Η Αφρική του αίματος και της ελπίδας

Η Αφρική συνεχίζει να ματώνει και το Πρώτο Φεστιβάλ Αφρικανικών Ταινιών στην Αθήνα μάς γνωρίζει μιαν άλλη Μαύρη Ήπειρο
O αγωνιστής για την ελευθερία του Κονγκό στις αρχές του ΄60, ο Πατρίς Λουμούμπα, είναι, ακόμα, μορφή-σύμβολο στην Αφρική αλλά και στη Δύση. Και το πολυβραβευμένο φιλμ- όχι ντοκιμαντέρ- «Lumumba» παραγωγής 2001, σκιαγραφεί την ιστορία του. Τους αγώνες του, την άνοδό του στην εξουσία και τη βάναυση δολοφονία του. Αξιοποιώντας πρόσφατες ανακαλύψεις και ιστορικά τεκμήρια, ο γεννημένος στην Αϊτή και μεγαλωμένος στο Κονγκό συγγραφέας και σκηνοθέτης Ραούλε Πεκ, συνθέτει με συναισθηματική φόρτιση το προφίλ του ασυμβίβαστου ηγέτη που πάλεψε να οικοδομήσει ένα ανεξάρτητο κράτος που βρισκόταν μέχρι τότε υπό την κυριαρχία του Βελγίου… Ενώ στην προβολή της ταινίας στις 8/9 στον Ιανό θα παραβρεθεί ο γιος του Πατρίς Λουμούμπα, Φρανσουά.

Η ιστορία της Αφρικής όμως είναι

ΙΝFΟ

Πρώτο Φεστιβάλ Αφρικανικών Ταινιών. Από τις 11 έως τις 17 Σεπτεμβρίου, στο «Τριανόν», με 27 ταινίες και ντοκιμαντέρ σε πρώτη προβολή και 7 ταινίες από όλο τον κόσμο.

μια ιστορία αίματος, που, δυστυχώς, δεν σταματά με την αποχώρηση των Δυτικών αποικιοκρατών καθώς στη συνέχεια ήρθαν οι πόλεμοι μεταξύ φυλών και ξένων συμφερόντων που τις ήλεγχαν… Έτσι, οι κτηνωδίες των Σουδανών και των συμμάχων τους καταγράφονται από τρεις ανεξάρτητους κινηματογραφιστές- Αΐσα Μπέιν, Τζεν Μάρλοου, Άνταμ Σαπίρο- στο φιλμ «Νταρφούρ: Ημερολόγια πολέμου» (Darfur diaries: Μessage from home)- παραγωγής ΄06 – που επελέγη από τη Διεθνή Αμνηστία ώστε να εκπαιδεύει εφεξής τα μέλη της, αλλά και δείξει στον κόσμο ολόκληρο την ανθρώπινη κτηνωδία.

Οι κινηματογραφιστές διασχίζουν τη σουδανική μεθόριο με προορισμό τα εδάφη των ανταρτών, με σκοπό να καταγράψουν τις κτηνωδίες στο Νταρφούρ. Και οι εικόνες που βλέπουμε στην ταινία τους είναι, όντως, ανατριχιαστικές καθώς αποκαλύπτουν τα φρικαλέα εγκλήματα πολέμου που διαπράττονται από την κυβέρνηση του Σουδάν.

Οι αντάρτες που άρχισαν τον εμφύλιο πόλεμο στη Σιέρα Λεόνε, πριν από δεκαπέντε χρόνια, ήθελαν μόνο ένα πράγμα: διεκδικούσαν τον φυσικό πλούτο της χώρας τους από τις ξένες πολυεθνικές, ώστε να παύσει η εκμετάλλευση του λαού τους. Η απάντηση ήταν άμεση. Άγριος πόλεμος ξέσπασε σε αυτήν τη χώρα με βομβαρδισμούς, βασανιστήρια, νοθευμένες εκλογές και χειραγώγηση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Αποτέλεσμα; Η μεγαλύτερη ανθρωπιστική καταστροφή του 20ού αιώνα, που καταγράφεται στο πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ «Η αυτοκρατορία στην Αφρική» (Τhe empire in Αfrica), του Φίλιπ Ντιάζ. Ένα φιλμ που αποτελεί απάντηση στο χολιγουντιανό «Ματωμένο διαμάντι» που αναφέρεται στο ίδιο θέμα με «εξευγενισμένη» μορφή.
Χούτου και Τούτσι

Δύο νέοι άντρες από τη Ρουάντα, ο ένας της φυλής Χούτου και ο άλλος της φυλής Τούτσι, κάνουν ένα ταξίδι στο εσωτερικό της χώρας τους και μας δίνουν λεπτομέρειες για τη γενοκτονία που άρχισε εκεί το 1994. Όλα αυτά υπάρχουν στο φιλμ «Μunyurangabo», παραγωγής 2008, του Λι Ισαάκ Τσουνγκ, του οποίου το σενάριο έγραψε ο σκηνοθέτης με τους δύο πρωταγωνιστές του. Ένα φιλμ που πασχίζει να συμφιλιώσει τις διάφορες αφρικανικές φυλές, να τις κάνει να κατανοήσουν ότι οι εμφύλιοι πόλεμοι υποκινούνται από τους Δυτικούς και μόνο τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα εξυπηρετούν.