το αλάτι. Δοκιμάστε το πιπέρι ή κάποια άλλα μπαχαρικά ή μυρωδικά, ανάλογα με το φαγητό.
9 Βρείτε ενδιαφέροντα που θα γεμίσουν κάποιες ώρες αμηχανίας. Γιατί αυτές είναι οι πιο «επικίνδυνες» ώρες.
10 Μη διστάζετε να επιβραβεύετε τον εαυτό σας τρώγοντας πού και πού κάτι που σας έλειψε πολύ. Τον πρώτο καιρό μια- δυο φορές τον μήνα και στη συνέχεια πιο συχνά. Θα σας βοηθήσει να συνειδητοποιήσετε ότι δεν είστε ισόβια καταδικασμένος σε οποιαδήποτε στέρηση. Άλλωστε, είπαμε: Αυτή η «δίαιτα» δεν έχει «απαγορεύεται»!













