Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Διπλή αστοχία

ΣΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ επικεντρώνεται και πάλι η συζήτηση, με αφορμή τον εκτροχιασμό του προϋπολογισμού. Η υστέρηση στην είσπραξη των προβλεπόμενων εσόδων είναι τεράστια, με αποτέλεσμα το άνοιγμαδηλαδή η λεγόμενη μαύρη τρύπα- να έχει φτάσει το 1,5 δισ. ευρώ. Έτσι, η κυβέρνηση που καυχιόταν μέχρι πρότινος ότι μόνο μειώνει τους φόρους και δεν τους αυξάνει, ετοιμάζεται τώρα για νέες φορολογικές επιβαρύνσεις ώστε να περισώσει ό,τι μπορεί.

Τι γίνεται όμως με το σκέλος των δαπανών, από όπου υποτίθεται ότι θα έρχονταν όλες οι λύσεις; Οι πρωτογενείς δαπάνες κινούνται και πάλι πολύ πάνω από τον στόχο, παρά το γεγονός ότι έχει επιχειρηθεί η συμπίεσή τους με τη μεταφορά για αργότερα όσων είναι δυνατόν. Μόνο στις δαπάνες των τόκων υπάρχει μείωση, πλην όμως προσωρινή, καθώς οι τόκοι δεν μπορεί να μην πληρωθούν, έστω και με καθυστέρηση. Όσο για την… περίφημη σπατάλη την οποία θα κατέπνιγε η μεταρρυθμιστική πολιτική της κυβέρνησης, φαίνεται ότι ακόμη δεν μπόρεσε να την εντοπίσει το οικονομικό επιτελείο.

Υπάρχει βεβαίως η δικαιολογία της διεθνούς κρίσης που εν μέρει ευθύνεται για κάποια επιδείνωση και στα δημοσιονομικά μεγέθη, όπως π.χ.

στην είσπραξη των φόρων.

Όχι όμως τόσο, ώστε να έχουμε φτάσει και πάλι στο χείλος της επιβολής καθεστώτος επιτήρησης από τις Βρυξέλλες.

Γιατί εκεί έχουμε φτάσει και πάλι- και αυτή τη φορά χωρίς απογραφή και μεταφορές αμυντικών δαπανών από έτος σε έτος. Απλώς επειδή οι δύο βασικοί στόχοι- υποσχέσεις της οικονομικής πολιτικής, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και η περιστολή της σπατάλης, δεν προσεγγίστηκαν ούτε κατά το ελάχιστο.