[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Ο «χρυσός» ελεύθερος χρόνος

Το ρεπορτάζ της εφημερίδας για τον γραφίστα που κάνει τουλάχιστον τρεις μήνες διακοπές τον χρόνο- όταν τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι οι εννέα στους δέκα Έλληνες αποδρούν μόνο μία έως δύο εβδομάδες ετησίως- ταξιδεύοντας από πόλη σε πόλη και από χώρα σε χώρα (σε εννέα ευρωπαϊκές πόλεις αυτό το καλοκαίρι), μου πάτησε έναν «κάλο» που πονάει πολύ. Ο τυχερός Έλληνας έχει επιλέξει τα τελευταία χρόνια να έχει ελεύθερες επαγγελματικές συνεργασίες και γι΄ αυτό δεν διαθέτει ιδιαίτερα ανθηρά οικονομικά, αλλά είναι- όπως λέει ο ίδιος – πλούσιος, γιατί «ο ελεύθερος χρόνος είναι χρυσός». Προσυπογράφω….

Θυμήθηκα τον φίλο, πετυχημένο μεγαλοδικηγόρο στα ναυτιλιακά, που κάθε χρόνο, εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία, με διαβεβαιώνει με στόμφο ότι «εφέτος μόνο» θα εργασθεί πολύ και μετά θα αγοράσει ένα μεγάλο τζιπ και θα γυρνάει όλα τα βουνά της Ελλάδας για τουλάχιστον έξι μήνες τη χρονιά. Και κάθε χρόνο κάνει όλο και λιγότερες διακοπές, κάθε χρόνο απομακρύνεται όλο και περισσότερο από το όνειρό του.

Η παρέα των εφήβων, με την οποία θέλησα να συζητήσω την περίπτωση του ρεπορτάζ, ήταν συνειδητοποιημένη και κατασταλαγμένη στις πεποιθήσεις της επί του θέματος: «Θα έπρεπε τη μισή εβδομάδα να δουλεύουμε και την υπόλοιπη να έχουμε ελεύθερο χρόνο για ταξίδια, σπορ, εκδρομές και ποιοτική ψυχαγωγία», μου είπαν, χωρίς καμία διάθεση «λούφας»… «Και αυτό σκοπεύουμε να κάνουμε εμείς- έστω και με λιγότερα χρήματα ή χωρίς ΄΄καρέκλες΄΄΄», πρόσθεσαν. «Την εποχή άλλωστε των κομπιούτερ, οι προτάσεις και οι εναλλακτικές λύσεις είναι πολλές…».

Και με αποτέλειωσαν με τη σκληρή ειλικρίνεια της ηλικίας τους: «Εσείς δεν ζείτε, φυτοζωείτε!». Ποτέ δεν είναι αργά- αρκεί να το πάρει κανείς στα σοβαρά…