Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Τα (κροκοδείλια) δάκρυά τους είναι καυτά

Θυμάστε το αμίμητον «ε, κάηκαν κάτι δέντρα»- και ήταν μερικές εκατοντάδες έως χιλιάδες δέντρα στον ιερό Κρόνιο Λόφο της αρχαίας Ολυμπίας, αλλά η υπουργάρα τα έβλεπε ως μυρμήγκια, ως «κάτι» μέχρι ένα ποταπό τίποτα;

Θυμάστε και εκείνες τις δηλώσεις ότι δεν λειτούργησε, λέει, το σύστημα πυροπροστασίας και πυρόσβεσης- που είχε πληρωθεί πανάκριβα (ποιος ξέρει και τι μπαχτσίσια θα περιλαμβάνονταν σ΄ αυτό το «πανάκριβα»)- στο μουσείο της αρχαίας Ολυμπίας και στον Λόφο;

Ε, τώρα αποδεικνύεται ότι παρά την έγκριση νέου συστήματος πυροπροστασίας για την Ολυμπία, ο κατακαημένος Κρόνιος Λόφος έμεινε στην απ΄ έξω. Δεν πά΄ να καεί, σου λέει, αφού σε 10-15-20 χρόνια θα ξαναγίνει πράσινος ο Λόφος.

Πάλι καλά, μάλιστα, που υπήρξε ιδιωτική χορηγία για τα συστήματα πυρόσβεσης, διότι οι του εκ-Πολιτισμού μας μόνο για φανφάρες εγκαινίων και άλλα χαριτωμένα είναι, αλλά όταν είναι για να βάλουν το χέρι στην τσέπη βρίσκουν καβούρια, διότι τα έχουν ροκανίσει όλα οι μίζες, τα λαμόγια, οι κουμπάροι, οι κολλητοί, τα ταξιδάκια αναψυχής (ουάουυυυ, να δει κανείς ποσά που έχει φάει σε ανάλογα ταξιδάκια στέλεχος της κρατικής «μηχανής» της κινηματογραφίας μας, αναίσχυντα και αχόρταγα, και να μην το πιστεύει…).

Και άντε, θα βάλουν κρουνούς πυροσβεστικούς ολούθε. Και κολονάκια. Και πυροσβεστικές φωλεές οι «σοφοί» του εκ-Πολιτισμού μας. Αλλά με τι νερό; Που δεν έχουν κάνει ούτε μία μελέτη για τη διαχείριση του νερού από τον Αλφειό (μήπως περιμένουν κι αυτή να τους την πληρώσει άλλος;)

Από μεγάλα λόγια κατά της φωτιάς (ούτε αποζημιώσεις έχουν δώσει ακόμη, παρά μόνον στους καταφερτζήδες)

χορτάσαμε, από τους σεμνούς και ταπεινούς και με μηδενική ανοχή στη διαφθορά (ωραίο ανέκδοτο αυτό). Από έργα όμως… νούλα. Αιδώς!


Τα ΄λεγε ο παππούς Αριστοφάνης

Προς Φοίβη Αθηναίου Το φετινό θεατρικό καλοκαίρι σημαδεύτηκε από τον πόλεμο που ξέσπασε για τον τρόπο που ο κ. Λιγνάδης δίδαξε τους «Βατράχους» του Αριστοφάνη. Μέσα στον γενικό χαμό των δηλώσεων, των κριτικών, των καταγγελιών και των ανταπαντήσεων χάθηκε ο λόγος του μεγάλου ποιητή, αγνοήθηκαν τα πολιτικά μηνύματα, δεν έγιναν οι απαραίτητες αναφορές και συγκρίσεις, του τότε και του σήμερα.

Πώς ήταν, άραγε, η Αθήνα εκείνα τα χρόνια; Ο Χρυσός Αιώνας έχει τελειώσει.

Η πόλη βρίσκεται σε πτώση, σε παρακμή. Οι πολιτικοί ηγέτες είναι ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα. Οι άνθρωποι του πνεύματος δεν έχουν τίποτα να πουν.

Ο Αριστοφάνης προσπαθεί να ανακόψει τον κατήφορο με το μοναδικό όπλο που έχει στα χέρια του. Γράφει τους «Βατράχους», με την ελπίδα ότι οι Αθηναίοι θα ξυπνήσουν. Δεν παίζει, δεν τους χαϊδεύει τ΄ αυτιά, τους μαστιγώνει κανονικά για τις επιλογές τους. Ας θυμηθούμε τι τους λέει:

Χορός: «Όποιους από τους πολίτες γνωρίζουμε ότι είναι ευγενείς, συνετοί, δίκαιοι, καλοί και ενάρετοι, μεγαλωμένοι στις παλαίστρες, γαλουχημένοι με μουσική και χορό, τους βρίζουμε και τους χλευάζουμε».

Τους ξεγάνωτους ντενεκέδες, όμως, τους παράλογους, τους δούλους των παθών τους, τους ξενόφερτους, τους πονηρούς και τα καθάρματα που η πόλη παλαιότερα δεν θα χρησιμοποιούσε ούτε για χαμάληδες, τους ψηφίζουμε σε όλα τα πόστα.

«Αλλά και τώρα ακόμα, ανόητοι, ξυπνήστε και βάλτε μπροστά τους άξιους. Αν αυτοί πετύχουν, έπαινο εσείς θα πάρετε. Αν σας κρεμάσουν, χαλάλι θα πουν οι γνωστικοί: σε ακριβή κρεμάλα κρεμαστήκατε».

Ο Αριστοφάνης τα λέει στους Αθηναίους 2.500 χρόνια πριν και «ανεβάζει» από τον Άδη τον Αισχύλο…

Σήμερα, την εποχή των κουμπάρων, των Ζαχόπουλων, των Παυλίδηδων, των Τσιτουρίδηδων, σήμερα που η λογική της αρπαχτής έχει γίνει δόγμα, σήμερα που η γενιά των 700 ευρώ ψάχνεται και ψάχνει γκρεμίζοντας ό,τι την πνίγει, που η ανασφάλεια και η ηττοπάθεια κυριαρχούν, σήμερα που ο λόγος του Αριστοφάνη είναι επίκαιρος όσο ποτέ άλλοτε, υπάρχει άραγε ελπίδα;

Πάνος Μπόζος, μαθηματικός, δημοτικός σύμβουλος Κηφισιάς Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, αγαπητέ Πάνο. Η ελπίδα να μην τα φάνε και τα ρημάξουν όλα για όλαααααα.


Βολικές «ατυχίες»

Κυρία Φοίβη μου, Ξέρω πως ακούγονται σαν περσινά ξινά σταφύλια, αλλά δεν μπορούσα να μην το μοιραστώ μαζί σας. Θεωρείτε κι εσείς, αλήθεια, πως είναι τυχαίο ότι και οι δύο ομάδες των 4Χ100 των Ηνωμένων Πολιτειών (ανδρών και γυναικών) έχασαν από «λάθος» και «ατυχία» τη σκυτάλη;

Και έτσι δεν βρέθηκαν στον τελικό- φαβορί και οι δύο- για να ξεφτιλιστούν από τους εξαιρετικούς δρομείς της έκπληξης των Αγώνων, Τζαμάικας, που μάλιστα στην περίπτωση των 4Χ100 ανδρών έσπασαν και το παγκόσμιο ρεκόρ, όπως και στα 100 μ. και στα 200 μ. (ο Ουσέιν Μπολτ).

Δεν θα μου το βγάλετε από το μυαλό- κι ας τελείωσαν οι Αγώνες- πως ήταν στημένες «ατυχίες» για τους συχνά τόσο υπερόπτες αθλητές.

Νίκος Κατραμόπουλος Όπως και να ΄χει, από ό,τι έμαθα, αγαπητέ Νίκο, ο Ουσέιν Μπολτ και οι λοιποί περνούσαν από αντιντόπινγκ κοντρόλ κάθε τρεις και λίγο στο Πεκίνο. Και θα εξακολουθήσουν. Είναι να μην έχεις στο τσεπάκι σου την WΑDΑ…